Goedenavond J-M,
Zoals beloofd een antwoord op jouw verzoek.
1. Laat mij eerst nog eens het bericht herhalen dat jij op jouw site plaatste:
*****
Aan de Echte Vrienden van dit forum een
GOEIEDAG.
Aan allen die mij aanmoedigende berichtjes stuurden
DANK!
Ik kom hier echter terug omdat ik het zelf wil.
Ik wil het nog wel eens proberen.
Het enige dat ik wil vragen is EERLIJKHEID naar mekaar toe.
en dat en niet met messen in de rug gestoken wordt
zoals dit
******
En dan volgt een privé-bericht dat jij J-M in je brievenbus kreeg.
******
Mevrouw,
Ik ken je niet,enkel lees ik hier op Forum hetgeen
je her en der schrijft.
Meerdere keren rijzen mijn haren ten berge(en ik heb er
gelukkig nog wel heel wat)bij het lezen hoe lichtzinnig jij
met woorden omspringt.
Nu weet ik wel dat in de kerk met wierook gewerkt wordt,
maar zoals jij te pas en te onpas met het wierookvat zwaait,
dat doet bij mij toch vragen rijzen.
Iemand een poëet noemen die nog nooit één gedicht geschreven
heeft vind ik op z'n zachtst gezegd wel wat overdreven.
Ik vraag mij daarbij in gemoede af,of jij wel tenvolle de betekenis
van bepaalde woorden weet in te schatten.
Sorry,indien dit wat agressief mocht overkomen,maar ik moest
dit even kwijt.
Met dank bij voorbaat.
Tot later
J-M
******
2. Virtuele vriendschap.
Beste J-M,
Laat mij beginnen met 'de virtuele vriendschap'.
Het klinkt wellicht hard, maar ik geloof er niet in.
Ze is te gemakkelijk.
Ach, hoe goedkoop is het niet elkaar te overladen met 'virtuele geschenkjes'. Ze kosten niets.
Elkaar complimentjes te sturen. Misschien krijgen we er wel eentje terug...
Je bent verwonderd en ook ontgoocheld, J-M ?
Vergeet niet dat ik 'algemeen' spreek en enkel in mijn eigen naam.
Wacht even.
Ik frequenteer al meer dan tien jaar de 'virtuele wereld' op internet.
Bijgevolg ben ik gene 'bleu' meer en ook geen 'groentje'.
Ik geef u meteen anoniem een korte en écht gebeurde geschreven conversatie mee
van twee (gewezen) vriendinnen op een literaire site.
Het virtuele leven zoals het is en was:
******
Dame X
Wel se jij hebt een verhouding met een gehuwd man, nu die man was toevallig ook bevriend met de persoon die jij zonodig naar omlaag wilt halen.
Hoe laag ben jij wel gevallen en hoe wanhopig ben jij dat je je moet verschuilen achter opgedist verhaaltjes die kant nog wal raken?
Hoe wanhopig moet jij zijn dat je naar mans huis gaat als zijn vrouw op vakantie is, daar in zijn bed kruipt want ondertussen weten we ook al dat diezelfde man niet meer met zijn vrouw slaap, woorden van jou yyyy.
Bij haar was het uitsluitend vriendschap bij jou is het bezitterigheid en dan durf jij te spreken van jaloezie? jij bent een ziekelijk jaloers kreng! dus dat bot is ....etc.
******
Het antwoord van dame Y :
ja,ja met een gehuwd man en dat mijn lieve schatje, is zijn probleem, niet het mijne. Ik moet niemand verantwoording afleggen. Jij daarentegen...........
is jouw man op de hoogte van jouw sprongetjes naast het echtelijke bed?
oh ja, je maakt me niet bang hoor door hier een verdoken adres te plaatsen. je gedreig is echt wel belachelijk kinderlijk
******
Enz. Story kan er wat van leren.
*****
Lieve lezers en -essen,
Dit is maar een kort, gekopieerd en publiek fragment uit een werkelijk gebeurde scène op een literaire site,
vers van verleden jaar. Of oudbakken, als je dat liever wil.
Ik vermoed, J-M,
dat je me nu al iets beter zal begrijpen.
Ik herhaal: het waren twee dikke virtuele vriendinnen die onder andere ook mij hard aanpakten.
Voor alle duidelijkheid: ik ben NIET de man waarvan sprake hierboven.
Neen, beide dames, waren nogal 'sterke persoonlijkheden' en hadden het eerder moeilijk met 'watjes' zoals ik.
Van zo'n doetjes konden ze er wel een paar lusten bij het ontbijt en met honger van tafel gaan.
Wat ik wil zeggen, J-M,
het kan best dat er via deze virtuele weg er een paar vriendschappen groeien.
Inderdaad, ik heb het persoonlijk al meegemaakt.
Alles hangt ook af van de definitie die je aan 'vriendschap' toekent.
Deze virtuele wereld biedt kansen aan mensen die moeilijk sociaal contact leggen.
Achter een scherm zitten is makkelijker dan aan een toog hangen in een café.
Maar daar ligt meteen ook het gevaar.
Onbekend en geen visuele drempels. Of voelbare afstand.
Dat zorgt voor 'heibel' zoals hierboven.
Zelf ben ik naar dit Forum gekomen enkel en alleen voor de 'Poëzie en het proza'.
Gans mijn leven een 'schrijfdrang' gehad. Het is voor mij zo iets als ademen.
3. Het privé-bericht.
Ach, de persoon-schrijver doet een beetje flauw over kerk en wierook.
Vanmorgen nog Martine Tanghe lovend horen spreken over de (zo dikwijls verguisde) nonnetjes.
Zij dankt haar beroep (en een stuk geluk dus) aan de moderne visie van enkele zusters.
Hoewel ik buiten de Kerk sta,
betoon ik nog altijd een diep respect voor de 'arbeidsters en arbeiders' van de Heer.
Tussen alle koren is kaf. Ook daar dus. En daarbuiten misschien nog meer.
Maar anderzijds wil ik ook de 'verdediging' opnemen van 'wat' die persoon wilde vertellen.
Onlangs nog schreef ikzelf aan een Forumlid
dit:
"Ik gaf je al een zachte hint. Bijgevolg noem mij ... hier, géén grote dichter, asjeblief.
Het immers een belediging voor de échten. ... "
En J-M,
met "de échten" bedoel ik dan,
dichters van het kaliber van een Claus, Nolens, Herman de Coninck, Dewulf, Ducal, Nasr, Mortier, ...
Geloof me échte dichters schrijven niet op internet. Zomaar.
Zij maken bundels en die worden verkocht ... in min of meerdere mate.
Versta me niet verkeerd:
er is niets mis met ONS geschrijf hier.
Maar het is een hobby zoals: vogelpikken, vissen, biljarten ...
en andere onschuldige tijdverdrijven.
Het is wel érg als bepaalde personen zouden gaan denken dat ze 'een dichter' zijn.
IK ben het alleszins NIET.
En aan diegene die denken het toch te zijn geef ik een goede raad:
stap eens binnen bij een 'gerespecteerde uitgever' en leg ze eens op den toog ter keuring.
Daarna gaan we elkaar beter begrijpen, vermoed ik.
In die zin, begrijp ik 'de boodschap of het pakje' van het privé-bericht
zonder meteen 'hoera' te roepen voor 'de verpakking' ervan.
Dit bericht is lang, té lang. IK moet stoppen.
Ben onvolledig en onduidelijk geweest ... dat is inherent aan dit soort
snel in elkaar getimmerde berichten.
Neem me niet kwalijk, J-M,
ik hoop dat je me begrepen hebt en dat ik je niet gekwetst heb.
Het was alleszins niet mijn bedoeling. En dat zou me spijten.
Blijf jezelf, schrijf zoals je dat voelt.
En lees de lovende commentaren bij jou.
Die mensen maak je gelukkig.
En ... je kan in het leven niet iedereen gelukkig maken...
Uvi
J-M 
