Gewoon, gedichten - 2

Sunset,

ik breng je een lied van hoop!





nog een fijne avond,
gustilpe

gustilpe,

Dank je wel voor je mooi 'gebed' en nog een heel prettige dag verder.
Warme vriendengroet, sunset

weer onderweg naar 01 november (11)

stilte zwalkt door schemering
(vol gevaarlijke vermoedens)
bevend het bange hart
als een gestrande vis
de tijd dringt met intervallen

en ondanks vreselijkste opwinding
niemand kan dit bericht brengen:
het kind werd ’t laatst gezien tegen drieën

bij de slagboom tussen hemel en aarde
een overweg – eerst nog gesloten
en ook de ongrijpbare maan
die het gezicht van de moeder kalkt
- wit, met trage vage hoop -
blijft weifelend achter het gordijn

verborgen in de berm bij ’t vuil
wat eens intens geliefd.
**********
sunset 30-10-2008
**********

-
-
-
Sunset,



Heel stil, diep geroerd heb ik woord na woord deze bladzijde
gelezen, je weet te boeien de aandacht van de lezer bij jou
te houden tot het laatste woord.

Bedankt daarvoor,


Groetjes,

Bomi.





- - -

Bomi,

Mooie warme woorden die je hier hebt achtergelaten; dank je wel en een prettige herfstdag verder,
sunset

weer onderweg naar 01 november (12)


het hoofd tegen de steen gedrukt
en ’t hart nog vol van pijn
is het mij weer eens niet gelukt:
mijn sprong vooruit; ik zucht

verdwaasde woorden in de nacht
wacht tevergeefs hun echo
en slechts een klok die uren lacht
slaat op zijn tijd; een snipper

briefpapier, vergeeld gecorrigeerd
verwarmt mijn handen; tot plots
een bliksem flitst en archiveert
namen gebeiteld in arduin.
**********
sunset 31-10-2008
**********

weer onderweg naar 01 november (13)


Allerheiligen

vandaag hier op de dodenakker
zoek ik de sporen van je schreden
die gisteren al zijn weggespoeld
- net als mijn tranen uit ‘t gezicht -
door een eentonige novemberregen

je kwam in nacht en in de ochtend
ben je gegaan naar verr einder
en daar zie ik je wenkend staan ; ik kan je
spreken, schrijven – al mocht de warmte
van je lijf niet blijven – en ook je lach
is ergens daar, maar buiten mij

de lucht is grijs en ‘t donkert vroeg
‘k omarm de steen die van me houdt
luister het zingen van de dennenbomen
en in mij voelt het eenzaam, koud.
**********
sunset 01-11-2008
**********

Morgenstern en Herman1944

bo,

Dank je voor het moois dat je hier plaatste en een heel rustig weekend gewenst. Zelf vertrek ik voor een rustweekend naar Zuid Duitsland om vijf uur morgenvroeg (t/m dinsdag).
Liefs, knuf en tot lezens
sunset



Morgenstern,

Ook jij heel hartelijk bedankt. En inderdaad, zelfs het kleinste geeft licht en dus warmte, hoop.
Liefs en een fijn weekend verder,
sunset

Lieve Sunset,

wens je een rustige en fijne uitstap!

fijne zondag