Lieve allemaal die hier kwamen lezen,
ik was er even uit.
Ik waardeer jullie belangstelling, Yna, Neske, Bosrankje en Alter, Elleke,
York en Ria, ik hoop dat ik niemand vergeet!
"Stop al je zorgen in je plunjezak en lach, lach , lach..."
Jullie kennen dat nog zeker?
Mooi, maar zo simpel is het niet, althans niet voor mij en mijn liefsten.
Ik wil niet blijven stilstaan bij verdriet
ik wil meegaan,
naar waar...
ik weet het niet écht
ik laat me meedrijven ...
een afgevallen blaadje in een beekje
dat niet weet waar het uiteindelijk stranden zal
toekomst met of zonder muziek...
*****************************
Music for live
Herinnering
Gedachten verloren in de mist van weten en niet weten,
gevoelens terug naar de kindertijd...
Een zoen, een knuffel,
het voor haar samengestelde albumje
met oude foto's
waarin ze zichzelf terugvindt...
Weet je nog?
Toen...ja dat weet ze nog!
Maar dat je met je kleinzoon bij haar was,
dat weet ze niet meer!
Een tirade volgt
en achteraf leg je alles vast in foto's...
"Kijk, dat was toen wel!"
Vergeefse moeite!
Ze had altijd een antwoord ,
ofwel speelden we spelletjes met haar
ofwel waren het leugens...
In haar gedachten was geen plaats meer voor dat soort dingen,
zij wist het zeker!
Achteraf denk ik dat onze goede bedoelingen haar nog meer verwarden.
We legden een dagboek neer waarin ze schrijven zou wat haar inviel,
overviel of verontrustte... wat dan ook!
Alleen haar bezoek schreef er iets in..
Ze heeft er nooit zelf één woord ingeschreven.
****************************
dementie...
"Wij ontdekten dat moeder de haven was uitgevaren
en dat ze steeds onbereikbaarder begon te worden.
Wij stonden aan de kaai te zwaaien, te roepen en te huilen...
maar moeder dreef maar verder af
en werd als een stipje aan de horizon.
Wat nog overbleven waren de contouren van een vrouw
die eens mijn moeder was..."
Uit "Hersenschimmen"
Bernlef
*****************************
Ik wil deze Kerst niet vergallen met negatieve herinneringen,
het leven gaat hoe dan ook verder, wat er ook gebeurt!
Er blijven ook de vele mooie herinneringen om te koesteren.
Het verdriet om zoveel, de dagelijkse gruwel in deze wereld...
dat alles even terzijde schuiven, je liefsten in je armen sluiten en zeggen:"Ik hou van jou..."
Warme groetjes van
Janina