Een kolderverhaaltje.....
De Vrijdagmarkt...
Op 'n vrijdag,ik was redelijk vroeg uit de veren,ben ik op
mijn eentje naar de Vrijdagmarkt in Antwerpen getrokken.
Voor niet-Antwerpenaars wil ik even verduidelijken,de
Vrijdagmarkt is de plaatsnaam van het plein net voor het
Plantin-Moretus museum.
Daar worden elke vrijdagmorgen aangeslagen goederen
openbaar in openlucht en per opbod verkocht.Goederen
allerhande,gaande van inboedels tot fietsen,brommers en
auto's.Ge ontmoet er alle soorten mensen,ook buitenlanders,
want de Vrijdagmarkt heeft wijd verspreid faam gemaakt.
Je bent er nooit alleen!Ook ik kom er graag,'t is er gezellig
toeven,en met wat geluk kun je al eens voor een prikje iets
bruikbaars op de kop tikken.
Zo kocht ik er ooit voor een habbekrats een zware
boormachine.Thuisgekomen direct de stekker ingestoken,
en....noppes,geen beweging in te krijgen.Herhaaldelijk
geprobeerd,de machine bleef halsstarrig weigeren,er
mankeerde blijkbaar iets aan!
Ik er mee naar een elektrieker,die het corpus delicti opende
en constateerde dat het ankerbobijn totaal verbrand was.
Het anker in een boormachine dat is een winding van
tientallen meter koperdraad die de functie heeft de
elektriciteit in een krachtbron om te zetten.Deze in de
door mij aangekochte boormachine was door oververhitting,
bij overdreven onkundig gebruik,dus volledig naar de
vaantjes geholpen.Om de machine opnieuw te laten
"bobineren"zou mij een paar honderd euro gekost hebben,
dus je kan begrijpen waar de boormachine uiteindelijk
beland is;bij het oud ijzer!
Een andere keer,'k wou een elektrisch vuurtje hebben als
verwarming in mijn atelier,en 'k vond er toch wel een op
de Vrijdagmarkt zeker.Blij met de billijk van prijs zijnde
aankoop,gezwind naar huis om er mijn werkplaats mee te
verwarmen.Enfin,dat was toch het gedacht en de bedoeling!
Maar o wee,nauwelijks de stekker ingestoken of....
pats boem tarara,nergens in huis nog elektriciteit!
Zelfs de hoofdzekering was foetsie!
En in die tijd mocht ge die nog zelf niet repareren,ge moest
daarvoor naar de elektriciteitsmaatschappij bellen.Uren
later kwam er dan iemand van hen de panne herstellen,
met het gevolg,50 euro voor herstel én verplaatsingskosten!
Goedkoop was hier dus in die twee gevallen voor mij
synoniem aan dure koop!Hoeft het nog gezegd dat ik er
ondertussen van afgezien heb om dáár nog iets te kopen
wat met elektriciteit te maken heeft.
Toch kun je daar op die markt echt wel goede koopjes doen,
ook al is het altijd uitkijken geblazen.Want de inboedels,
huisraad en meubelen,door deurwaarders aangeslagen,
belanden daar op de markt in de staat zoals ze verkeren op
het ogenblik dat de deurwaarder het met zijn volk komt
buitenhalen.
Zo heb ik iemand een friteketel zien kopen,alweer voor
een prikje,maar toen de koper de friteuse aangereikt kreeg
gebeurde dat zo onhandig dat die een frituuroliebad over
zijn kledij kreeg!Dat was niet om mee te lachen,maak dat
maar eens mee!Je koopt een friteuse,kompleet met olie en al,
op zich al niet zo om bij te jubelen,en je kan daarbij je kledij
nog naar de nieuwkuis doen ook!
Plezant is wel anders!
Maar wat mij ditmaal zo zeer frappant trof deze vrijdag,
dat was een man,sjofel in kledij en in bezit van zo'n
ouderwetse vooroorlogse triporteur.'k Had hem al een tijdje
in de gaten,wat eigenlijk niet moeilijk was,hij viel zo danig
op door zijn schreeuwerig bieden telkens er boeken te koop
werden aangeboden.Hij kocht zowat al wat gedrukt stond,
en een steelse blik van mij in zijn vervallen triporteurke
leerde me dat hij al aardig zijn best had gedaan.
Ik concludeerde daarbij dat hij ijverig doende was lectuur te
verzamelen voor misschien een familielid,pater of zuster,in
een ver ontwikkelingsgebied.
Toen de markt afgelopen was,zag ik hem nog net het
Plantin-Moretusmuseum binnenglippen,wat ik eigenlijk niet
zo goed begreep.Even later kwam hij weer buiten,armen vol,
geladen met korven waarin loodletters die Christoffel Plantin
gediend hadden bij het drukken.
Omdat ik hoegenaamd niet nieuwsgierig ben,maar toch graag
van alles het waarom wil weten,sprak ik de man aan.
In zijn sappig dialect,waarvan ik niet kon thuisbrengen,of het
nu Limburgs of West-Vlaams was,zei hij mij dat hij veel letters
nodig had,héél veel zelfs.
Enfin,'k verstond er uit dat hij zowel de letters uit de boeken
als deze in lood,nodig had om er gedichten mee te plaatsen op
het Forum bij SeniorenNet in de rubriek Poëzie en Proza.
'k Heb er tevoren ook nooit bij stilgestaan hoe die teksten,hier
in al die topics,zo mooi gedrukt kunnen weergegeven worden.
Nu weet ik het dus wel,waardoor uw en mijn teksten hier zo
mooi en gedegen ten aanschouwe worden gebracht.
Alterego
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht