OMDAT IK HET NIET LATEN KAN

Een zonnestraal speelde met de wind,
die zong voor zijn lieve zonnekind,
Zij dartelde en draaide om hem heen,
tot dat de zon even verdween.
De wind ontzet, ontdaan,
weende toen een dikke traan.
Waar was zijn vriendinnetje gebleven,
achter een dikke donkere wolk?
…ach, zoiets duurt maar even.
In volle glans verscheen ze weer
en keek hem guitig aan,
…toen was zijn verdriet vlug gedaan.
Een wijze les van dit verhaal:
“Laat de zon in je hart nooit ondergaan!”
ria
09.04.08

Een zonnestraal speelde met de wind,
die zong voor zijn lieve zonnekind,
Zij dartelde en draaide om hem heen,
tot dat de zon even verdween.
De wind ontzet, ontdaan,
weende toen een dikke traan.
Waar was zijn vriendinnetje gebleven,
achter een dikke donkere wolk?
…ach, zoiets duurt maar even.
In volle glans verscheen ze weer
en keek hem guitig aan,
…toen was zijn verdriet vlug gedaan.
Een wijze les van dit verhaal:
“Laat de zon in je hart nooit ondergaan!”
ria
09.04.08
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.














