Bosrankje's Laar

De geweldadige dood
van een jong leven,
daar moet iedereen om geven.
Zo spijtig, zo zinloos, zo liefdeloos.
Het maakt je boos, woordeloos.
Wat een immens verdriet,
geeft zo'n verlies.
Hilde m.

Omdat ik op verschillende sites aanwezig ben, heb ik niet overal het door mij gevoelde verdriet verwoord. Maar dat neemt niet weg dat ik niet meevoel (en met zoveel anderen die lijden onder het verlies van één van hun dierbaren, om welke reden dan ook. Want nog veel te veel ouders krijgen nog steeds hun zoon, dochter niet meer levend thuis na een avondje stappen).
En misschien was ik wel verplicht vanuit mezelf er de laatste jaren te veel en te dikwijls over te schrijven.


hier vind ik vrede

hoe rijk de dag die mij beschenkt
geurend de bloemen die hem kleuren
naar huis begeleidt mij stille bries
als goud in rood de zon zich drenkt
de groene akkers nimmer treuren

diep in het woud waar ‘k werkelijk leef
op ‘t zachte mos onder de bomen
een zweem van nevelfrisse kus
van liefde die het leven schreef
voor mij als wondermooie dromen

die mij beschermen als was ‘k een kind
dat danst in laatste zonnestralen
en ‘k weet dat ‘k mijn vrede vind
in schemering van avondland
heling voor zielekwalen.
**********
sunset 16-05-2007
**********

Liefs en warme knuf, sunset

Lieve Piepje, Hilde, Ria en Sunset,


Zo breekbaar en teer als de draden

van dit spinnenweb zijn die van een

leven.......versierd soms met parels

in gelukkige momenten maar ook

soms met tranen van ochtenddauw...


Bedankt voor jullie bezoek en veel

liefs........

van harte,

een zalige


HOOGDAG


gewenst. - - -denook - - -

Tussen het verpotten van verbena (of zoiets, 't zijn kleine blauwe bloempjes), kom ik even verwijlen in Bosrankjes Laar.

Waar Alter slaapt in de armen van di Lucca...(als koersfanaat zal hij wel voor tv de giro volgen)

en ik hier een passiebloemeke achterlaat

tot ziens !

Robbe

Dag Bosrankje

Soms zijn gevoelens niet te beschrijven
Zeker als er jonge mensen verdwijnen.
Door een zinneloze ...wrede daad
Wat 't menselijk verstand te boven gaat.

Ik denk aan mijn kleinkind of 't jouwe
waar we allen toch zoveel van houden
Hoop hierbij dat ze steeds in hun leven
alleen door liefde worden omgeven.

Ben al heel de tijd met het probleem begaan,heb tenslotte zelf kleindochters.We leven met veel schrik!Hoe kunnen mensen zoiets afgrijselijks doen!Heb het boek van Sabine Dardenne gekocht.Heb zelfs geweend als Connerotte geschorst is!Het is met geen woorden te beschrijven..

Voor de vermoorde kinderen

Zoals een geknakt riet
dat vergeet je niet
door hun ouders bemind
met veel tederheid en liefde
deden ze alles gezwind
niets dat hen griefde!

Maar het noodlot sloeg toe
boze mensen,hoe komen ze ertoe
dat frele leven
waar we zoveel om geven
pijn te doen
hun leven weg te nemen.

Hoe kan iemand zo slecht zijn
vanwaar komt het venijn?
God laat je dat gebeuren?
Zit het kwade in de mens zelf
de kwelduivel,het geldgewin
boven respect en het gezin!

Die lieve kinderen
zal het nooit minderen?
An,Eefje ,Julie ,melisa,Nathalie ,Sabine...
nu Annick,te veel om op te noemen.
Onnoemelijk leed
dat je nooit vergeet..
je moet verder leven
hoe kan je vergeven
dat kan toch niet
als je zoveel verdriet ziet!

Voor jou Johana-maria

en voor iedereen........

ja vrede,
voor alle mensen van goede wil.
Telkens een nieuwe start nemen,
het slechte vergeven,
de pijn vergeten.
Je toegenegen virtuele vriendin.
Hilde m.

hier kwam ik nog vroeger en voel nog hetzelfde als lang geleden

het is hier mooi met bloemen en gedichten

met woorden van troost en zoetheid

ik bewonder u zeer bosrankje voor al
het positieve dat u hier teweeg brengt


blijf er de moed inhouden zo verder te doen
dit wens ik u van harte in 't voorbij gaan
tobias