Gewoon, gedichten - 4

[sunset]

muren scheuren
vallen; uur na uur
het gisteren verloren
waar liefde niets houdt

blijft een fluisteren
stil in de wind,
zó dat je het hoort
wijl je wacht op de ochtend

op het doorwoelde laken
ademt het hoofdkussen
jou nog steeds
**********
sunset 16-02-2013
**********

[sunset]

jij bent het nu

in lente ben ik regendauw
verkoel jouw blote voeten
en van elk sprietje gras los 'k mij
om jou zacht te begroeten

jouw liefde ben ik, vuur en vlam
dat jij ontsteekt door slechts te zijn
ik koester mij in jouw verlangen
en jij geneest mijn pijn

ik ben 't verleden, jij het nu
voor mij de zin van 't leven
de liederen die mijn liefde schrijft
wil ik jou eeuwig geven
**********
sunset 18-02-2013
**********

[sunset]

dat wat we zijn

verstopt achter
schemer van wolken
dringen wij niet door
is er zoveel meer
zon en licht

zelfs wij

elke dag opnieuw
houd ik het leven
in gesloten handen
laat donkere schaduw
achter mij
**********
sunset 20-02-2013
**********

[sunset]

het leven droomt lente

de zee is er al, roept mij
en ik ga, het water in mijn rug
kijk ik naar de dorpjes
steeds dichter bij de stenen dijken
witte geslotenheid tot aan havens
het woekerend landschap

wit vreet het jonge groen
likt het blauwe van de golven
de vrije ruimte staart terug
tot proporties, onbegrijpelijk verkeerd,
voor altijd op de huid kleven
niet kunnen weggekrabt

het leven droomt lente
**********
sunset 21-02-2013
**********

[Bosrankje]

Beste sunset,

Heel blij je terug te zien bij Poëzie en Proza

We hebben jouw dagelijks gedicht gemist hoor !

Maar gelukkig, breng je ons vandaag vier parels

tegelijk...

Nog een fijne namiddag gewenst en warme groetjes

in vrede, vreugde en vriendschap van Alter en Rankje.

[sunset]

.
.
.
Bosrankje,
Zoals zovelen had ook mij de griep geveld (ben nu ook nog niet helemaal fit). Vandaar mijn afwezigheid.
Dank je voor je bezoekje hier en je mooie woorden en nog een heel fijne donderdag verder.
Liefs en knuf, groetjes
sunset

[sunset]

nog is 't geen lente

zelfs geen verrotting hier
waar nachtelijke vorst dood brengt
in leeggewaaide harten

ogen die voorbij horizonten zien
schreeuwen zomer tussen
verdwaalde sneeuwklokjes

verkleumde vogels zitten
op berijpte kale twijgen
de laatste uitgedroogde bessen

en op dodenakkers
verheffen zich tegen het grijs
zwartmarmeren grafstenen

nog zingt geen wind over de lente
**********
sunset 22-02-2013
**********

[sunset]

een troubadour van lentezang

het strand aan 't wandelend duinenmeer
slaapt einderwaarts het land
in weemoedwind het weerzien weer
met golven die zich neergevlijd
als schelpengruis in 't zand

draag jij nog steeds de kleur van brem
heel stil geademd uit mijn mond
en in je haar wat sterrendauw
dat glinstert in zwart nachtelijk blauw
als 't liefste wat ik ken

in maansteenhagel trekt het mij
naar 't winterdroeve nergens, nooit
een troubadour van lentezang
maakt dat zijn harpgespeel
het ijs nu dooit
**********
sunset 23-02-2013
**********

[sunset]

romantische wildernis (Sächsische Schweiz)

land strekt zich uit
wildver ongerept
tot aan de einder
ontoegankelijke bergen
zachte heuvels
groene weiden
duistere kloven
windjankende ravijnen
stralende hemel
warme zon
geurende natuur

zachte wind
dartelt om me heen
streelt mijn gelaat

neergesmeten stenen
wonderbaarlijk
in 't ongerepte landschap
van een romantische wildernis
**********
sunset 24-02-2013
**********

[sunset]

de schepping opnieuw

bomen vergeten het gisteren
zij schminken zich, dansen een ballet
in wildgroene pakjes balanceren zij
op één been onder een waterhemel

stemmen van kinderen en vogels
versplinteren in de lucht
en bewakers wachten stoïcijns
op het sluiten van de poorten

niemand ziet de man en de vrouw
hoe zij over verdwaalde wegen
slenteren zonder te spreken

hoe hun handen zich raken
strelen over borsten
door warme lendenen

aan hun vingertopjes
ontspruiten halve manen
in mystieke nachten
**********
sunset 25-02-2013
**********

[sunset]

de winter sterft langzaam uit

in de berm staan uren hand in hand
lopen niet weg
zingen liederen onder een fletse zon

wanneer de hemel 's avond
uit de stad vloeit in een zacht gloeien
wegvlucht over de nog lege velden
het overal heerlijk stil wordt

lonkt de maan uit een snee in de wolken
en wind verdort naast uitbottende bomen;
tussen vergeten zinnen wuiven sneeuwklokjes
een warm welkom in het geneurie van mijn hart
**********
sunset 26-02-2013
**********

[sunset]

een verloren jeugd

onwerkelijk nu dit oord
enkel vervallen overblijfselen van een herinneren
ruïnen van een leven dat nooit was

mijn gedachten verwijlen in imaginaire tijden
van gelukkige lentes, zomers; stille echo’s
van een eeuwig hopend verlangen

deze plaats is zoals zo vele anderen
vloeit over in een denkbare distance
met het verdriet, poëtisch verwoord

ik draai me vlug weg van hier
en dit pijnvol inbeeldend bedrog
**********
sunset 27-02-2013
**********

[sunset]

de winter gaat

tussen bomen, weiden
stromen beekjes
slenterend naderbij

mijn hoofd lonkt over
bodemnevel en zeilt
traag inde wind
‘t bewegen van wat twijgen

ik mis de horizon
al stappend breekt
rechts, links van mij
het kreupelhout

de winter gaat
en lente komt
**********
sunset 28-02-2013
**********

[sunset]

morgen is er zon

vergruisde schelpen
knarsen onder voeten
als 't enige geluid
op de grens van
wit gezouten water
slaat zee vermoeid
haar golven nog slechts
vaag vermoeden van
regelmatig terugtrekkende
nevel die doordringt
tot op de huid en nog
dieper onder wimpers
is de hemel enkel
gelig krijsende snavels

morgen is er zon
**********
sunset 01-03-2013
**********

[sunset]

engelen Gods

zij komen samen
onder de levensboom
verzamelen twijgen
als gevallen jaren

troosten de uren
der stervenden
blijven bij hen;
geen graf het hunne

- na de dertiende wind
weent God om de
verbrande aarde -

zij zoeken en zoeken
het lover, voorbije tijden
vlechten zij in 't haar
tot lauwerkransen
**********
sunset 02-03-2013
**********