Ferry's gedichtenkorfje.......

Ferry,


Vertrouwen,

Doet jouw kat me na
of doe ik haar na?
Zo leg ik me
niet op het tapijt
maar in m'n bed.

Uit eigen ervaring weet ik dat
je door intense pijnen
beseft dat er een verschil bestaat
tussen klein en groot verdriet.
Schouders die de last dragen,
zonder dat die spieren versterken.

mag ik wensen, een rustige week
bo

-
-
-
Ferry,


Het is niet mijn bedoeling als stoorzender ergens tussen
te komen, elk van ons heeft zijn grote of kleine verdrietjes.
Op je eigen topic schrijf je wat jou op dit ogenblik raakt,
wie daar niet tegen kan moet het niet lezen he!

Dankbaar en tevreden moeten we zijn dat we kunnen en mogen
schrijven, het is een voorrecht, geen gunst. Elk doet het op zijn
manier, het zijn geladen dagen voor iedereen, gelukkig
komt de zon er tot nu toe nog even door.
Bedankt voor je meevoelen.


Groetjes,

Bomi


- - - - - - - - -

hé Bo
jouw reactie op " vertrouwen " vind ik gaaf !!
die vergelijking , echt knap gevonden en vol humor !!!
Tof !!Liefs Fernanda

Bomi :
helemaal geen stoorzender hoor , bijlange niet
Er zijn zoveel soorten van verdriet nie waar , hé in alle gradaties
men kan zelfs iemand verliezen al is die niet dood !!
Liefs Fernanda

Mijn lieve Ferry,

Woorden zijn soms zelfs niet meer nodig tussen ons
om elkaar te begrijpen ! We zijn zo verschillend en toch......

Elfjes zijn wel een schakel geworden van onze vriendschap
en daarom wil ik jou ook mijn eerste "elfje" (dichtvorm)
schenken

Sweet dreams en lieve groetjes van ons beiden

Alter en Rankje xxx

Ferry,

'Waterlelie' mooi! en ook ik hou zielsveel van de waterlelie, een prachtige bloem, heb er ook in ons vijvertje.


Mag ik dit gebed van hoop ook hier plaatsen? We zingen dit lied op Allerheiligen






groetjes,
gustilpe

-
-
Ferry,


Weer een mooi gedicht, het zal wel aan de tijd
van het jaar liggen dat iedereen zijn meest weemoedige
gevoelens uit.


Vredige dagen gewenst.

Bomi.



- - - - - - -

beste Gustilpe
alhoewel ik deze tekst prachtig vind
geen pluimen op mijn hoed die ik niet verdien
deze tekst is niet van mij , ik zet altijd de naam of onbekend erbij

ik plaatste dit in verband met hetgeen Silver Wolf bij mij plaatste

Toch fijn dat je hier schreef ! Liefs Fernanda

een pracchtig verhaal geleend uit een andere topic

Eeuwig leven

Op de bodem van een oude vijver
Leefden larven die niet konden begrijpen
Waarom niemand uit hun groep ooit terug kwam
Nadat ze waren opgekropen tegen de stengels
Van de lelies die op het water dreven

Zij beloofden elkaar dat de volgende
Die werd geroepen om de klim naar boven te maken
Terug zou komen om te vertellen
Wat er met hem was gebeurd

Al gauw voelde één van hen de innerlijke drang
Om het oppervlak op te zoeken
Hij rustte boven op een lelieblad uit
En onderging een glorieuze verandering
Die van hem een libel met prachtige vleugels maakte

Tevergeefs probeerde hij zijn belofte te houden
Terwijl hij heen en weer vloog over de vijver
Gluurde hij naar zijn vrienden daar beneden

Toen begreep hij
Dat zelfs als zij hem konden zien
Zij zo'n prachtig schepsel nooit zouden herkennen
Als een van de hunnen

Het feit dat wij onze vrienden niet kunnen zien
Of contact met hen kunnen hebben
Na de verandering die wij de dood noemen
Is geen bewijs dat zij niet langer bestaan.

van Ninjavincent

Ferry,



Wat een mooi verhaal, op die manier kunnen omgaan
met een verlies, dat moet je leren door veel vallen en
weer opstaan.

Door hier en daar te lezen weet ik dat de schrijver/ster
uit eigen ervaring spreekt, ook een groot verlies heeft
gekend. In de lijn van het verhaal herken ik de weg die ik
nog moet gaan.


Positief denken noemen ze dat. Opstaan elke dag weer
en tegen jezelf zeggen ' moeilijk gaat ook '
In mijn binnenste regel ik nog altijd dingen met hem, het
maakt je minder alleen, voelt beter aan.


Dit schrijven is een voorbeeld hoe het zou moeten of kunnen
gaan, of het in de praktijk altijd lukt is afwachten.
Een mens is maar een mens, je kan alleen je best doen!


Groetjes

Bomi.

ALLERHEILIGEN

het voelt koud
zerken afvegen
chrysanten zetten
korte gebeden

en gedachten
die zweven
naar graven
te snel verdwenen

ingetogen
even
verpozen
bij onze doden

zoveel weemoed
en verlangen
met herinnering
omhangen

en altijd
altijd voelt het koud

Fernanda

Beste Ferry,

Bedankt voor de melding in mijn blogje, maar...geen probleem

Vriendschap krijgen onder bloggers,
is vriendschap geven
Gedichten van elkaar kopieëren,
is mild vergeven...
Vriendschap onder elkaar is iets mooi,
dat altijd wel valt in zijn plooi...
Echte vriendschap onder bloggers,
Is dat ......niet zo mooi!!!!