Het leven zoals het is...(vervolg)

Blij met je bezoek Janina...
veel liefs van hilde.

De zomer nam afscheid
in schoonheid
met heerlijke buitenzit-tijd.
En nu...
komen onvermijdelijk
de donkere dagen,
zware luchten,
het vallen van de bladeren.

Het gemis,
tijd om te denken
aan wat verloren is...
Lenteloos,
voor altijd...dood.

't Is koud
en het jaar
is oud....
't Heeft al z'n troeven
uitgespeeld,
noodlot en geluk
uitgedeeld.

De kerstboom
is weer
bovengehaald,
lichtjes branden
hoopvol in de
donkere straat.
Gelukkig zijn we nog
allemaal bij elkaar
en zien vooruit
naar het nieuwe jaar.

Mooi Robbe,
We gaan ons best doen ...
Liefs van Hilde

We hebben het nieuwe jaar
uitgepakt,
bloederig en nat.
't Had een harde korst
van haat en onverdraagzaamheid
oud voor z'n tijd.

Een wereld van protest
tegen godsdienstwaanzin
en zinloos geweld.
We vechten terug
met woorden en beelden,
samenhorigheid
in geweldloos verzet.
Ik ben Charlie en Ahmed.

Goeiedag buurman,
wat kijk je zuur,
niet tevree
met de nieuwe buur.

Vlijtig en bezorgd
voor z'n hongerige kroost
woelt hij gans de gazon
overhoop.

De moed opgegeven
de molshopen te nevilleren,
's anderdaags zijn er
terug een stuk of zeven...
Ja,
ons lief molletje moet ook eten...

Er hangt "magie"
in de lucht,
we horen de vogels
instemmend fluiten.
Krokus, hyacint,
steken hun kopje boven
kijk...word wakker
daar is de lentezon,
haar warmte
maakt alles schitterend
nieuw.

Kom,
spring, zing en dans
er is wat aan de hand
de lentefee
is weer in het land.

Op een koude morgen
in een overladen kerk
namen we afscheid
van een vriend
die niet sterven wou.

Een jaar lang
zat zijn vrouw
aan zijn ziekenhuisbed.
Ze smeekte en bad
dat hij zou ontwaken
en ze verder konden...
samen.
Zonder een woord
of gebaar,
hield na een jaar
uiteindelijk zijn hart
op met slaan.
Alle hoop verdween,
voor altijd alleen...

Dit is een zomer
met pieken en dalen
snik hete en
herfstachtige dagen.

Een zomer
vrolijk en luchtig
met plots onverwachte
rampzalige momenten.

Dit is een zomer
zoals een doorsnee leven.
Na een dag
storm en regen
hopen op een waterzon
aan de hemel.

De kleinste van
"de bende van zes"
stapt nu ook
op de schoolweg.

Zo fier op haar
boekentasje,
zo trots dat
ze met haar broer
mee mag.

Nog zo klein
en toch
zo graag groot,
zo blij
dat ze erbij hoort.

Mooi!
Erbij horen daar gaat het om.
Als je spit in je diepste herinneringen dan herken je dat wel!

MLG van Janina

Fijn Janina dat je langskomt
liefs van Hilde

Het huis
is stil en kil
nu ik jou
heb weggebracht.

Ik zie op
tegen de nacht,
te betreden
die onheilspellende
wereld
van dromen.

Dit huis
is veel te groot
en mijn hoop
te klein
om in een goede afloop
te geloven.