Gewoon, gedichten - 4

[sunset]

.
.
.
Alterego1
Dank je voor de mooie setting waarin je mijn gedicht van vandaag plaatste en natuurlijk, ook voor jullie, warme genegen groeten. Nog een heel fijne dinsdag voor jullie beiden.
Liefs en knuf, groetjes
sunset
.
.
.

[sunset]

iemand nog hoop

groengevlekt water
oliezwaar en daarachter
een zwarte streepjescode
van bomen, het groen
van hun lover verpulverd

onder een droevige hemel
die niet die naam verdient:
hoofdkussensloop bleek
leeggeschud, uitzichtloos grijs

een eendenfamilie, donker-
gevederd zonder gesnater
navigeert langs de oever
tussen stilstaand brak water

iemand nog hoop
**********
sunset 19-12-2012
**********

[sunset]

mond voor hun zwijgen

''t bos ligt in winterbed
en in vertes gillen motoren
hun brommen verstopt zich
in 't gevederte van vogels
zij spreiden hun vleugels

het ademen verloopt mat
en thuis landen dromen
in een nimmer ontwaken
verstart mijn lijf
grijpt naar het hoofd
en 't hart maakt zich op
te luisteren naar 't gefluister

woorden halen mij in
aan randen van graven
ben ik huis voor hun adem
mond voor hun zwijgen
bij 't sterven van 't woud
**********
sunset 20-12-2012
**********

[sunset]

21-12-2012

als elke morgen 't open raam
dat er naar uitkijkt: het opstaan van
een zon die trage eerste passen zet
wijl ik mijn ogen sluit, verdwijn in het
herinneren dat 'k ooit voor elke stap
een andere voet verkoos: de ene
voor 't bestijgen van de trap, de andere
voor dat wat nog niet zichtbaar was

dat 'k om obstakels zeilde: een emmer
die mijn weg versperde, een steen
distels in weiden, een plots kijken
en toch altijd weten waar ik was
onder de zon met beide voeten
op vaste grond mij neervlijde
de randen afbeet van de verse dag
dankend vooroverbuigend knielde
over het water waarin bedrieglijk
ik het onpeilbare van dieptes zag

nu dagen eindelijk weer lengen
streept na de elven zonnewende
minuten weg uit nacht; wijkt 't duister
en ook het grijs licht op met Kerst
in 't stralende verblijden: vrede op aard'
die na vandaag nog altijd leven mag
**********
sunset 21-12-2012
**********l

[Monika **]

[Morgenstern]

[schrijfster]

Met warme groet,
Schrijfster/Loes

[sunset]

4de Advent 2012

het pad werpt nog een blik terug
knoopt mantel dicht, de kraag omhoog
muts in 't gezicht, ontwijkt de maan
breekt in een plas zijn been, bomen
grijpen in de lucht, hemel deint zich uit
en ademloos hangt 't hoofd in kruinen

wankelend sta ik in 't grijs als kind
onzeker op mijn benen en wolven
kijken mij wat peinzend aan
in 't sterrenlicht zingen de engelen
hun lied dringt door versteende huid
en hart; ik voel mij naakt

verzamel resten van 't gezang
spuw liefdeswoorden in mijn hand
maar niemand komt om hen weer
op te rapen uit het slijk al liggen
dieren in de stal, zitten zwaluwen
in 't spant, zingen in excelsis Deo

het licht ontbrandt, weg is de nacht
**********
sunset 23-12-2012
**********

[sunset]

.
.
.
Monika,
Dank je wel voor je bezoekje hier en je mooi wens. Voor jou en de jouwen een heel vredeige vierde Adventavond.
Lieve genegen groet, sunset


Morgenstern,
Mijn dank geldt je bezoek hier en jou, jullie kerstwens. Voor vandaag wens ik jou, jullie een heel fijne 4de Adventavond.
Liefs en knuf, groetjes
sunset


Schrijfster/Loes,
Het voelt goed wanneer iemand je blij maakt met oprecht warme wensen; dank je wel. En ook voor jou en de jouwen een heel fijne vredige vierde Adventzondag.
Liefs en genegen knuf, sunset
.
.

[Alterego1]

Sunset,

Je gedicht 'Stille nacht' staat op 24 December
bij Poëzie van de dag en in het Prentenkabinet.

Vriendelijke groetjes van ons beiden,

Rankje en Alter

[Alterego1]

[Bomi]

-
-


Voor jou mijn allerbeste wensen.

bomi.

[sunset]

overpeinzingen in december

in twee tegenover elkaar staande ramen
het vooruitblikkend herinneren van de te korte
zomer op bleekwitte huid, in mijn navel,
als gebroken twijgen van judasbomen,
ligt het voorbije jaar

de bomen kalen van het ene naar het andere

hoe het leven zoeter wordt door taal
- hoe zachter hoe mooier - om uiteindelijk
te eindigen in staat van gelukzaligheid
met daarna het vacuüm van hopeloosheid
omdat er geen woorden meer zijn

ogenblikken die men nooit meer beleeft
enkel de zwaarmoedigheid, getuige te zijn

**********
sunset 24-12-2012
**********

[sunset]

.
.
.
Alterego1,
Bedankt voor het kiezen van een gedicht van mij dat weer bij Poëzie van de dag en in het Prentenkabinet mag staan. Het is en blijft een hele eer.
Zo net voor kerst, de laatste uren tikken weg, wil ik jou, jullie bedanken voor het trouw lezen en ook bezoeken en reageren en jou, jullie zalig kerstfeest wensen.
Warme genegen, vriendschappelijke groet
sunset


Bomi,
Damk je voor je bezoekje hier en je mooie wens. Ook voor jou en de jouwen een heel zalige Kerst.
Liefs en knuf, sunset
.
.
.

[elisa20]

Sunset,

Lieve Kerst groetjes

elisa