Mijn Papsje....

[Angel4]

Deze las ik daarnet, sprong er uit en was voor mij .... op mij (momenteel) van toepassing:

Wat kan je zeggen tegen iemand die verdriet heeft?
Mijn voornaamste boodschap is: vergeet die vraag.
De vraag is wel: wat zou die persoon met verdriet aan mij te zeggen hebben?
Je moet naar die persoon gaan om ernaar te luisteren.
De belangrijkste woorden die je moet onthouden zijn: ‘Vertel eens…’. ‘Vertel eens hoe het geweest is sinds we elkaar de laatste tijd ontmoet hebben’.
Maar om te kunnen luisteren naar gevoelens moet je rust hebben in jezelf.
Je moet je psychologisch voorbereiden om te gaan luisteren naar mensen en er echt tijd voor maken.
Een snelle vraag als ‘Hoe is het?’, daar help je niemand mee.
Je moet echt tijd maken voor mensen die rouwen.

Ik ben te zwak, heb geen kracht en energie meer dus kan niemand helpen momenteel, hoe graag ik het ook zou willen dus wil ik ook niemand schaden door het toch te proberen.

[reline]

Lieve Angel,

Fijn dat je dit schreef, fijn dat je het probeerde.....
Nu moet je tijd nemen voor jullie zelf, in de mate van het mogelijke.
En deze namiddag....ik hoop dat jullie er een beetje van genieten.

En maak je over hier geen zorgen. Alls is ok, maar ik denk wel aan jullie!!

Liefs Reline

[Gast]

Angel,wat manu schrijft is juist,de nagel op de kop,zou ik zeggen !!
toch veel liefs van mij

[falcon1]

Lieve Angel en Ed,

het was misschien wat verkeerd overgekomen toen ik het boek van Manu voorstelde, maar net zoals Reline zegt, het zijn allemaal heel korte herkenbare verhalen... voor iedereen anders. Maar als je het leest ga je alles beter herkennen en begrijpen...

Zoals die tekst die je plaatste... ik heb ook geleerd dat je nooit vraagt "hoe gaat jet met je"... maar eerder in de zin van "lukt het een beetje?"
Het boek (ik had er twee) had ik steeds in handbereik en heeft "mij" wél veel geholpen om anders te gaan denken... Mijn verdriet was zo groot... geestelijk en lichamelijk uitgeput... niks gaf nog zin aan het leven... Maar toen ik las dat "het" er allemaal bij hoorde ben ik wat anders gaan leven...
Maar niks hoeft natuurlijk!

Ik lees wel dat je ondertussen heel wat dingen hebt ondernomen, en ik hoop dat jullie je er toch een beetje goed bij voelen...
Ik lees ook dat er al enkele schuchtere plannetjes zijn om iets te gaan ondernemen... misschien dat het niet lukt, maar de intentie is er al!
Kan je al een beetje je werk hervatten? Dat zal inderdaad je gedachten wat verzetten. Ik was er vroeger ook niet aan toe, maar ben nu wel blij dat ik het gedaan heb!

Maar dan las ik de laatste regels die je schreef...

Ik ben te zwak, heb geen kracht en energie meer dus kan niemand helpen momenteel, hoe graag ik het ook zou willen dus wil ik ook niemand schaden door het toch te proberen.

Dit klinkt toch wel verontrustend... Lieve Angel... je hebt meer kracht en energie dan je zelf zou denken... maar je moet nu leren om ze juist te doseren!!!!! Je mag al je energie niet stoppen in het rouwen... enfin, het mag wel, maar je moet er ook iets opbouwend tegenover stellen! Wat zou je momenteel geestelijk een beetje tot rust kunnen brengen? Zorg er a.u.b. voor dat je niet in een spiraal terecht komt die je naar beneden haalt.
Ik zou eigenlijk nu een beetje streng moeten zijn en met opgeheven vinger u moeten dwingen uit deze spiraal te geraken... Maar meer kan ik niet... je moet het zélf doen... en ik zie dat de wil er wel is!
Ik zeg nu maar iets... is er ergens een park of rustige omgeving (weg van je vertrouwde omgeving) waar je even op een bank kan zitten en eens andere dingen kan zien... Misschien lukt het maar voor enkele minuten!
Je moet er gewoon even tussenuit... alles werkt nu té verstikkend voor jou... effe tijd voor jezelf maken...

Lieve Angel en Ed... eens zal het wel lukken hoor, vertrouw op de mensen hier... je staat er niet alleen voor... wij voelen ons soms even hulpeloos als jullie en dat doet ons ook pijn!

Veel sterkte nog voor vandaag...

Liefs,

Veertje & Falcon

[Angel4]

Mijn verdriet was zo groot... geestelijk en lichamelijk uitgeput... niks gaf nog zin aan het leven... Maar toen ik las dat "het" er allemaal bij hoorde ben ik wat anders gaan leven...
Maar niks hoeft natuurlijk!

Ik wil wel vooruit maar weet niet welk boek ik het best kan kiezen want ik ben me er bewust van dat ik nu zelfs met mezelf moet oppassen en iedere hulp kan gebruiken, ieder woordje wat me (al is het maar een milimetertje) naar de "genezing" kan helpen.
Ik wil ook raad/steun uit zo'n boek putten, mezelf herkennen (ik denk n.l. dat ik helamaal gek aan het worden ben momenteel en dat maakt me bang) zodat ik niet aan mezelf blijf twijfelen.

De zin die ik eruit had gehaald en mijn respons erop was gericht (vooral) tegen Reline omdat ik voel dat ze het heel moeilijk heeft en ik weet dat ik haar niet bij kan staan al wil ik het nog zo graag want ik zou door mijn zwakte en verdriet (alles wat hierboven staat) meer schade aanrichten dan hulp.

[Gast]

Ik wil ook raad/steun uit zo'n boek putten,

Je Kunt Je Leven Helen (Louise L.Hay)Haar levenswerk!Boordevol wijsheid!

als ik het eens moeilijk heb Angel,en dat is nogal dikwijls,lees ik enkele zinnen!!

het is een aanrader !!
liefs

[reline]

Lieve Angel,

Jij hoeft helemaal dat boek niet te lezen, hoor, maar ik ga het voor jou terug doornemen....er zijn verschillende onderdelen, ook een deel dat eerder geschikt is voor mensen die anderen willen helpen, die zo ook leren begrijpen....en daarin had jij een stukje gevonden...jij zou zelf zo graag helpen.

Hetgeen voor jou belangrijk kan zijn, is het onderdeel, het schrijven waarin je jezelf helemaal herkent, dat je net als Falcon schrijft, beseft dat hetgeen je nu doormaakt normaal is, en het is ook niet voor iedereen hetzelfde.
En blijven schrijven....ik zegde het al meer hé.
En moest het je echt niet goed gaan, moet je naar de dokter, maar straks zal het je wel weer wat beter gaan.

En maak je om mij geen zorgen hoor, als je helemaal op je plooi bent ga ik er met jou over praten, dan ga je het kunnen begrijpen.
Maar hier gaat het goed hoor, maar ik denk nu vooral aan jou moeder.

Ik hoop dat je toch nog een mooie namiddag hebt...liefst ergens buiten....kom je eerder tot rust.

Liefs, Reline

[falcon1]

Lieve Angel,

De zin die ik eruit had gehaald en mijn respons erop was gericht (vooral) tegen Reline omdat ik voel dat ze het heel moeilijk heeft en ik weet dat ik haar niet bij kan staan al wil ik het nog zo graag want ik zou door mijn zwakte en verdriet (alles wat hierboven staat) meer schade aanrichten dan hulp.

Je richt hierdoor zeker geen schade aan... Reline, Therie, Riekske, Zon en de anderen hebben al een héle weg afgelegd! Een weg die jij nu ook moet bewandelen. En iedereen weet hoe moeilijk het is. Daarom ook dat we je hierbij willen helpen!
En inderdaad, bij ons komen nu ook terug herinneringen naar boven, maar door ons voorbije verwerkingsproces (en dat beetje meer energie dat we momenteel hebben) kunnen we het beter plaasten.
Je hebt te veel te verwerken momenteel... maar zoals Reline schreef... ik heb ook alles van me af moeten schrijven. Veertje heeft gans mijn relaas van Hoekje van Troost destijds op CD gezet en als ik dat terug lees verschiet ik er zelf van hoe ik er uiteindelijk ben door geraakt! Maar blijkbaar is dat met al de anderen ook zo!
Ik hoop dat je later uw ervaringen ook gaat kunnen gebruiken om andere mensen met verdriet te kunnen helpen!

Het boek waar ik het meeste hulp in vond was "Vingerafdruk van verdriet" van Manu Keirse (van drukkerij Lannoo)

Ik hoop dat het vandaag toch wat is meegevallen... veel sterkte nog en hopelijk toch een rustige nacht...

Liefs
Veertje & Falcon

[Therie]

goede avond angel en ed

kom je een rustige avond wensen en voor straks slaap wel


is gelyk falcon zeg het is een heel moeilyke weg

die jy nu bewandeld de weg die wy ook nu nog afleggen

soms denk ik komt daar geen einde aan

angel en ed sterkte lieve vriendenlieve groetjes van therie

[iris]

dag Angel,

m'n bedoeling met het aanreiken van het boek 'EMED' is in geen enkel
opzicht een verplichting he, maar ikzelf heb door het lezen en herlezen
van het boek inzicht gekregen voor het verwerken van m'n rouwproces
(partner overgegaan, kanker, met een lange lijdensweg
ben zeker dat ieder mens kosmische hulp krijgt (welke vorm dat ook moge zijn ) als ..
de tijd rijp is.
carpe diem Angel, alles komt goed , veel moed en sterkte wens ik je van harte
groetjes en dikke knufff
iris - irisB

[RIEKSKE]

lieve angelique
wil je heel ff goede nacht komen wensen
en hoop dat je lekker kan slapen
ik hou mijn gedachten ff bij jou
dag lieverd
knuffeltje van riekske

[falcon1]

Iris, ik kende je eigenlijk nog niet... ook sterkte voor jou!

ben zeker dat ieder mens kosmische hulp krijgt (welke vorm dat ook moge zijn ) als .. de tijd rijp is.

... denk ik ook... heb ook enkele dingen meegemaakt die héél raar waren....

[Angel4]

Jullie zijn allemaal erg lief, stuk voor stuk en ik ben oprecht blij jullie te "kennen".

Ik wil ook raad/steun uit zo'n boek putten,

Je Kunt Je Leven Helen (Louise L.Hay)Haar levenswerk!Boordevol wijsheid!

als ik het eens moeilijk heb Angel,en dat is nogal dikwijls,lees ik enkele zinnen!!

het is een aanrader !!
liefs

Ik heb dat boek al heel lag Zon maar ik lees steeds over de regels heen (snap je?) het komt niet binnen, hoe vaak ik het ook probeer te lezen.
Mijn gedachten gaan steeds een andere kant op.
Dat boek heb ik overigens een jaar of 8 geleden gekregen van een vriendin uit Rotterdam (we zijn elkaar helaas uit het oog verloren na haar scheiding).
Toch ga ik het weer eens proberen en ook heb ik mijn hoop gezet op het boek wat Rudy heeft gelezen en hem kracht/inzicht heeft gegeven.
Dan nog wat Zon, Iris, Riekske en alle andere ....... ik schaam mezelf eigenlijk ook nog voor mijn verdriet hier als ik zo lees hoe moeilijk jullie het allemaal hebben, wat jullie allemaal hebben meegemaakt

Wel hebben Ed en ik in de gaten dat ik toch een klein beetje "afstand" van mijn moeders leven moet gaan nemen want ik denk de hele tijd dat ik verantwoordelijk voor haar ben, voor haar verdriet om het "gaan" van mijn vader en dat is niet terecht.
Vandaag was een verschrikkelijke dag en ik bleef er bijna in, voelde me zo enorm verdrietig om haar.
Vanmiddag (rond een uur of 4) belde ze of we nog kwamen eten en ik zei dat we er zo aankwamen.
Ze was erg boos op me want ze had verwacht dat we koffie zouden komen drinken vanmorgen terwijl ik haar door de telefoon al had gezegd dat Ed een slechte nacht gehad had en wat langer zou slapen dan normaal dus het er niet van zou komen dat we vroeg bij haar zouden zijn.
Door de stress (denken wij) kreeg ik vanmiddag enorme migraine en ben daar een poosje mee op de bank gaan liggen.
Toch bleef ze boos, ondanks onze niet zo'n leuke dag (van Ed en mij) en dat vond ik minder.
Mijn moeder gebood ons morgen weer bij haar te komen eten maar Ed en ik hadden met elkaar afgesproken om morgenmiddag rond 17.00 uur te gaan zwemmen tot ongeveer half 7 en dan thuis een boterhammetje te eten dus dat vertelde ik haar ook.
Ze was nog steeds boos en ergens was dit goed (voor mij) omdat ik zag dat ze puur haar zinnetje weer wilde doordrijven.
Natuurlijk is ze eenzaam en zielig, heel erg zielig maar ik heb haar nu wel gezegd (toen ze echt een beetje tever ging) dat Ed en ik ook een leven hadden samen en dit ook wel wilde hebben.
Toen zei ze dat het waar was en ze werd wat (niet veel) minder boos.
We hebben elkaar welterusten gewenst en ik hoop dat het morgen beter met haar gaat.
Morgen gaan we ons best voor haar doen bij "beter horen" (daar heeft ze een nietdeugend gehoorapparaat vandaan) en voor haar ogen gaan we die stichting (eerder genoemd) inschakelen.



Lief van jullie weer, thx en een hele goede nachtrust toegewenst.

[falcon1]

Lieve Angel en Ed,

een bewogen dagje, maar ik vind dat jullie dat goed gedaan hebben!!!

Even zwemmen morgen... gewoon doen... hopelijk lukt het!

Goed hoe je met je moeder omging, en fijn hoe jullie haar toch steunen!

Hopelijk kunnen jullie deze nacht eens goed uitrusten...

Je hebt de laatste dagen al hard je best gedaan... en persoonlijk vind ik dat je toch al een stapje verder staat...

Nog een rustige nacht...

Liefs,

Veertje & Falcon

[reline]

Lieve Angel,

Weet je hoe dit alles nu op me overkomt.....het lijkt of deze dag, die zo moeilijk was, er moest zijn om jullie en jou moeder weer een beetje de weg te wijzen, de richting die jullie uit moeten.
Ik ben blij dat jullie weer voor julliezelf kozen en dat wil helemaal niet zeggen dat je haar er minder graag om ziet, helemaal niet. Jou moeder weet het ook wel.
Ergens lijkt nu de lucht zuiverder om ademen.

En schaam je helemaal niet om je verdriet hoor, laat het gewoon over je komen.....je raakt er wel uit, al lijkt dat helemaal niet zo!

Ik hoop dat je morgen vlot terecht komt voor het gehoor en de ogen.
En...geniet van jullie zwemmen!!!!

Liefs, Reline