Kerstmis is dien dag dat ze niet schieten
’t Was wer zo vêr et was wer Kerstmis,
de kalkoene ware dood,
in ieder dorp in de Vlaanders was et feest.
D’r wier gezoenge en gezope,
on jenevel gene nood,
veur de vader veur de zeun en veur de geest.
Mor oep de slag van twelf ure,
wier ‘r ook is aan gedocht,
wa da dees feestje in de grond zoal beduidt.
’t Was gemakkelijk te wete,
want et stoeng (stond) in de gazet,
eel de wereld kwam er openlijk voor uit…
Kerstmis is dien dag da ze ni schiete,
dat er geen boemme uit de loecht worre gestrooid,
da mitrailleuze hun verdiende rust geniete,
en de kanonne me ‘ne kerstboom zèn getooid.
Et is e feest van d’ ouw germane,
ter ere van de zon,
zo vertellen ons de boeke zwart oep wit.
De Roomse kêrk leeg et anders uit,
die zeed ons da et begon
mè e stalleke in ’t Palestijns gebied.
Mor da zèn ouw interpretases,
van dees feest van goeie wil,
want onzen tijd dieje sta voor alles militair.
En de stilte van de nacht
dien ook wel heilig wordt genoemd,
wordt geleverd deur de killers van la guerre…
Kerstmis is dien dag da ze ni schiete,
dat er geen boemme uit de loecht worre gestrooid,
da mitrailleuze hun verdiende rust geniete,
en de kanonne me ‘ne kerstboom zèn getooid.
Spreekt me ni meer van de drij keuninge,
dad is den ouwen trant,
de drij commando’s das veul meer in onze geest…
Mor de soldate van Herodes,
ja die vind ek wel plezant,
da zijn eiglijk de groot’ helden op dees feest.
Mor houdt die herderkes erbuite,
want die zèn ni bà den troep,
die kenne zeker nog geen mijn uit een granaat.
En de moeder van et kindeke
zucht in ’t midde van dien hoop:
m’ne zeun wordt over twintig jaar soldaat…
Kerstmis is dien dag da ze ni schiete,
dat er geen boemme uit de loecht worre gestrooid,
da mitrailleuze hun verdiende rust geniete,
en de kanonne me ‘ne kerstboom zèn getooid.
En de kanonne me ‘ne kerstboom zèn getooid.
Wannes van de Velde
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....