Gewoon, gedichten - 4

[sunset]

geurende twijgen
van citroen- en
sinaasappelbomen
op het altaar
lente en zomer
en 't lieven
in een bosschage:
zwijgende oevers

aan rand van het strand
schuren golven
stenen glad
**********
sunset 25-11-2012
**********

[sunset]

geurende twijgen
van citroen- en
sinaasappelbomen
op het altaar
lente en zomer
en 't lieven
in een bosschage:
zwijgende oevers

aan rand van het strand
schuren golven
stenen glad
**********
sunset 25-11-2012
**********

[sunset]

en ik vertel je over 't naakte blauw
leg je dit beeld in liefdesuren
veilig onder jouw wimpers

[woordverdraaiing
is nergens thuis]

en in de diepten van onze harten
regent het manen
**********
sunset 26-11-2012
**********

[sunset]

doof voor, zoals wij ook

de hemel zoekt de vlucht van wilde ganzen
nu 't laatste goud van herfst wordt uitgeblust
komt steels toch weer de winter in het grijs
met ijs en vorst; de dagen lijken al te kort

laat ons de open haard met hout belonen
in 't beeld waar regen op de ruiten klopt
en feestelijk gerijd de stoelen zwijgen
doof voor ’t rumoer van tijd, zoals wij ook
**********
sunset 27-11-2012
**********

[sunset]

voorwaarts in de jaren

'k groei op met de schaduw
van rokende schoorstenen
en vergeten steenkoolmijnen
beekjes, paarsbloeiende heide
berken en mijnwerkershuizen
die ik verloochen en schuif me
voorwaarts in mijn jaren, traag
de sedimenten op mijn tong
kiezel tussen mijn tanden
stopt 't knarsen nooit
gaat dieper tot in de wortels

en mijn stappen gaan verder
door in de altijd lopende tijd
**********
sunset 28-11-2012
**********

[sunset]

dagen en nachten

dagen beslapen
het eenzame wachten
tot het ontwaken
jou vindt

jouw adem in me
laat mij het leven
in trage uren
die tijd nooit bindt

nachten echter
pel ik uit stonden
verweef jouw naam
met melkig licht

weldra valt sneeuw
en 't vlees, veelarmig
tekent de liefde
op ons gezicht
**********
sunset 29-11-2012
**********

[sunset]

honger naar taal

in winter zie je kale bomen
lege nesten - in warmte binnen,
mezelf: wat broze botten
en een hart dat broedt

[de nacht draagt zwijgen in de mond
brengt het van 't ene bed naar 't andere
glijdt door honger naar taal
en probeert te slapen]

onder een lege hemel, woorden echter
die ik lief; gesproken worden
met de stem van bedelaars
of tuinmannen die over akkers
handen zwaaiend 't leven zaaien
**********
sunset 30-11-2012
**********

[sunset]

decemberbeeld

wanneer ochtend donkerheid
opschrikt zoals herfstwind
't afgevallen lover of noten

zitten op berijpte weiden
kraaien, vliegen van witte velden
op in een koude wind

tot in kruinen van bomen
waar zij voor enkele uren
bladeren vervangen
**********
sunset 01-12-2012
**********

[sunset]

eerste Advent

kristalschitterende
kerstballenhagelende
fonkelvlammende
barnsteenschemerende
nachtbelichtende
kribbewenkende
droomvloeiende
vuurgloedschijnende
één – eerste kaars
**********
sunset 02-12-2012
**********

[sunset]

wonderwitte watteplukjes

wonderwitte watteplukjes
zweven door de winternacht
binden vuil en stadsgeruchten
rusteloos en glinsterend zacht

leggen zich op mensgedrang
valse wimpers, parkidyllen
snelle hap en autoslang

dansen in je haar, op lippen
enkel om dan in een kus
snel te smelten bij het nippen
eindeloos zoet, jouw wintergroet
**********
sunset 04-12-2012
**********

[Alterego1]

[sunset]

.
.
.
Alterego1,
Heel mooi jouw persoonlijke interpretatie van de vier Adventskaarsen; ik sluit me daar bij aan.
Warme vriendschappelijke genegenheid en fijne, rustige dinsdagavond, sunset (ingo)
.
.
.

[sunset]

slechts fantasie*

overleef het zwijgen van kleuren
aan 't einde van een regenboog
die wij morgen weer anders zien
dan slechts vaag en vaal groen

nu alles weg is, vermoeit de nacht
waar niets te horen valt, paren
minuten met uren en zwemmen
uit in de dag waar wij het slapen
van vogels niet storen, ons enkel
door de tijd ademen en in bomen
die uit onze handpalmen groeien
verstoppen tijdens ons wandelen
**********
sunset 05-12-2012
**********

*een herwerkte versie van het gedicht 'slechts fantasie'
van gisteren 04-12-2012, terug te vinden op mijn eigen website

[sunset]

slapeloze nachten

waar ik niet slaap grijpen handen
heupen en lager nog de adem
nooit rustig maar toch geen slaap
die had mogen zijn na dat wat blijft
in mond en zweet op 't lijf dat hongert

naar slaap voor alle wakenden
een regenboog uit vlammende sterren
waar ook een vroege sneeuw valt
mij dansen laat door een december
met ogen nimmer toe
**********
sunset 07-12-2012
**********

[sunset]

op weg naar

langs sneeuwwitte wegen
en grenzen van dagen
de warmte van 't leven
nog stil op de huid

door kleuren omgeven
in nachtzware hoofden
raken 't zacht praten
en ademen steels op

melkglazig d' ogen
na 't blinde van stonden
het hunkerend zoeken
harten na harten
gegaan in de tijd

zingen als bonte
gekleurde verhalen
de rimpels van jaren
het dragen van liefde
nimmer in spijt
**********
sunset 08-12-2012
**********