
..J...aarlijks feest is weer voorbij
..A...arde is de vries nabij
..N...u en dan , dan sneeuwt het ook
..U... en ik zijn van de kook
..A...ltijd moet je kleren drogen
..R...egen zonder regenbogen
..I...s dat nu nog leven ?
..F...elle koude doet mij rillen
..E...eerst bevriezen mijn twee billen
..B...evend ga ik naar het werk
..R...rillend , maar ik houd me sterk
..U...renlang gloei ik nog na
..A...chteraf , waar ik ook ga
..R...ust mijn weerstand weer eens uit
..I...in mijn potje nooit een duit
Maandag
MIJN EERBETOON AAN TOON HERMANS 3'de jaargang
’s Wonderful , ’s marvellous , that you should care for meWordt
Wat die Toon , al niet kan , o ik ben sprakeloos…………………..81
In de ban , geen geheim , dat ik dus voor hem koos
Hij hield , het op een lichte noot
Maar iedereen kwam wel in ademnood
Wat die Toon , al niet kan , niemand doet hem dat , na
Wat die toon , al niet kon , niemand die klom , zo hoog
Hij bezong , elke bloem , en elke re-genboog
Hij riep , de wereldvrede uit
Maar achteraf had hij de mooiste bruid
Wat die Toon , al niet kon , niemand doet hem dat
Niemand doet hem dat , niemand doet hem dat , na
TWEEDE VERSIE
Ongewoon , wat die Toon , telkens weer , presteert
Heel complex , zonder seks , nooit een woord verkeerd
Bij hem , zijn alle bomen groen
Hij toont wat liefde is en goed fatsoen
Wat die Toon , al kan doen , terwijl hij confereert
Ongewoon , hoe die Toon , houdt van dier , en mens
Hoe hij geeft , wat hij heeft , hoe hij weeft , suspens
Hij stuurt , je in het bos , en dan
Plots hoor je alle vogels zingen , man
Wat die Toon , al niet kan , hij raakt het nooit ver-
Hij raakt het nooit ver- , hij raakt het nooit verleerd
Dinsdag
DE BETERE GEDICHTEN : VERGEET ZE NIET
MARNIX GIJSEN
Mijn vadertje
Mijn vadertje, hij was rechtvaardigheid.
Hij had den zwaren last op zich geladen,
een eerlijk man te zijn
in woord en daad.
Dat is het schone, dwaze kwaad
waar, na ons Here Jezus Christus,
de sterkste man aan ondergaat.
Zijn oog was rustigblauw; een verre zee.
Zijn woord van blijheid soms plotse fusee
in stalen nacht.
Hij lachte rood en zoende onverwacht
mijn dwaze haren en mijn jong gedacht.
De hoge schepen die de Schelde droeg,
hij wist hun laden vast en schoon te sturen.
Hij had hun namen lief,
om mee te spelen – als een kind naïef;
Karatchi, Pantos, Calcutta,
lijk schoon koralen.
Hij wist de haven; heimwee en verdriet,
bij vroegen morgenmist
en in den avond onder luid en rauw sirenenlied.
Hij heeft de bossen van zijn jeugd bemind.
Hij kende bomen lijk wij mensen kennen.
Hij wist de winden en den oogst,
en wou mijn hand aan ‘t ruw bedrijf des jagers wennen.
Mijn vadertje; hij was rechtvaardigheid.
Hij had de goede liefde tot de still’en ware dingen.
Onder de schaduw van een dorpse kerk
ligt zijn sobere zerk.
Ik weet hoe zijn gedenken mij gelijk een lichte wolk behoedt.
Zijn rode, bange handen hield hij stervend Christus tegemoet.
MIJN RIJMPJESDOOS
Woensdag.................IK WEET NIET HOE
Hoe kan ik je troosten ? ……………………………466
Ik ben zelf aan schuilen toe
Wijzer dan het oosten
Maar het westen toch zo moe
Hoe kan ik je helpen ?
Hier heb je mijn schouder
‘k Wil je overstelpen
Zorgen als een ouder
Wat kan ik je geven ?
Mijn ervaring past niet meer
‘k Heb mijn hele leven
Volgehouden , nu niet meer
Ik moet je verlaten
Jij bent nu de vader thuis
Beveilig alle straten
Eerlijk is de beste kluis
Donderdag...............SOEZENDE POEZEN
In het zachte zonnelicht…………………467
Lagen twee poezen te soezen
En hun slaap was vederlicht
Die sluwe robbedoezen
Want toen twee malse muizen
Voorbij wilden sluipen
Weerklonk langs alle huizen
Een akelige schreeuw
En als een woeste leeuw
Sprongen die robbedoezen
Op die arme malse muizen
Bewaak dus alle huizen
Laat alle muizen kruipen
Want wie vrede sticht
Kan zelf ook langer soezen
In het zachte zonnelicht
Vrijdag..................DANKBAAR OM JULES
Ik heb nooit getwijfeld aan Jules………………….468
Al wat die man deed was onderbouwd
Soms is entertainment ridicuul
Maar zo is De Corte nooit getrouwd
Zijn zinnen gingen rechtstreeks naar mijn hart
En zijn daar nooit meer weggegaan
Wat hou ik van die muzikale bard
Hoe zou ik zonder zijn muziek bestaan ?
Zijn melodieën zijn zo evident
En spelen op de tonen van het leven
Zijn pianospel is eminent
Zijn stem vanuit zijn hart gedreven
Ik ben nog steeds dankbaar om Jules
Hij is mijn beste medicijn
Ik neem een dagelijkse ampulle
Pas dan kan ik gelukkig zijn
Zaterdag......................NATUUR
De laan , de stad , de grote………………469
De auto’s en de boten
De gevels oud en fier
Ik blijf nog even hier
Het veld , het bos , de bomen
Die mis ik in mijn dromen
De zee , de haven klein
Overal wil ik wel zijn
Gebonden aan het lijf
En weten ik verstijf
Beperkt door oude genen
En straks ben ik verdwenen
Zondag........................EEN EZEL
Ik reed eens op een ezel………………………470
Dat is zo’n aardig dier
Zo schuw wel als een wezel
Maar werkend als een mier
En naast mij reed mijn buur
Gehaast op die van hem
Hij was wat overstuur
Verhief toen luid zijn stem
Hij schold het arme beest
Voor alles wat niet mooi was
Dat trof mij nog het meest
Omdat zijn smoel één plooi was
Een ezel op een ezel
Dacht ik toen bij mezelf
Een ezel op een ezel
En hij maakt ze zelf