Gestart door sunset op 16 feb 2008, 08:231113 berichten377.199 keer gelezen
sunsetStartte dit onderwerp01 okt 2008, 00:41Eindhoven, Nederland5.430 berichten
slapende geborgenheid
en ’s avonds vluchten wij
de wilde herfststormen
sluiten natberegende vensters
kleden ons helemaal naakt
en duiken onder de zacht-
warme dekens tot enkel nog
gelig licht van zoutkristallen
lichaamskleuren schildert
in aquarel
jij ligt met jouw rug tegen mij
heel dicht en opgerold als een poes
mijn gezicht streelt jouw haar
het geurt zo lekker naar dromen
terwijl een rustige adem
teder je schouders streelt
mijn handen in zwoel vochtige
warmte van jouw schoot
en mijn lid zich legt
- niet dwingend maar speels -
in de naad van je billen
beschermen onze voeten ons
en vallen wij rustig in slaap.
**********
sunset 01-10-2008
**********
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
Druk, druk, druk, hoor ik je zeggen,
maar toch tijd makend om te dichten.
Het allebeste aldaar!!!
een blije groet
bo
'zalig druk' heb ik het en ik geniet ervan
dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan
'zalig genieten'
.
sunsetStartte dit onderwerp01 okt 2008, 07:28Eindhoven, Nederland5.430 berichten
Lieve bo,
Een heel goede morgen en dank je wel voor dit vroeg reageren. Zelf was ik al van 6u achter de comp; had nog wat administratie af te werken en ja ... te dichten *glimlacht*.
Maar nu sluit ik de boeken hier en vertrek tot zonndag. Ik wens je fijne en liefst rustige herfstdagen.
Liefs, sunset
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
sunsetStartte dit onderwerp01 okt 2008, 07:29Eindhoven, Nederland5.430 berichten
melancholie van herfst
een diepe hunkering klinkt uit het lokkend roepen
ik stop en kijk naar hemel hoog
vol in gedachten zink ik neer op treden
laat heel mijn voelen vrij, voorbij een regenboog
de kille wind steekt op, laat bonte bladeren vliegen
ondanks dat ‘k ril, wordt ’t om mijn harte warm
als ‘k droom mij aan je borst te mogen wiegen
waar jij vol liefde houdt mij in je arm
de één aan horizon trekt heel geduldig verder
de zon is weg en ook hun vluchtgedruis
een nooit vervuld verlangen zal hen begeleiden
en met mezelf alleen ga ‘k droef naar huis.
**********
sunset 01-10-2008
**********
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
sunsetStartte dit onderwerp06 okt 2008, 11:02Eindhoven, Nederland5.430 berichten
Bosrankje,
Dank je voor je warm mooie wensen die ik nu lees na mijn terugkeer.
Het was een heel mooie trouw en de aansluitende rustdagen waren meer dan welkom en hebben hun uitwerking niet gemist.
Liefs en knuf, groetjes
sunset
Morgenstern,
Ik was er niet om je wensen in ontvangst te nemen of te beantwoorden. Maar wees ovetuigd dat zij mij zeker liefdevol begeleidt hebben. Ik wens je een heel fijne week.
Lieve groetjes, knuf
sunset
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
sunsetStartte dit onderwerp06 okt 2008, 11:03Eindhoven, Nederland5.430 berichten
oogstdankfeest
jij beker dauw
- vijf tonen spelen gele rozen -
de woorden blauw met harten
in profiel van herfsttijlozen
en geluk in ‘t overschrijden
wanden tijm uit zwoele tijden
zweven voorbij als nevel
in grijze beemden toverij
waar rijp van zomer danst
een laatste keer op wat bemoste tegels
bezingt de herfst het drassig land
vroegt ‘t nieuwe reeds en krast
op strak gespannen snaren
die oogst ons brengt.
**********
sunset 06-10-2008
**********
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
terug!
en we mogen weer genieten van je mooie gedichten!
groetjes,
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
sunsetStartte dit onderwerp09 okt 2008, 09:25Eindhoven, Nederland5.430 berichten
gustilpe,
Een verwarmend welkom terug, dank je wel.
Vroindschappelijke groet en nog een prettige donderdag, sunset
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
sunsetStartte dit onderwerp09 okt 2008, 09:27Eindhoven, Nederland5.430 berichten
aanklacht van een generatie
en in de herfst sta 'k hier
aan oevers van zeeën van bloed
waar generatie-lang golven
verzanden in ’t niets
eigenlijk is iedereen al dood
- zeggen de haviken -
zij strijken over hun haren
(terwijl van hun tong taai
de hoop op een beter verleden rolt)
nog eenmaal leg ik mijn arm om heupen
zolang ik leven voel
en niet
verschrompelde kadavers onder mijn handen
(voeten glanzen bloedrood in maanlicht
dat langzaam verrot en verschimmelt)
niets nieuws onder de zon
waar waren vredestichters werkelijk
toen ze gebruikt werden
willekeur zich naar hen hongerde?
toen op koude asvelden
oorlogen voor hen werden uitgevochten
(hoe graag wil ik jullie messen
in jullie eigen buiken drijven)
afrekenen en betalen graag
afrekenen en betalen
de zeeën van bloed
(golven klotsen - één hartslag lang -
oneindig in ’t niets).
**********
sunset 08-10-2008
**********
Laatst gewijzigd door sunset op 10 okt 2008, 21:09, 2 keer totaal gewijzigd.
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
sunsetStartte dit onderwerp09 okt 2008, 09:28Eindhoven, Nederland5.430 berichten
