Daar sta jij dan,
genadeloos gezaagd,
ontdaan van elke twijg
toch sterk en stoer
steekt jouw dikke stam
vier armen
breeduit in de lucht ,
wachtend op de zon
Jij spaart en schept
jouw nieuwe bloei
tot ontelbare
groene blaadjes
later wuiven
in de lentewind,
zo jij weer heerst,
oh sierlijke wilg
elisa
Laatst gewijzigd door elisa20 op 13 jul 2015, 10:24, 1 keer totaal gewijzigd.

Volgende lente.
