Bedankt, lieve schat, voor je mooie ppt
over het prachtig gedicht van Alice Nahon
xxx
Als ik "heide" hoor, denk ik ook altijd aan
Emile Verhaeren en mijn jeugd...
De eerste poëzie die ik van buiten moest
leren...
Le vent
Sur la bruyère longue infiniment,
Voici le vent cornant Novembre,
Sur la bruyère, infiniment,
Voici le vent
Qui se déchire et se démembre,
En souffles lourds battant les bourgs,
Voici le vent,
Le vent sauvage de Novembre.
In mijn "schatkaftje" heb ik ondertussen
een heel mooi gedicht van hem teruggevonden
en deze keer in het nederlands :
Hoe wij hem ook zien bloeien voor onze ogen
Deze klare tuin die ons stil wil gedogen,
Het plant zich weelderig in ons voort
's Werelds onschuldigste en zoetste oord.
Want wij genieten van alle bloemen,
Van alle kruiden en alle palmen
Die wij lachend en wenend benoemen
In geluk dat onvermengd blijft talmen.
Want wij beleven de vreugderoes
Van felle feest- en lentekreten,
Die wij ongeremd in de smeltkroes
van verrukkelijke woorden smeten.
O, diep bevredigd zijn wij en vol lof
Voor 's werelds vrolijkste en zoetste hof.
Les heures claires (1896)
Lieve groetjes in vrede, vreugde, hoop
en vriendschap van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....