Gewoon, gedichten - 3

[sunset]

.
.
.
Bosrankje,

Dank je wel. En hoe mooi je dit in mijn herinnering brengt. Al een jaar geleden weer. Wat gaat de tijd snel.
Ik wens jou, jullie verder nog een heel fijne zondag.
Liefs en knuf, groetjes
sunset
.
.
.

[sunset]

lentehemel op je borst gelegd
koude grijpt niet meer in lenden
kreupelende gedachten dwalen
verbleken waar jouw schaduw
op hen valt.
**********
sunset 04-05-2010
**********

[sunset]

dag aan zee

een dag aan zee
herinnert mij: jouw haar
hoe licht gebleekt en 't werkt
het vergeten van de jaren
- die ons verschillend maken -
verdwijnen als meeuwen die
belust op buit
het strand terroriseren

gierzwaluwen in duikvlucht
zijn slechts korte momenten
in ver verwijderde tijd.
**********
sunset 05-05-2010
**********

[sunset]

recycling

op zolder verzamelen
spinverweven rimpelige boeken-
kisten herinnering: hoe stil het water
in maannacht ‘t uitgebleekte vermist

donkert kelder het aanzien van
stoffige prentenstapels zacht toe
en verwijzen dossiers gedichten
tot eenvoudig recyclingpapier.
**********
sunset 06-05-2010
**********

[sunset]

poëzie des levens: geboorte

nog is niet voelbaar wat het bloed gestopt
toen vrouw in liefde heeft geslapen bij de man;
verwonderd komt de blije schrik bij ’t eerst getrappel
als ‘t leven wonderlijk en snel groeit in de buik;
ik tel de hartslag van het nieuwe als ik kan

het zwellen van het lijf is als de korenaar
die barstend vol van wat voor wereld is het leven;
wanneer de tijd uiteindelijk rijp en vrucht voldragen in de schoot
schreeuwt elke boreling luid zijn ongekende naam
bij ’t eerste ademen, en sta ik met mijn armen klaar

ik hef dit wonder juichend hemelhoog
en prijs Haar die aan alles leven gaf;
vol warmte kus ik dankend moeder, vrouw
waarvan een ongekende zachtheid het gelaat getekend;
en in de luchten staat er plots een heldere regenboog
**********
sunset 07-05-2010
**********

[Bomi]

-
-


Sunset,


Wat enig mooi verwoord, je laatste hier geplaatst.
Een ode aan de moeder, de vrouw die nieuw leven geeft!

Zondag is het bij ons ' moederdag ' goed voor de handel maar toch
ook een lief gebaar naar alle moeders toe.

Groetjes,

Bomi.

[sunset]

.
.
.
Bomi,

Dank je wel voor je mooie woorden en geniet van je zaterdag.
Warme groet, sunset.
.
.
.

[_Nele_]

Lieve Sunset,

hoe ontroerend mooi,

POËZIE DES LEVENS:GEBOORTE!!

Wens aan alle mama's in je familie een fijne moederdag

liefs

Nele

[sunset]

(op)groeien

handen houden je een wijle
strijken laatste keer nog door je haar
zeewind rukt dood helmgras als ware
‘t drijfhout dat ijskoud ‘t harte treft

hemel, water haastig met penselenstreken
in elkaar gevouwen schuim en wind
komt de tijd wijken wij
handen naar elkaar al afgewend
trekt horizont ons reeds als kind.
**********
sunset 08-05-2010
**********

[sunset]

.
.
Nele,

Hoe mooi het hier door jou geplaatste; dank je wel en een heel prettige zaterdag gewenst.
Liefs en knuf, sunset
.
.
.

[sunset]

opgelost in schemer

de maan
beeft
onder mijn hand
lijkt 't vreemd
en donker
ademt zwaar

parels
stromen
in een nacht

opgelost
vlechten zich
fluwelen linten
warm
door mijn vingers

niets dat ons
nog bedekt
anders dan
dansende schaduw.
**********
sunset 09-05-2010
**********

[sunset]

palet van ‘t leven

geen groen dat men niet heeft
op ’t ronde van paletten
wouden die in vlakke golven
het zicht op horizonten leven
het draaien van de wandelwegen
langs het toekomstige geleg
van witvlakvlinder rijk gestippeld
bloemenbundels in holtes van je knie
tijm, wilde papavers
de hoge zonnebloemen gooien
ons hun lange schaduw.
**********
sunset 10-05-2010
**********

[sunset]

ook

leg je eindelijk in de weg
en zie aan hemel stappen staan
maan en sterren in een stilte
- wat ben je mooi!

en ik verklaar mijn wereld
die om mij danst
als schuchtere gebaar
bestemming onbekend

- geen enkele is en niemand meer
komt ooit terug -

en in jouw ogen
aan jouw liefdelijden
in jouw diepte
wil ik weiden.
**********
sunset 11-05-2010
**********

[sunset]

of misschien beide

in ons de (zond)vloed, vangen wij
vlinders van onze tongen
zo dat wij ze in buiken voelen
- of misschien juist daarom

die draaikolk van gevoelens
waarvan liefde de motor is
wij ons opnieuw en opnieuw verliezen
nooit wetend waar wij geworpen worden
maar altijd hand in hand

zien wij de wereld niet alleen rozig
- wij hebben elkaars bloed gelikt
en daarna de ogen – dat heet verliefdheid
of liefde; of beide, tegelijkertijd.
**********
sunset 12-05-2010
**********

[sunset]

liefde(bedrijven)

hoor je ’t gekreun aan tong geketend
en gezichtsloos in het hoge gras
een zee van groen en warm waar wij twee
golven delen samen met de wind
tortels huppelen van de ene schaduw
naar de andere

beenderen verbranden
in dansende wervelende lijven
als stof van vernielde grafstenen
die hun herinnering verder geven en
de hemel pellen tot hij bevrijd van wolken
zwevende tijdloosheid wordt
waarin wij ons verliezen.
**********
sunset 13-05-2010
**********