Gewoon, gedichten - 4

[Morgenstern]

[sunset]

.
.
.
Morgenstern,
Dank je voor je bezoekje hier en jouw, jullie achtergelaten wens. Natuurlijk wens ik ook voor jullie en hen die jullie liefhebben een heel fijne mooie nazomerse zondag en alvast een mooie eerste septemberweek.
Liefs en knuf, groetjes
sunset
.
.
.

[sunset]

zomer is nu aan ‘t verwelken

na 't onweer verwelken klaag-
gezangen van het duister
de avond; aan d' oever klinkt
adieu aan zomer die reeds
neigend buigt; de herfst zo dichtbij
als het ooglid tot de wimpers
wordt stilte luid en 'k lief en haat
het zwijgend water van de zee
**********
sunset 02-09-2012
**********

[sunset]

't labeur van het oogsten (uit: gisteren)

de hele dag voorover gebogen
de ruggen gekromd nemen wij
handen vol wind en stof
flarden van vrolijke gesprekken
zweven voorbij en over de kasseien
rolt een wagen langzaam achteruit
tot op het bijna lege veld

als een rode waas hangt de avond
in de schemer drinken wij koffie
uit grote thermoskannen
bespreken de oogst, de velden
en 't werk dat nog komt

onbekommerd, zoals de jeugd is
**********
sunset 03-09-2012
**********

[Janina]

Sunset,
Na een veel te drukke dag strand ik bij jou en vind rust .
Heerlijk om jouw gedichten te lezen!

Janina

[sunset]

.
.
.
Janina,
Dank je wel voor je bezoekje hier en je heel fijne reactie die me blij maakt. Nog een heel fijne nazomerse dinsdag wens ik jou en de jouwen.
Liefs en knuf, sunset
.
.
.

[sunset]

heerlijke nazomer

zwaluwlege hemel valt in het duister
van tijd een nog lauw warme lucht
bibbert reeds onder beschutte daken

klauwen van de nacht nevelen achter
grijze dunne huid van een ochtend
die zon breed lachend ziet opstaan

de zomer hij zomert nog even na

**********
sunset 04-09-2012
**********

[sunset]

het verstillen der dagen

misschien in de schaduw in de dagen
van kinderen op de tegels valt de handdoek
van een gazon 's zondags door een breekbare
buur met een schaar gesneden en de halmen
gestreeld en geteld alsof er iets verloren gaat
van 't geduldig herinneren aan wat wij

zoeken achter halfgesloten vensters
klinkt 's avonds het gepraat van lepels
messen en vorken begeleid door het gezang
van berkenlover dat langzaam afsterft
en ons in deze warme nazomerdagen
toch reeds laat verlangen naar een lente
**********
sunset 05-09-2012
**********

[ria]

"Het verstillen der dagen" spreekt mij erg aan, Sunset.

[sunset]

.
.
.
ria,
Dank je voor je bezoekje hier en het moois dat je achterliet. Geniet nog van een heelrijke nazomerse woensdag verder.
Liefs en knuf, sunset
.
.
.

[sunset]

tot diep in de winter

schaduwspel op je heerlijk lijf:
- hoe jij zon vangt; je huid zandgoud -
laat mij zee zijn die aan je stranden rust
zon die nooit dooft; en meer:

laat mij de zee zijn die jouw schaduwen
met golvenvingers wegstreelt
je ogen open kust tot diep in de winter
een zon niets meer belooft
zich in zich terugtrekt en stormen stuurt
die ons, ons bed zullen zijn
in duinen uit sneeuw
**********
sunset 06-09-2012
**********

[sunset]

midden vorige eeuw (uit: gisteren)

het land leefde nog dunbevolkt
op uitgestrekte velden werd geoogst
en dorpjes lagen slaperig te midden
sier- en groentetuinen

de wijn werd huisgemaakt van eigen fruit
de potten jam en 't moes spiegelden welstand
een kinderschaar die aan de boezem lag
maakte het leven liefdevoller zwaar
**********
sunset 07-09-2012
**********

[sunset]

ik lief dit hemelblauw

door 't droge van nazomerdagen
zwijgt in de nachten het fluisteren van
de vuile schoenen op de vlonders
wijl de natuur verlangend bidt om rust

leven de uren in de vreemde bedden
en twijfel aan jezelf scheurt 't woord
met ogen vragend uit de wanden
wil ik de letters weten: nog zweven
dromen niet in 't droeve grijs


ik lief dit late hemelblauw
**********
sunset 09-09-2012
**********

[sunset]

ere wie ere toekomt

vertrapte distels
op nooit gelopen paden;
vreemd deze plaats
waar dood 't leven raakt

de ouden waarschuwden reeds:
waarheid ligt daar begraven
en de weg er naar toe
loopt door de aarde

wie komt ere toe?
**********
sunset 10-09-2012
**********

[sunset]

vergeten tijd

in reeds avondkoele kelen het weten
dat wij liefdeswoorden niet vergeten
nooit stoppen kunnen dit doorborduren
met tongen die richting hemel snellen

onder maan en sterren die ons verbergen
kussen wij ons liefkozend zó
dat lichamen niet bemerken
hoe 't duister naar de ochtend glijdt
**********
sunset 11-09-2012
**********