Vanaf deze maand
is mijn kapper
op welverdiend pensioen.
Maar wat moest ik nu doen?
Al vijventwintig jaar
zorgt hij voor mijn haar.
Mijn dochters waren in hun schik
ze vonden het heel lollig,
want de laatste tijd
was mijn kapsel toch oubollig.
Ze maakten inventief
een afspraak bij hun kapper lief.
Laat hem z'n gang maar gaan ma,
hij is heel kreatief,
weet goed wat bij je gezicht past,
wees er zeker van,
hij maakt je knap.
Onwennig nam ik plaats in de stoel,
bekeek argwanend heel het gedoe.
Het "knippen" ging razendsnel,
't leek alsof hij wist wat hij deed,
terwijl ik op m'n tanden beet.
"50" euro,
en heel wat haartjes armer,
keek een vreemde me thuis
in de spiegel aan,
mijn "God",
wat had hij met mijn haar gedaan.?
M'n man stuurde een berichtje :
"Is het mooi?"
Welja, als je zoals je dochters,
van "geplukte kiekens houdt".
Zij vonden het mega-cool
heel goed te onderhouden,
gemakkelijk zelf te doen.
Wat wax in je haren,
er langs achteren wat wind inblazen,
het piekt dan alle kanten uit
en je ziet er tien jaar jonger uit.
Ach ma,
't groeit er immers vlug terug aan,
was hun commentaar.
Ja, ja, maar wat dan gedaan.
Mijn kapper is immers op pensioen,
kan het ook niet zelf doen.

zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.