mijn man verloren

Aan de forumvrienden hier...
Een fijne 21juli vandaag, maak er het beste van...!
smakelijk gerarda die mosseltjes..
Tot later...

Het gaat (al)weer over het...weer.
Maar ruim 90% (of meer?) gesprekjes starten over het WEER.

Daarom in de schaduw van de Brugse torens kan ik melden, dat tussen 08:00 en 10:00 tussen de vlagen in, enkele tuinwerkjes werden geklaard.
Ps.: Het onkruid bloeide nog nooit zo welig.
Maar de gracht naast de tuin pronkt met weelderige lisplanten.
En enkele kikkers plonsen en zwemmen tevreden in het frisse nat.

Na een (h)eerlijke stortbui (onder de douche) en een copieuze maaltijd, met vandaag een glaasje bubbels volgt seffens een opwekkend kopje koffie mét aanverwanten. Zodat er weer wat extra calorieën op de wachtlijst staan, om eerstdaags afgewerkt te worden.
En voor de believers...af en toe laat de zon zich wat verlegen zien tussen enkele uitdunnende wolken.
De overige waterdragers zijn opgeschoven naar Bruxelles om daar de drache nationale te verzekeren.

Groetjes aan iedereen,

SW

hier ook al de hele dag zon, droog, dus:
gazon is gemaaid
grasmaaier is eens deftig zuiver gemaakt, mijn kabouterkes hebben daar geen tijd voor
paadjes zijn onkruidvrij
en dat is genoeg voor vandaag
over binnen gaan we het niet hebben

en we kappen dokter oetkers' pizza in de oven sebiet

het onderwerp van mijn grote zorgen geeft niet op,lijkt op "grootvake"
de mantelzorg voor anderen gaat door zoals altijd, ongelooflijk hoe sterk mentaal, niet te doen....

straks vuurwerk waar ik niet naartoe ga om niet nog een nacht te hoeven schreien

ik las daarstraks het volgende:

Het is een vreemd geluk dat de dood van een onvergetelijke mens hem voor de overblijvers ook echt onvergetelijk laat zijn. Voor wie hem liefhad, kan hij niet verdwijnen. Hij blijft. In duizend verhalen zullen we hem in leven houden. In duizend tranen blijft hij dood.'

Woorden uit en boekje van Laurens De Keyzer:"Mensen die voorbijgaan."

Het ligt op 25/9/2012 in de boekhandel. Ik kan het aanbevelen. Ik correspondeer al jaren met Laurens.

Goede avond forumvrienden,
gerarda hier hebben de mosseltjes ook goed gesmaakt..
't was lang geleden en dan is dat weer een beetje feest hé..

Helena, ik ga eens kijken vor het boek als ik volgende week
in de boekenwinkel kom..ziet er goed (en pakkend)uit..

falcon en SW, en Hugie als ze moest passeren
een fijn weekend en tot later..

Lieve Helena,

na het lezen van je tekst zijn mijn gedachten weer afgedwaald naar hoe ik in het begin mijn rouwverwerking heb aangepakt.
Jij hebt het over Laurens Keyzer en ik zal zijn boek zeker aanschaffen.
Voor mij was het Manu Keirse (specialist in rouwverwerking). En ik ben de twee boekjes terug gaan opzoeken. Zij hebben mij voor een héél groot stuk door mijn rouwverwerking geholpen. Het is echt terffend wat er in staat. Ik ben er terug beginnen in lezen en zou eigenlijk ganshet boek hier willen neerpennen maar dat gaat natuurlijk niet.
Het belangrijke erin is te beseffen dat men de kans moet krijgen om te kunnen rouwen maar ook de moeilijkheden die het meebrengt en wat men er kan tegen doen...
Ik citeer nog twee versjes die er in stonden:
GLANSOOS ZIJN DE DAGEN

Met open ogen
staar ik
in de spiegel van het verleden
naar het troosteloze heden
Glansloos
zijn de dagen nu jij er niet meer bent,
alles heeft zijn kleur verloren,
eenzaamheid trekt diepe sporen
in de kamers van mijn hart.

HOE LANG

Hoe lang is het nu geleden
en hoe gaat het met je nu?
"Och redelijk", "gaat wel", "dank u".
Wat verwacht je anders
als antwoord op mijn verdriet?
Op zo'n antwoord verwacht je toch
dit antwoord... of niet?
Je zou geen raad weten als ik zei
"Het gaat niet zo goed met mij!"
Dus zeg ik wat je wil horen
en na drie maanden zo onderhand verwacht...
"gaat wel", "redelijk" en produceer
daarbij een moeizame lach.
Voor mij voldoende dat ik zelf weet
dat "slijten" langzaam gaat
en ik jou nooit meer vergeet!

Een sterkteknuffel Helena... om de dag door te komen..

Dank je falcon.. mooi hé... ik heb daar ook zoveel
steun aan gehad..en ik denk dat daar nu voor een deel
de sterkte vandaan komt, om anderen te proberen steunen

Helena en Rudy ik zal zeker die twee boeken waar jullie over spreken lezen , ik denk dat ik dat wel zal kunnen gebruiken . Hoewel ik al minder ween zijn er toch momenten waarop ik niet kan aanvaarden dat Marc er niet meer is.
Het helpt mij al door te weten dat jullie het ook allemaal meemaken, maar misschien eens een boek lezen daarover zal misschien ook wel goed zijn voor mij.
Ik had het gedacht als die datum nadert van onze huwelijks verjaardag dat ik het moeilijk zou hebben en het begint al.
Ik moet niet trachten die datum uit mijn hoofd te zetten. ge moet maar uw pc of de tv aanzetten en de datum is het eerste dat ge ziet bijna.
Allee we gaan maar weer eens voor wat zakdoeken zorgen in de was en er tegen vechten.

Groetjes gerarda

Wat de mosselen betreft die waren zeker heel lekker. Als het lang geleden is smaakt dat wel goed.Ik had 4 kg gekocht voor mijn zoon en schoondochter en ikzelf heb daar misschien een twintigtal mosselen van gegeten en ze zijn allemaal verdwenen. dat heb ik het liefst.
Ik heb ze niet klaar gemaakt met wijn , maar er een wijntje bij gedronken en ik heb deze nacht goed geslapen;
Als het weer goed blijft ga ik deze namiddag eens wandelen met de hond.

groetjes voor iedereen

Oma-C het zal het moment zijn om uw Cabrio buiten te halen.

Gerarda

Goede morgen allemaal,

Ik was al om 05:30 uit de veren.
Om nog voor de aangekondigede warmte, een 50 meter lange en 2 meter hoge haagbeuk te snoeien. Wel heb ik zowat 2 meter ongemoeid gelaten, omdat er nog een merelnest - met 3 eitjes - in verborgen zit.
Mevrouw merel blijkt er echter alleen voor te staan en ik heb weinig hoop, dat dit verhaal goed zal aflopen, want broeden duurt 2 weken en dan nog 2 weken die kleintjes voeden in het nest , dat dan deels onbeschermd achterblijft.... Met de opgave, ze nadien ook buiten het nest nog geruime tijd te beschermen en verder te voeden.

Omdat ik hogerop enkele mooie woorden mocht lezen, heb ik even gezocht tussen mijn eigen schrijfsels, waar zeker 25 titels over "finaal afscheid nemen" tussen zitten. EEUWIGE VREDE zal ik nadien posten.
Nu, ja als 60-plusser weet men stilaan, dat dit leven eindig is. En niemand blijkt daar echt goed mee om te kunnen gaan. Mogelijk, omdat we het onderwerp uit de weg gaan.
Wel is mijn eigen ervaring, dat wanneer een geliefde ons verlaat er enkele essentiële zaken zijn, die we niet uit het oog mogen verliezen.
- Die geliefde, zal ons ook zo graag zien, dat zij/hij vurig hoopt, dat zij die achterblijven toch nog (terug) gelukkig kunnen zijn en/of worden.
- Wijzelf hebben een stapel mooie herinneringen bewaard, waarop we met vertedering kunnen terug vallen.
- En de wederzijdse liefde is iets, dat ooit in ons eigen hart is gegroeid en opengebloeid en dat gevoel laat ons niet in de steek.
- Maar wanneer "leegte & gemis" toch (nog) pijn doen, moeten we durven onszelf de kans gunnen, een gepaste invulling te zoeken om die akelige stilte te verdrijven.
Het blijft natuurlijk heel spijtig, wanneer iemand ons dient te verlaten, maar door onszelf in een donkere put te verbergen, lossen we zeker dat verdriet niet op. Een wonde doet altijd pijn, maar daar kan heling op volgen.
Doch onszelf blijven kwellen, daar halen we niemand mee terug en wordt ook niemand (zeker wijzelf niet) echt beter van.
We sturen via ons verdriet een signaal uit, zodat het empathie opwekt in onze naaste omgeving. Maar de mensen die ons benaderen met de beste bedoelingen, mogen we ook niet afstoten, door onszelf af of op te sluiten.
Wat ons natuurlijk niet het recht ontzegt, om volgens ons eigen ritme een brugje (herop) te bouwen naar de toekomst, die we nog altijd moeten durven invullen, alvorens we zelf de lijn van die onvermijdelijke horizon overschrijden.

Welgemeende hartelijke groeten,

SW

Error: