Maar ik hou van roccoco-ruitjes.
Alsook van zwaluwen in de lucht.
Het bladeren door blaadjes
waarin sjieke huizen zich verschuilen.
En ook de hemel waarin vogels zich bewegen.
Als vallende sterren.
De zomer is me genadig.
Hij bewolkt de ochtend met levende verhalen.
Ik voel ze in mijn vingers.
Ze vertalen voor m'n oren en m'n ogen
wat ik niet zie of hoor in de drukdoende dagen.
En kijk, hier groeit een wereld.
Zopas nog onbestaande zonder woorden.
En nu in letters opgetekend.
Een schets van wat voorbij is en nog moet gebeuren.
Benieuwd wat de avond mij te vertellen heeft.
Uvi
En voor ik het vergeet,
ik hou ook van rode rozen op een eikenhoutentafel ...
En van ...
Laatst gewijzigd door uvi op 30 jun 2007, 09:41, 1 keer totaal gewijzigd.
wat mooi allemaal ! ik kom steeds ,en blijf je graag lezen en genieten.
ook al zie je me niet veel, ik ben er nog wél !
nog een heel fijn weekend wens ik je toe .
Ja, maar, dit is een tovertuiltje, verzeker ik haar.
Ze trekt de wimpers van haar lente-ogen open.
En kijkt me aan als een regenbui in mei.
Luister, de liefde tovert bloemen aan dit boeket.
Alle dagen dat ik van je hou, komt er een bloemetje bij.
O ja? En op haar vingers, als een vlinder zo voorzichtig,
telt zij de dagen.
En als je niet van me houdt?, hengelt ze beteuterd.
Zij wil een boeket als een bos. In volle zomer.
Tja, dan sterft er een roosje af, dat moet ik toegeven.
Maar zie, hier groeit er weer een annemoon.
Verlangen groeit slechts op gemis.
Heimwee op het verleden.
De levenskunst is:'gisteren en morgen'
samen te vatten in 'vandaag'.
Ik vind dit een wijze, diepzinnige gedachte,
meesterlijk en toch eenvoudig verwoord.
Geen woord, geen letter te veel of te weinig.
Mooi uvi. Men kan er zich aan optrekken
waar nodig.
Tita Tovenaar ken ik wel
(lang geleden met mijn
dochter gevolgd) maar
daar woon ik niet......
Wij zijn de reïncarnatie
van Merlijn de Tovenaar
en Viviane de Fée en daarom
hebben wij elkaar op latere
leeftijd leren kennen (heb ik
nog niet zolang geleden bij
Hilde geschreven).
Dus, heb ik geen vragen meer
want ik ken het einde van de
legende
En dit schrijf ik je vlug tussen
de soep en de patatten ('t is wel
witloof en gebraad). Anderen
hebben als hobby, strijken op
zondag.......
En mijn rozen groeien tot in de
zevende hemel met zo'n tuinman !
Ik wens je nog een heel prettige
zondag, Uvi.Hier is het weer nog
altijd mooi, en bij jou ook, hoop
ik ?
Lieve groetjes van ons beiden
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Verlangen groeit slechts op gemis.
Heimwee op het verleden.
De levenskunst is:'gisteren en morgen'
samen te vatten in 'vandaag'.
Ik vind dit een wijze, diepzinnige gedachte,
meesterlijk en toch eenvoudig verwoord.
Geen woord, geen letter te veel of te weinig.
Mooi uvi. Men kan er zich aan optrekken
waar nodig.
groeten in vriendschap - -denook - -
Goedenmiddag denook,
Soms schrijf ik roccoco,
je sais, parfois c'est trop.
Dikwijls belle de barocque.
Bellettrie van letters.
Dan weer teken ik
niet meer dan een skelet.
Of minimaal een schets.
Soms slechts een veeg.
Maar steeds schilder ik mijn leven.
Dat van m'n hoofd. Als het helder is.
Dat van m'n vingers. Als ze inspiratie vinden.
Dat van m'n handen. Als ze warmte zoeken.
Dat van m'n voeten. Als ze vertrekken willen.
