mijn man is overleden

[RIEKSKE]

wens je sterkte lieve tina
ik denk aan jou
ik doe nu ook al die buiten werken en dat is best zwaar
maar het moet he
zoon komt gelukkig gras maaien
hou je ook taai he meiske
liefs riekske

[tina316]

arnold zou zeker fier zijn oma-c en rudy maar ook kwaad omdat ik nu werken moet doen die ik niet mag doen
maar ik heb van niemand hulp en vragen doe ik niet meer
vroeger deed ik ook alles zelf ,ik heb zelf nog vloeren en faience gezet samen met arnold en als hij ging werken deed ik alleen voort het was wel niet altijd perfect maar het mocht gezien worden
tot 4 jaar geleden hebben we nog samen alles behangen arnold lijmde en ik plaatste het aan de muren

ik kon in alles mijn plan trekken arnold noemde mij altijd zijn doehetzelfdertje en dat ik niet onder moest doen voor de mannen
maar het lichaam wil niet meer mee en het mag ook niet meer al dat zware werk voor de rug
ook in de tuin was het zo ik snoeide en arnold ruimde alles op de bomen deed hij zelf en het gras afmaaien deed hij ook
nu moet ik alles alleen doen ,niemand die helpt
dus als arnold ziet wat ik hier nu allemaal alleen moet doen is hij zeker heel triest
mijn zoon komt niet helpen hoor riekske die komt alleen spullen uit huis halen ik heb nu een ander slot gestoken in de voordeur omdat hij de sleutel niet wou teruggeven

het doet me nog altijd heel veel verdriet hoe hij zich gedraagt ,maar daar zal ik mij ook overheen moeten zetten
arnold had al zoveel keer gezegd dat je hem ziet als hij iets nodig heeft en dat hij van ons profiteert maar ja wat doe je het is je kind en je wilt altijd het beste voor hen

we kunnen inderdaad jammer genoeg de klok niet terug draaien al had ik dat heel graag gewild al was het maar om hem één dagje terug te hebben
er was nog zoveel wat ik hem wilde zeggen en hem nog één keer te kunnen vast nemen
maar het kan niet en het blijft moeilijk zonder hem ik mis hem nog elke dag
er zijn soms van die dagen dat ik niets anders kan dan wenen ,dan neem ik zijn foto dicht bij mij en wenste dat ik hem kon aanraken ,zijn stem horen en zijn lachje ,hij kon zo hartelijk lachen en soms als ik naar iets kijk op tv dan hoor ik zijn guitige lach weer en begin ik weer te huilen
het is deze maand 15 maanden dat hij mij afgenomen is en nog steeds begrijp ik het niet dat hij er niet meer is en dat ik alleen verder moet zonder mijn lieve ventje

groetjes tina

[gerarda]

Hallo Tina
Ik weet dat ge het moeilijk hebt. Al wat ge zegt en doet is bij mij ook zo, en gij hebt dan nog het nadeel dat ge geen vriendschap hebt van uw zoon.
Dat verergert nog de situatie.
Ik leef zeker met u mee. Soms heb ik het ook heel lastig vooral als ik alleen ben, maar ik heb nog een doel om te leven. Mijn kleinkinderen. Ik zeg altijd ik wil hier nog blijven tot zij me niet meer nodig hebben. Eens dat ze 16 jaar zijn kunnen ze me wel missen en dan mogen ze mij komen halen om bij Marc te zijn.
Houd u sterk voor uw katjes en eens uw dak weer volledig dicht ligt zult ge u missxhien beter voelen en de belofte dat het weer beter zal worden zal ook wel helpen. Misschien leert ge nog vriendinnen kennen en dat is zeker belangrijk.

Groetjes en een dikke knuffel gerarda

[falcon1]

Lieve Tina,

het is erg te horen hoe je je voelt en hoe erg je je lieve ventje mist.
Dat betekent wel dat je hem enorm graag ziet en daar is niks mis mee hoor. We hebben dat allemaal wel.
Maar jou ligt het blijkbaar wel wat anders... je verdrinkt nog steeds in de eenzaamheid... niks om naar uit te kijken... alleen vervelende problemen die op je afkomen.
Misschien dat op een of andere manier die vicieuze cirkel moet doorbroken worden.
Dat gebeurt helaas niet vanzelf. Misschien er toch eens aan denken om er af en toe eens op uit te trekken... even naar buiten...
Ik weet het, allemaal gemakkelijker gezegd dan gedaan maar misschien toch de moeite waard om te proberen om hier uit te geraken.

We wensen je in elk geval heel veel sterkte en geluk toe!

Liefs,

Veertje & Rudy

[Oma-C]

Dag Tina, en de vrienden, .

Ik kan allee, maar beamen wat gerarda en falcon zeggen...
je mist contact met mensen ...
als je een paar vrienden (vriendinnen) had, as het makkelijker..
dan kon je daar al eens een babbeltje mee doen..
De eenzaamheid kan je niet volhouden...
maar mensen komen niet aan de deur bellen...
zij weten ook niet dat jij je eenzaam voelt daarom zou je
zelf uit je schulp moeten komen en mensen zoeken..
in een park, op een terras... eender waar...

Mooi zonnig weer vandaag ...al kruipt ze af en toe
achter een wolk maar het is al minder koud...
even buitenkomen is ideaal dus..misschien even een kleine wandeling
en mensen aankijken..er is altijd wel iemand die graag
even een babbeltje doet...al is het maar over het weer...
het ene woord brengt het andere mee... probeer het maar eens
Goede moed... en volhouden ...het lukt niet altijd van de eerste keer

Vrienden wordt je ook niet op een kwartiertje hé..
Vriendschap is net als liefde ..: "een werkwoord.".
er moet gewerkt worden om vriendschap te verdienen en
te geven...je moet het onderhouden... niet altijd gemakkelijk ...
maar echte vrienden zijn al die moeite wel waard....
Ze zijn onmisbaar ...Zeker weten!!!

Een dikke knuffel Tina en nooit de moed opgeven... beetje moeite doen...
Arnold helpt je wel ... maar je moet het zelf doen ...

Iedereen een fijne woensdag en de groetjes...

[tina316]

je kleinkinderen zullen je ook na hun 16 jaar nodig hebben hoor gerarda ik heb dat gezien bij mijn mama als ze problemen hadden of raad nodig hadden dan kwamen ze altijd naar oma

mijn dak is nu volledig afgewerkt hopelijk is dat nu een probleem minder ,nu wachten tot het eens regent om te zien of er nog water binnen komt
mijn plafond moet nog dicht maar dat zal weer lang wachten worden zoals ik mijn neef ken
de sociaal assistent heb ik nog altijd niet gezien ze zouden laten weten wanneer ze komen maar dat duurt wel lang

ik heb inderdaad niets meer om naar uit te kijken rudy en de eenzaamheid is enorm ,ook nu met de mooie dagen is het zwaar anders zaten we samen in de tuin of gingen we eens tot op de dijk en daar denk ik veel aan

ik heb het weer moeilijk nu met vaderdag zondag in aantocht de tweede vaderdag dat arnold er niet is
ik ga naar het kerkhof
mijn zoon zal er ook wel niet aan denken ,
het is moeilijk op zulke dagen

groetjes tina

[Oma-C]

Goede morgen Tina, ... en de vrienden

Goed dat je dak afgewerkt is, nu maar hopen dat het
goed gedaan is..; en er geen nat meer binnenkomt
dat zou zonde van het werk zijn.
Herinner je neef maar af en toe eens aan het plafond...
dan komt dat ook in orde

Kan je niet eens met je zus tot aan de dijk gaan? en op
een terras een koffie of iets anders drinken...
of samen in de tuin van het zonnetje genieten
zij zal het toch ook moeilijk hebben denk ik.
en dan ben je ook niet zo alleen.. en zij ook niet ...?
ik zeg maar wat... jullie zouden elkaar kunnen steunen...

Een dikke knuffel Tina, en sterkte ..
ja... Vaderdag vandaag... 't brengt weer gevoelens boven....

Lieve groetjes ook aan de vrienden

[gerarda]

Hallo Tina

Ik kan me voorstellen dat ge het nu heel moeilijk hebt inderdaad spijtig dat ge niet meer vriendschap hebt van uw familie want dat helpt zeker wel.
Ik heb ook een bloemetje gekocht voor Marc want hij was een grote liefhebber van een bloemen en plantentuin. Later heb ik dan rozen van onszelf dat ik dan in een vaasje bij zijn foto zet .
Met mij gaat het voor het ogenblik redelijk goed. Ik zie dat aan de zakdoeken die in de was zijn.
Maar feitelijk aan mezelf ook , maar ja ik moet me nu met de kinderen bezig houden zorgen maken voor hun examentijd.
Gisteren hebben we bbq gehad en heb ik wat voetbal gespeelt met de kleinzoon.
Ja Tina ik kan me voorstellen dat een oma wel altijd belangrijk is , maar ik denk toch dat er eens een moment komt dat ik niet meer volledig kan klaar staan voor hen en als het is om daar maar in de zetel te zitten mogen ze mij kome halen hoor.

Ik wil u toch ook nog zeggen dat ge niet alle moed mag verliezen en ik heb hier juist twee vriendinnen die ook problemen hadden met hun kinderen die niet naar huis kwamen en intussen is dat van beiden helemaal in orde gekomen. Ik vraag me af Tina of het misschien door verdriet is dat uw zoon zo handelt en daardoor liever niet meer komt omdat hij niet kan begrijpen dat zijn vader er niet meer is. En soms werken mensen dit uit op iemand die ze toch wel graag zien. ja ik vind dit ook raar ,maar niet ongewoon hoor.

Houd u sterk meisje het komt misschien nog allemaal goed.

Groetjes Gerarda

[tina316]

neen het is niet door verdriet dat mijn zoon niet meer komt gerarda uit pure hebzucht hij kan hier niets meer komen halen sinds zijn pa gestorven is en ook door het huis waar hij geen medeeigenaar van is geworden
en zijn vriendin doet er een schepje bovenop met opsteken
we hebben al altijd problemen gehad met haar ze is achterbaks en een leugenaar van de ergste soort

ze heeft al altijd geprobeerd om kevin hier buiten te houden en was altijd boos als hij al eens belde naar ons en nu arnold gestorven is wilden ze hier komen inwonen maar dat wilde ik niet omdat ze heel veel schulden maken en mijn zoon ook slakke handjes heeft tegen over mij
dus ik zou ze zeker nooit binnen nemen

en daar voor zijn ze kwaad en heel zeker omdat ze geen part in het huis hebben en ik alleen beslis wat ik er mee doe
ze hebben l gezegd de dag dat ze weten dat ik mijn huis verkoop ze me voor het gerecht trekken ,die begrijpen niet dat als je een huwelijkscontrakt hebt ze nergens recht op hebben

zouden ze me anders behandelen en ik verkoop mijn huis zouden ze nooit met lege handen gestaan hebben ,maar zoals ze nu doen kunnen ze niets verwachten van mij

ook met de kleine misty gaat het niet goed ze heeft vandaag de eerste keer een zware epilepsie aanval gedaan
ik ben toch zo geschrokken ,ben er nog altijd niet goed van
ze lag daar te spartelen op haar rug en het kwijl liep uit haar mondje ,ze was helemaal stijf ,ik heb haar natuurlijk opgenomen wat ik niet mocht doen maar ja een mens is zo in paniek als je dat ziet
ik wist zelfs niet dat dieren dat konden hebben
dit is waarschijnlijk de gevolgen van die zware hersenschudding
het was te mooi om te geloven dat ze er niets van heeft over gehouden en het is altijd op zondag als er hier iets gebeurt
ik heb het opgezocht op internet en er staat een filmpje op van een kat en het is juist hetzelfde

morgen komt de dierenarts en zal ik horen wat ze zegt maar ik ben heel zeker dat het epilepsie is
die arme kleine poes heeft nog niet genoeg meegemaakt in haar jonge leventje ze is juist 2 jaar geworden
als de ene zorg is opgelost dient er al weer een andere aan het stopt hier nooit

groetjes tina

[gerarda]

Hallo Tina,
Och wat erg wat ge allemaal meemaakt. Maar één zoon hebben en dan nog zo met u omgaan.
Ik kan begrijpen dat ge al eens in de put zit. Inderdaad dom van hem en van zijn vriendin . Gelukkig dat ze niets kunnen doen aan uw huis .
Ik heb enkel het verdriet van mijn man te dragen en dat begint al een beetje beter te gaan om het te verwerken , hoewel dit zeker nooit zal over gaan .ik ween toch zeker nog elke dag eens . Maar als gij met uw verdriet
dan nog dit moet meemaken. ik weet niet wat ik daar op moet zeggen.

En nu nog dit met Mitsy ook . Ja dat is zeker erg als ze epilepsie heeft Ik heb ook ooit eens een hondje gehad die dat had en we hebben het wat opgevolgd hoe vaak hij het had en als we het zelf gezien hadden want het gebeurde soms s'nachts en onze ander hond verwittigde ons maar tegen dat we beneden kwamen was het over. maar toen we het zelf gezien hadden hebben we met de dierenarts besloten om hem te laten inslapen. Nu bestaat er misschien al medikatie daarvoor. Maar ja toch wel een triestig leven voor haar. En voor u ook niet plezant om te beleven.

Ik hoopte u wat positieve troost te geven maar ge hebt zeker veel sterkte nodig.
In elk geval goed dat ge een huwelijkscontract hebt.

Tina ik heef u een dikke knuffel van ver en leef heel erg met u mee spijtig dat we niet meer kunnen doen.

groetjes gerarda

[RIEKSKE]

hallo lieve tina
ik lees hier met een traan ,maar ik weet hoe het voeld meiske
je zoon en schoondochter vreselijk
maar ik snap je heel erg goed

en je poesje epilepsie
mijn man heeft dat ook zo erg gehad door die kanker in zijn hoofd
oh dat was zooooooooooo erg en je kan niks doen alleen hoofd op je voet leggen dat ze zich niet zo bezeren
en dit is nog maar een poesje

wens je veel sterkte maar probeer verder te gaan tina ik moet het ook
en kocht mij een 45 km autootje en ik rijd al
gister ben ik ver weg naar mijn moederke gereden van 85 jaar
en ze was zo erg blij maar ik ook dat ik die stap zette
gerhard geeft mij steeds die duw van boven tina echt waar

ik huil ook erg veel gerarda maar dat is toch normaal de man waar van je zo erg hield is er niet meer
ik loop zo weer ff naar het urnengrafje dat geeft mij rust

sterkte allemaal liefs riekske

[Oma-C]

Goede avond Tina en de vrienden...

Wat jammer dat het zo moet gaan hé... maar je kan niks forceren..
alleen maar hopen dat het verstand met de jaren komt
en dat ze beseffen dat ze maar één moeder hebben
maar daar ben je nu niks mee natuurlijk...

Wat erg voor Misty jij zal wel geschrokken zijn....
hopelijk kan de dokter iets geven als het niet te erg is...
zo'n diertje zien afzien is ook niet fijn ...niet voor jou
en zeker niet voor Misty

Ik wens je veel sterkte Tina.. en wat de dames hierboven schrijven
kan ik alleen maar beamen.. afleiding zoeken en buiten komen...
Want je moet het zelf doen hé....
Een knuffelke en slaapwel voor straks

Groetjes aan allen, gerarda, riekske en.....

[tina316]

de dierenarts is geweest vandaag en er is geen medicatie voor katten dat slaat niet aan bij honden wel maar niet voor katten nu moet ik kijken hoeveel keer ze het krijgt en als het teveel word moet ik haar laten inslapen
ik kan er helemaal niet bij met mijn verstand ,alles nemen ze me hier af
ik weet wel als ze het teveel krijgt kan ik haar niet laten afzien en moet ik wel die beslissing nemen
hoe meer aanvallen ze krijgt hoe meer haar hersentjes beschadigd worden
ze heeft dit inderdaad overgehouden aan de slagen die ze heeft gekregen op haar hoofdje
tygro de oudste kat heeft nu ook hartruis van ouderdom ze kunnen dit ook niet behandelen
hij is tenslotte al 17 jaar en dat is al oud voor een kat , ik weet wel dat ik ze niet kan blijven houden dat ik ze één keer moet afgeven
maar mijn kleine misty is nog maar twee jaar geworden
als ik nu nog alle twee mijn schatten moet afgeven heb ik niets meer hier op deze wereld
ik zit weer heel erg in de put

sinds arnold gestorven is komen de problemen hier in hele bergen op mijn schouders te liggen en ik kan het niet meer zonder hem
niemand om mij te helpen bij die moeilijk beslissingen die ik moet nemen
ik sta voor alles alleen
er zijn er dan die zeggen tja het zijn maar beesten maar voor mij zijn ze alles
mijn zoon heeft me niet nodig ,mijn lieve man is er niet meer en mijn katjes kan ik niet helpen
ik weet niet als het zover komt of ik nog door wil gaan
jullie hebben mij altijd met raad en daad bijgestaan en ik ben blij dat ik jullie nog heb maar voor mij hoeft het dan niet meer

ik geraak stilletjes aan op met al die misere

groetjes tina

[gerarda]

Hallo Tina,
Heel erg wat ge nu weer moet meemaken.Ja als we dieren hebben zijn er momenten dat we moeten beslissen over hun leven of dood en dat is zeer lastig.Ik leef zeker mee met uw verdriet maar gemakkelijk hebt ge het nu niet.
Wat ik ook erg vind dat ik feitelijk geen raad kan geven op dit ogenblik want ik zou moeten liegen en dat doe ik niet. Ik kan alleen zeggen laat Misty niet telang afzien. Wij hebben gewacht om onze hond te laten inslapen tot we het zelf eens gezien hebben en toen kreeg hij om de drie weken een aanval maar meestal s'nachts . maar als wij het gezien hebben hebben we beslist om hem te laten inslapen.
Ik denk dat ik u nu het meeste help met u deze raad te geven. Verdriet zult ge toch hebben want dat hebt ge nu zeker ook. Ikzelf heb me ooit beter gevoeld doordat ik voor het dier zelf de beslissing genomen heb om hem te laten inslapen.

Ik wens u heel veel sterkte en wil u wel zeggen dat ge de moed niet moogt opgeven. Ik denk niet dat Arnold dat zou willen .

Ik geef u een dikke knuffel van ver.

Groetjes Gerarda

[RIEKSKE]

lieve tina laat het beestje a.u.b niet lijden
het is vreselijk
ik moest eens een hondje in laten slapen die hat dat ook
ik hield zoveel van debby dat ik besloot het te doen
zei was beter af

mijn schoonzusje liet voroige weer ook haar kat inslapen
met lood in haar schoenen maar nu is ze beter af .

tina ga erop uit loop eens ff ergens in het dorp of waar je woond een bakkie koffie drinken
en je zal zien al was je maar een half uurtje weg zal je goed doen blijf nu als het goed weer is niet ewig binnen zitten
dan geraak je er niet meer uit
en ik kan er over mee praten he mateke
wens je veel sterkte lieve schat en hou je goed

liefs riekske


grt voor oma-c en gerarda enz.