... Peru vervolg
Het aantal kinderen en jongeren dat op straat werkt neemt toe. Ze verdienen gemiddeld 1 dollar per dag, en dragen hiermee bij tot het gezinsinkomen. Zij hebben geen toegang tot het gezondheidssysteem en worden niet gemakkelijk geholpen in de gezondheidscentra wanneer ze gezondheidsproblemen hebben.
Vele van deze kinderen verlaten het onderwijssysteem, omdat de methode en het curriculum hen niet aanspreken en niet aansluit bij hun reële leefwereld. Ze vergeten wat ze ooit leerden en velen zullen als volwassenen analfabeten zijn.
De meerderheid komt in het leger van werklozen terecht. Dit brengt andere sociale problemen met zich mee: jeugdbendes, drugsverslaving enz.
De werkende kinderen en jongeren worden gemarginaliseerd in het traditionele onderwijs o.a. door de dominante houding van de leerkracht, de strakke uurregeling, uniform en schoolbenodigheden... Het feit dat deze werkende kinderen vaak niet aan de vereisten kunnen voldoen, marginaliseert hen. Dit werkt schoolverzuim en het uiteindelijk volledig afhaken in de hand.
Daarbij komt nog de tegenwoordig heersende opvatting dat arbeid minderwaardig is, terwijl zowel in de stad als op het platteland arbeid deel uitmaakt van hun leefwereld. Kinderarbeid in Cajamarca is een duidelijke uitdrukking van een stad in crisis, want deze kinderen hebben noden op het meest elementaire vlak: onderwijs, gezondheid... Bovendien bevinden zij zich vaak in een contekst van geweld en krijgen met risicovolle situaties te maken.
In deze contekst ging MANTHOC de uitdaging aan via de school JESUS TRABAJADOR onderwijs aan te bieden die deze kinderen kansen geeft op een betere toekomst; tevens worden hen waarden en een integrale ontwikkeling meegegeven om hen te leren voor zichzelf op te komen en gewapend te zijn tegen het vijandig milieu waarmee zij in hun familie en in de samenleving geconfronteerd worden.
JESUS TRABAJADOR SCHOOL TE CAJAMARCA PERU
In het onderwijsproject dat wordt toegepast, worden onderwijs en arbeid met elkaar verbonden. Er wordt onderwezen vanuit hun eigen ervaring met werken.
De manier van werken in het schooltje van Manthoc is dus anders dan in het gewone onderwijs. Omdat het gaat om kinderen in wiens leefwereld “werken” dagelijkse kost is, gebruikt men dat als invalshoek bij het lesgebeuren. Een voorbeeld daarvan is het atelier Reposteria, waarin de kinderen brood en gebak leren bereiden, maar zonder het te beseffen, ook leren rekenen (maten en gewichten, breuken enz), info krijgen over hygiëne en gezonde voeding enz.
Er is ook een afdeling houtbewerking.
Doen en leren!
Ook de relatie tussen leerling en leerkracht is anders dan in het staatsonderwijs. De kinderen hebben een stem, leren hun mening te uiten, leren over hun rechten, maar krijgen ook verantwoordelijkheden.
Verder ziet Manthoc hun onderwijsproject als een model dat in het staatsonderwijs in het algemeen zou kunnen toegepast worden daar waar men te maken heeft met kinderen uit de arme bevolkingsgroepen van het platteland of de arme wijken van de steden. Daarvoor worden workshops ingericht.
De kinderen zitten niet in leeftijdsgroepen, maar worden in drie “kringen” gegroepeerd volgens hun niveau van ontwikkeling en de vorderingen die ze maken.
In het schooljaar 2008 (begon in maart en zal eindigen vlak voor Kerstmis) werden er 97 leerlingen ingeschreven .
De jongens zijn in de meerderheid. meisjes worden nog vaak thuis gehouden om in het huishouden te helpen of op kleinere broers en zusjes te passen.
Er wordt veel aandacht geschonken aan de rechtstreekse participatie van de kinderen. Er wordt ook nadruk gelegd op het werken in groep en het zich ten dienste stellen van de anderen
Ook is de participatie van de ouders belangrijk. Daarom is er vanuit de school een constante begeleiding van de ouders, vooral in die families waar er problemen zijn. Er is een maandelijkse bijeenkomst met de ouders gepland, en de deelname daaraan was het voorbije schooljaar vrij regelmatig. Men is erin geslaagd een 80% van de ouders op te volgen, en hun interesse in hun familie en de aandacht voor het onderwijs van hun kinderen is duidelijk groter geworden.
De kinderen en jongeren die aan het project deelnemen:
97 werkende kinderen en jongeren uit de lagere bevolkingsgroepen die zich in situatie van armoede/extreme armoede bevinden, uit de marginale wijk Mollepampa van de stad Cajamarca. Hun leeftijd varieert van 6 tot 16 jaar. Zij verkopen snoepjes, groenten, kruidenierswaren, dragen lasten, staan in voor schoonmaak en andere huiselijke activiteiten, werken op het land, werken in steenbakkerijen enz.
48% van de kinderen die het lager onderwijs aanvatten vertonen chronische ondervoeding.
De kinderen en jongeren krijgen dagelijks melk en brood op de school.
Het schooltje heeft met heel wat moeilijkheden te kampen:
- de ondervoeding is mede oorzaak van het lage schoolrendement van de kinderen.In Peru zijn 25% van de kinderen onder de 5 jaar ondervoed, in Cajamarca zie hierboven: 48%, en dat heeft zeer nadelige gevolgen voor hun latere ontwikkeling en schoolse prestaties.
- De voeding is ook veel te eenzijdig (aardappels en rijst/ weinig vlees /nauwelijks groenten of fruit)
- de kinderen komen in het lager onderwijs terecht zonder voorbereiding. Ze hebben geen kleuterschool gevolgd, hun motoriek en sociale vaardigheden werden niet gestimuleerd. Er gingen kostbare jaren in hun ontwikkeling verloren.
- een aantal ouders tonen geen interesse voor de opvoeding van hun kinderen, en nemen geen verantwoordelijkheid in het begeleiden van hun kind wat de school betreft
- een aantal kinderen vertonen gedragsstoornissen
- een aantal kinderen staan bloot aan geweld binnen de familie
- de school biedt dagelijks een warme maaltijd aan tegen een minimale vergoeding, maar niet alle leerlingen kunnen ervan gebruik maken door gebrek aan financiële middelen.
- het Ministerie van Onderwijs had een overeenkomst gesloten met Manthoc voor het overnemen van de loonlast van de leerkrachten etc., maar is tot op heden die overeenkomst niet nagekomen.
- onregelmatige aanwezigheid van een aantal leerlingen
- onvoldoende en onaangepaste infrastructuur en meubilair voor de uitbouw van de educatieve activiteiten
- gezondheidsproblemen van de kinderen
In maart 2006 bezocht ik dit project. Ik had contact met een dame die gedurende 7 jaar in Peru verbleef. Samen zijn wij overtuigd dat een land enkel kan vooruitgaan door onderwijs. Ook de werkende kinderen hebben recht op onderwijs.
Het voorbije schooljaar konden wij door allerhande activiteiten en giften de werking van twee kringen met inbegrip van de loonlast van twee leerkachten op ons nemen, en een volledige check-up van ogen, oren en tanden van de kinderen.
Momenteel verblijft de dame in Cajamarca, ben benieuwd naar haar wedervaren.
Het groot probleem is nu hoe krijg ik voor volgend schooljaar eenzelfde bedrag bijeen?
gustilpe
Het aantal kinderen en jongeren dat op straat werkt neemt toe. Ze verdienen gemiddeld 1 dollar per dag, en dragen hiermee bij tot het gezinsinkomen. Zij hebben geen toegang tot het gezondheidssysteem en worden niet gemakkelijk geholpen in de gezondheidscentra wanneer ze gezondheidsproblemen hebben.
Vele van deze kinderen verlaten het onderwijssysteem, omdat de methode en het curriculum hen niet aanspreken en niet aansluit bij hun reële leefwereld. Ze vergeten wat ze ooit leerden en velen zullen als volwassenen analfabeten zijn.
De meerderheid komt in het leger van werklozen terecht. Dit brengt andere sociale problemen met zich mee: jeugdbendes, drugsverslaving enz.
De werkende kinderen en jongeren worden gemarginaliseerd in het traditionele onderwijs o.a. door de dominante houding van de leerkracht, de strakke uurregeling, uniform en schoolbenodigheden... Het feit dat deze werkende kinderen vaak niet aan de vereisten kunnen voldoen, marginaliseert hen. Dit werkt schoolverzuim en het uiteindelijk volledig afhaken in de hand.
Daarbij komt nog de tegenwoordig heersende opvatting dat arbeid minderwaardig is, terwijl zowel in de stad als op het platteland arbeid deel uitmaakt van hun leefwereld. Kinderarbeid in Cajamarca is een duidelijke uitdrukking van een stad in crisis, want deze kinderen hebben noden op het meest elementaire vlak: onderwijs, gezondheid... Bovendien bevinden zij zich vaak in een contekst van geweld en krijgen met risicovolle situaties te maken.
In deze contekst ging MANTHOC de uitdaging aan via de school JESUS TRABAJADOR onderwijs aan te bieden die deze kinderen kansen geeft op een betere toekomst; tevens worden hen waarden en een integrale ontwikkeling meegegeven om hen te leren voor zichzelf op te komen en gewapend te zijn tegen het vijandig milieu waarmee zij in hun familie en in de samenleving geconfronteerd worden.
JESUS TRABAJADOR SCHOOL TE CAJAMARCA PERU
In het onderwijsproject dat wordt toegepast, worden onderwijs en arbeid met elkaar verbonden. Er wordt onderwezen vanuit hun eigen ervaring met werken.
De manier van werken in het schooltje van Manthoc is dus anders dan in het gewone onderwijs. Omdat het gaat om kinderen in wiens leefwereld “werken” dagelijkse kost is, gebruikt men dat als invalshoek bij het lesgebeuren. Een voorbeeld daarvan is het atelier Reposteria, waarin de kinderen brood en gebak leren bereiden, maar zonder het te beseffen, ook leren rekenen (maten en gewichten, breuken enz), info krijgen over hygiëne en gezonde voeding enz.
Er is ook een afdeling houtbewerking.
Doen en leren!
Ook de relatie tussen leerling en leerkracht is anders dan in het staatsonderwijs. De kinderen hebben een stem, leren hun mening te uiten, leren over hun rechten, maar krijgen ook verantwoordelijkheden.
Verder ziet Manthoc hun onderwijsproject als een model dat in het staatsonderwijs in het algemeen zou kunnen toegepast worden daar waar men te maken heeft met kinderen uit de arme bevolkingsgroepen van het platteland of de arme wijken van de steden. Daarvoor worden workshops ingericht.
De kinderen zitten niet in leeftijdsgroepen, maar worden in drie “kringen” gegroepeerd volgens hun niveau van ontwikkeling en de vorderingen die ze maken.
In het schooljaar 2008 (begon in maart en zal eindigen vlak voor Kerstmis) werden er 97 leerlingen ingeschreven .
De jongens zijn in de meerderheid. meisjes worden nog vaak thuis gehouden om in het huishouden te helpen of op kleinere broers en zusjes te passen.
Er wordt veel aandacht geschonken aan de rechtstreekse participatie van de kinderen. Er wordt ook nadruk gelegd op het werken in groep en het zich ten dienste stellen van de anderen
Ook is de participatie van de ouders belangrijk. Daarom is er vanuit de school een constante begeleiding van de ouders, vooral in die families waar er problemen zijn. Er is een maandelijkse bijeenkomst met de ouders gepland, en de deelname daaraan was het voorbije schooljaar vrij regelmatig. Men is erin geslaagd een 80% van de ouders op te volgen, en hun interesse in hun familie en de aandacht voor het onderwijs van hun kinderen is duidelijk groter geworden.
De kinderen en jongeren die aan het project deelnemen:
97 werkende kinderen en jongeren uit de lagere bevolkingsgroepen die zich in situatie van armoede/extreme armoede bevinden, uit de marginale wijk Mollepampa van de stad Cajamarca. Hun leeftijd varieert van 6 tot 16 jaar. Zij verkopen snoepjes, groenten, kruidenierswaren, dragen lasten, staan in voor schoonmaak en andere huiselijke activiteiten, werken op het land, werken in steenbakkerijen enz.
48% van de kinderen die het lager onderwijs aanvatten vertonen chronische ondervoeding.
De kinderen en jongeren krijgen dagelijks melk en brood op de school.
Het schooltje heeft met heel wat moeilijkheden te kampen:
- de ondervoeding is mede oorzaak van het lage schoolrendement van de kinderen.In Peru zijn 25% van de kinderen onder de 5 jaar ondervoed, in Cajamarca zie hierboven: 48%, en dat heeft zeer nadelige gevolgen voor hun latere ontwikkeling en schoolse prestaties.
- De voeding is ook veel te eenzijdig (aardappels en rijst/ weinig vlees /nauwelijks groenten of fruit)
- de kinderen komen in het lager onderwijs terecht zonder voorbereiding. Ze hebben geen kleuterschool gevolgd, hun motoriek en sociale vaardigheden werden niet gestimuleerd. Er gingen kostbare jaren in hun ontwikkeling verloren.
- een aantal ouders tonen geen interesse voor de opvoeding van hun kinderen, en nemen geen verantwoordelijkheid in het begeleiden van hun kind wat de school betreft
- een aantal kinderen vertonen gedragsstoornissen
- een aantal kinderen staan bloot aan geweld binnen de familie
- de school biedt dagelijks een warme maaltijd aan tegen een minimale vergoeding, maar niet alle leerlingen kunnen ervan gebruik maken door gebrek aan financiële middelen.
- het Ministerie van Onderwijs had een overeenkomst gesloten met Manthoc voor het overnemen van de loonlast van de leerkrachten etc., maar is tot op heden die overeenkomst niet nagekomen.
- onregelmatige aanwezigheid van een aantal leerlingen
- onvoldoende en onaangepaste infrastructuur en meubilair voor de uitbouw van de educatieve activiteiten
- gezondheidsproblemen van de kinderen
In maart 2006 bezocht ik dit project. Ik had contact met een dame die gedurende 7 jaar in Peru verbleef. Samen zijn wij overtuigd dat een land enkel kan vooruitgaan door onderwijs. Ook de werkende kinderen hebben recht op onderwijs.
Het voorbije schooljaar konden wij door allerhande activiteiten en giften de werking van twee kringen met inbegrip van de loonlast van twee leerkachten op ons nemen, en een volledige check-up van ogen, oren en tanden van de kinderen.
Momenteel verblijft de dame in Cajamarca, ben benieuwd naar haar wedervaren.
Het groot probleem is nu hoe krijg ik voor volgend schooljaar eenzelfde bedrag bijeen?
gustilpe
Laatst gewijzigd door gustilpe op 10 aug 2008, 23:02, 1 keer totaal gewijzigd.
vriendschap is het kostbaarste geschenk!



