Er wordt de laatste tijd weer veel over vrede gesproken. Waarschijnlijk heeft dat te maken met 11 November. Zelf ben ik van na 'den (2den)oorlog', en dus kan ik er niet zo goed over mee spreken, 'k heb dus meer geluk dan de Congolezen van tegenwoordig.
Maar goed, 't is stil hier voor de moment op poëzie, en dus liep ik wat op mijn gemakske rond. Bij BO vond ik een gedichtje waarin ze vrede en vergeving projecteert op dit forum.
Ik citeer :
"ook op een forum vergeven
mensen elkaar moeilijk of niet"
Jamaar, da's waar he, en ik dacht, ik ga er ook iets over ineenprutsen.
Het wordt het eerste werkje in mijn nieuwe bundel : "
mijn topic"
VREDE
Al jaren zit ik hier
te lezen en te luisteren,
ook schrijven, met plezier,
soms roepen ofwel fluisteren
Zo heb ik wat ervaring
met mensen opgedaan,
een broze vriendenkring
die vlug uiteen kan gaan
een woord,wat scheef geplaceerd,
een zin die wat te snedig is,
een gebaar, verkeerd geïnterpreteerd,
't is allemaal toch zo vlug mis
Ik schenk verslenste bloemen
en serveer 'overdatum' kaas
ik laat mij een sukkel noemen,
'k geloof zelfs nog in Sinterklaas
Oké, 't is niet elk zijn goesting
ik kan ook de plank mis slaan,
maar is dit topic niet je ding
ga er tenminste niet kwaad vandaan
MVGG (Met VergevingsGezinde Groeten)
Rapke

De Japanners zeggen : Als er liefde is, zijn littekens van pokken even mooi als kuiltjes in de wang