Kwiebus....de naam die je koos BEWIJST dat er hoop
is dat je wéér gaat vertrouwen en leven, in jezelf gaat leren geloven
doe even rustig, lees hier andere verhalen en weet dat het leven
ALTIJD het leven waard is, je zal me op een dag "hoop ik" instemmend
zeggen....ja...toen...nu is het anders, ik BEN IEMAND en dat BEN JE
OOK, sterkte, kristina
Liefde, mededogen en verdraagzaamheid
zijn geen luxeartikelen,
maar eerste levensbehoeften
(Dalai Lama)
De tranen,
het meedogenloze verdriet
weergalmt in je.
Als een eindeloze stilte voor de storm.
Wie drukt het uit, in woorden of
een of andere gemaakte kunstige vorm.
Wat heb je te doen?
Waar is je vrijheid?
Het ligt niet voor handen.
Niemand lijkt te kunnen helpen.
Tot je in zachte handen
en omarming lijkt te belanden.
Zachte omhelzing van troostende woorden
en een lief gebaar.
Hoop en uitkomst,
zonder zorgen.
Het bestaat nog.
Echt waar.
In vriendschap...
Daar ligt het verborgen.