Bijna halfweg augustus, ik ben gelukkig, heel gelukkig met mijn vriend, al heb ik het soms moeilijk met hetgeen ik heb achtergelaten, mijn huis met al mijn meubels erin en de herinneringen aan mijn overleden man. Eén van mijn kinderen blijft in mijn huis wonen, alleen, en dat is ook wel iets waar ik veel mee bezig ben. Ik heb het geluk gevonden en ben niet meer alleen, nu is het zijn beurt om alleen te zijn, ik wou dat hij ook iemand had waarmee hij kan gelukkig zijn, maar dat kan je niet forceren, en misschien wil hij ook wel niemand, hij is al een stuk in de dertig, zegt soms dat zijn vrienden allemaal getrouwd of samenwonend zijn, zou hij toch iemand missen? Ik help hem zoveel ik kan. Hij heeft zijn werk, daardoor zit hij wel niet altijd alleen thuis. Mijn andere zoon woont nu ook samen met zijn vriendin, die is dus ook niet meer alleen. Soms mis ik ook wel een beetje mijn werk, en andere momenten ben ik blij dat ik daar niet meer hoef aan te denken. Als ik eens een dag voor de kleinkinderen zorg, vraag ik mij toch af hoe ik dat vroeger deed, eens je uit de routine bent is het toch wel moeilijk, maar herbeginnen zou ik toch niet meer willen.
lieve mamie van 5 schattige kleinkindjes
plichtsbewuste onhaalmama, ondertussen sedert nieuwjaar deze activiteit gestopt.
hou van wandelen, fietsen, mijn kleinkindjes en kindjes in het algemeen.
plichtsbewuste onhaalmama, ondertussen sedert nieuwjaar deze activiteit gestopt.
hou van wandelen, fietsen, mijn kleinkindjes en kindjes in het algemeen.
