Het leven zoals het is...(vervolg)

Angst...
begint stilaan ons leven
binnen te sijpelen.
Druppel na druppel,
jaar na jaar.
Angst...
voor onverwachte donderstenen
die uit de hemel vallen.
Angst...
zonder naam,
zonder kleur,
intens van geur,
ondéfinieerbaar,
voelbaar aanwezig.

Het besef,
de tijd,
het noodlot,
hou je niet tegen.
Het komt,
het gaat je deur voorbij,
stopt ergens in jouw straat,
we weten allemaal hoe dit gaat.
Een zucht,
intens medeleven,
opluchting voor even.

Lieve Hilde,

Elk woord van je gedicht raakt mij
alsof ik het zelf geschreven had !

Ik voel angst, onmacht en nog zoveel meer ...
Een dieper liggend verdriet
dat zo herkenbaar is !

Bedankt om alles zo goed te verwoorden.

Veel liefs en een warme knuffel van ons beiden

Alter en Rankje

.

Alles wat je doet
***
Alles wat je doet in je leven
Dat is als mens je gegeven
Ieder mens die je soms ontmoet
Menen het soms met jou wel goed
En alles wat je doet en meemaakt
Heeft een bepaalde voor en tegenslag
Dat vooral in je eigen omgeving
Maar toch daar gaat niks verloren
Je moet elke ervaring opnemen
Is een eindeloze voort stromende rivier
Ieder mens zal af en toe wel eens wenen
Soms van verdriet of van plezier
Maar je kunt en mag niet iedereen vertrouwen en geloven
Het kan zijn dat dan je zorgen komen te boven
Twijfel en angst is soms een grote last
Maar een ding dat is zeker
Hoop doet leven dat is zeker en vast
En wil je gelukkig zijn of worden
Moet je een ding goed onthouden
Het telt voor heel je leven
Wie goed doet wordt goed ontmoet.

Geschreven 20/7. 2006.Monika.

Lief, mooi Rankje,
ik voel me met jou verwant
we hebben beiden
een zachte, kwetsbare kant.
Dat vertellen je woorden
ik kan hun "weemoed" horen.
Veel liefs van hilde.

Lieve Monika...
wat een mooi werkje
liet je voor mij achter...
heel blij mee.
Veel liefs van hilde.

Dit is geen "gedicht"
verwacht dus niet
dat het rijmt,
moet het gewoon even kwijt.
Goed mogelijk
dat niemand het begrijpt
die gordiaanse knoop
in mijn lijf...
Het lijkt een beetje
op oorlog in m'n hoofd,
een gebrek aan geloof,
aan hoop.
Alles komt dan op de helling
te staan,
het "goede" en het "slechte"
er tegen aan.
Ik schrijf het dan van me af
en zet het hier
een beproefde therapie.

Hilde,

wens je een fijne zondag!!

begrijp goed die gregoriaans knoop

hier achtervolgt het noodlot ons

maar vandaag is Yoran jarig

het leven gaat verder...

nog veel moed

Nele

Een onrustige, winderige nacht.
De maan schijnt met parelachtig licht
door de skeletvormige takken
van de ruisende bomen.
De nachtelijke, spookachtige geluiden
dringen door tot in de slaapkamer.

Zachte, dribbelende pasjes
komen onze richting uit,
een kleine schaduw
kruipt langs onze benen omhoog
en een stemmetje fluistert
"ben bang...moeke,
mag ik tussen jullie slapen...".
Armpjes en beentjes wurmen zich
tussen ons in,
koude voetjes warmen
zich aan mijn rug
en kleine Nelle
slaakt een behaaglijke zucht...

.

lieve Hilde m

ondanks het koude weer
wil ik je toch een werkje schenken.
doet weer beetje denken aan mooie
weer dat beslist weer komt.

Lieve Monika...
rozen en bloemen
bracht je voor me mee
je doet er me een groot
plezier mee.
Veel liefs van hilde.

Hoi Ferry...
das lang geleden hé,
blij dat mijn schrijfseltjes
in de smaak vallen.
Veel liefs van hilde.

Moeder...
moeder van mijn jeugd,
wat heb ik je gemist
toen ik zelf moeder werd.
Enig kind ... dat waren wij,
een boom zonder takken
die bruusk werd afgezaagd.
Er is niemand
die mijn herinneringen deelt
niemand
die weet hoe het is geweest.

Toch...
het "leven" wil "overleven",
de drie jonge twijgjes,
die jou nooit hebben gekend
lieten de "stronk" weer uitspruiten
tot een weelderige boom.

Vier kleine enthousiaste vrijwilligers
staan klaar
voor één van de leukste werkjes
van 't jaar...
De "kerstboom"
die wordt bovengehaald.

William van twee
doet voor de eerste keer mee.
Nelle, bijna vier,
die kan er veel over vertellen.
Lukas, onze vijfjarige kapoen,
zal alles eens voordoen.
Hanne is zeven,
voelt zich geroepen
om leiding te geven.
Mijn dochters en ik
zijn paraat
voor alles wat mis gaat...
Oh's & Ha's,
glinsterende oogjes
maken elke doos open.
Veel over en weer geloop
met schitterende kerstballen
om ter mooist.

Als het karwei is geklaard
staat onze boom
in vol ornaat.
Wij opgelucht,
de kleintjes verrukt.