Op midzomernacht/ begon voor het lentekind de laatste winter

Dag Helena,

Nog even een emmerke moed jouw richting uitsturen
't Ja...moeilijke dagen, ja ze zijn nog talrijk
maar prober het vol te houden, elke dag is anders.
Geniet een beetje van de zon en je tuin.
Het werk gaat niet lopen, een vrijdagse knuffel.
Ik doe morgen de groetjes aan de zee voor jou
Ik wou dat ik je kon meenemen,
al zijn daar ook weer herinneringen aan mooie dagen
Lieve groetjes en hou je sterk.
Hoe gaat het trouwens met je gekwetste hoofd na de val

Oma-C

Tja, wat was de aanleiding? Ik was gewoon moe en dan geen respons op de vraag om hulp, behalve van de dochter die zelf een huishouden heeft en drie kindjes, een voltijdse job met de nodige verantwoordelijkheid...
Ik vind het ook plezanter om als het goed weer is rond te crossen met de fiets, maar ja...

Dat hoofd is beter, maar nu is er wondroos op de inspuitingsplaats van de tetanus injectie en dus antibiotica nemen en eventueel een opname voor baxters.... het moet tussen vandaag en morgen spectaculair beter zijn en zoals het er nu uitziet is dat niet aan het gebeuren...

Eerlijk: ik zou zo eens heel graag hebben dat er iemand voor mij wou zorgen zo eens één dagje, eentje maar....

Lieve Helena.....

Ik wou dat ik je kon helpen.....ik weet niet of je in de buurt woont....

Ik begrijp dat het moeilijk is voor jou je dochter ...ze heeft het al zo druk met haar eigen leven en je wil haar niet belasten hé...

Ik hoop dat die wonde op spectaculaire wijze zal beter en anders die baxters...ik hoop dat het niet moet, maar anders...gelukkig dat ze bestaan en dat men je zo helpen kan.

[/quote]Eerlijk: ik zou zo eens heel graag hebben dat er iemand voor mij wou zorgen zo eens één dagje, eentje maar....

Ik zou het zo fijn vinden dat iemand dat voor je deed....

Een dikke knuffel, Reline

Eerlijk: ik zou zo eens heel graag hebben dat er iemand voor mij wou zorgen zo eens één dagje, eentje maar....

Lieve Helena,

en zou dat dan moeten zijn? Ik denk wel dat ik weet wie je mist hoor om voor jou te zorgen... Zeker nu je gevallen bent en er blijkbaar wat complicaties zijn...
Ik denk dat iedereen jou wel zou willen helpen! Maar ook daar staan we zo machteloos....
Tracht je moed een beetje bijeen te rapen...
Het is normaal (in zekere zin) dat mensen nu wat minder contact zoeken... iedereen is terug met zijn dagelijkse taken bezig... Vooral ervaart elke dag, elke minuut wat het is om je geliefde te missen...
Maar wat me wel een beetje verontrust is hetgeen hierboven in de quote staat... want dat is toch wel een serieuze hulpvraag! En daar mag niet zomaar aan voorbij gegaan worden vind ik. Is er niemand waar je even beroep kan op doen? Heb je het er al eens over gehad met je huisdokter?
We duimen toch voor een spectaculaire genezing hoor, en dat je snel terug wat kan rondcrossen met je fiets...

Een dikke herstelknuffel,

Liefs,

Veertje & Falcon

Tja, ben dus naar de huisarts geweest, maar die is, denk ik, zo gewoon dat ik mijn plan trek, dat ze niet echt naar de hulpvraag heeft geluisterd. Nu, zij kan moeilijk komen helpen hé.Ze vindt dat ik moet vragen en delegeren.

Wat kan ik delegeren? De luttele boodschapjes? De dagelijkse ronde in de tuin om de bloemen te onderhouden? Misschien de poets in huis, daar kan een werkvrouw voor dienen zeggen de jongens, die er zelf een hebben, maar zowat x 3 aan inkomsten hebben dan wat ik heb...De was? De strijk? Idem dito zeggen de jongens: dienstencheques...

En iedereen maar rad geven en zeggen dat ik
niet in het verleden mag blijven hangen (ik ben amper een maand alleen)
mijn sociale contacten niet mag verwaarlozen(heb daar nu geen poef op)
vrijwilligerswerk moet zoeken( moet ik niet zoeken zij zullen mij wel vinden)

Het enige dat ik vraag is: rust, slaap, geen gedoe aan mijn hoofd met huizen leegmaken en verkopen en weet ik wat nog meer.

Mijn kinderen belasten mag ook niet zeggen ze.

Wat mag dan wel?
De bank doet lastig
De notaris bougeert niet
De pensioendienst die zegt dat ze een maand nodig hebben
De hulpkas wil dat ik voor alles zelf kom
De rest wil alleen maar geld....

Amai ik ben een stukske aan het zagen en dat mag ook al niet, want er zijn mensen die het nog erger hebben en die nooit klagen, ja dat moeten die dan weten....

Ik ga nog wat rusten in mijn stoeltje op het terras

Helena.....

Ik hoor één grote kreet om hulp....

En je bent helemaal niet aan het zagen.....je bent gewoon aan het zeggen waar je zo mee zit......
Aan den ene kant wil je vooruit, maar je kan niet.....je voelt je aan handen en voeten gebonden...alles en iedereen lijkt je tegen te werken...en dat is eigenlijk ook wel zo als je alles beschouwt wat officieel moet gaan.

En aan den andere kant wil je rust...eens even helemaal geen zorgen.....

Maar jou kinderen mag je zeker lastig vallen hoor, is voor hen vast geen lastig vallen...ze begrijpen best dat het voor jou nu vaak heel moeilijk is....en willen er zeker zijn voor kou!!!

Ik denk dat het enige dat jou nu jou kan helpen ....praten is , gewoon vertellen wat voor jou zo moeilijk is....en echt raad geven....ergens ga je zelf best voelen wat jou gaat helpen.....
Momenteel heb je zoveel te verwerken.....

Ik wou dat ik je op een of andere manier kon helpen.....

Ik hoop dat het rusten op jou terras je wat rust gegeven heeft...

Een dikke knuffel en veel liefs, Reline

Nog even komen piepen, en ik lees één grote hulpkreet
En ik kan het niet beter verwoorden dan falcon,
De rust heb je echt nodig, en heel duidelijk aan de dokter
zeggen dat het helemaal niet gaat, en dat je hulp nodig hebt
Dat je nu niet de sterke dame bent die je voorheen altijd was.
Ze zal toch wel Vlaams verstaan zeker?
Van mij mag je je koffertje pakken en naar mij toe komen
voor en paar dagen, je weet me te vinden hé
Ik moet alleen dinsdag en donderdag naar de kinesist.
Maar je bent van harte welkom.
Ik kan je niet op een andere manier helpen, helaas.

Ik weet nog dat ik toen mijn hele huis heb behangen en
geschilderd, en dat ik na 3jaar ben ineengezakt.
Dat de kinderen me naar de dokter hebben gebracht
en dat ik toen een paardenmiddel gekregen heb
waardoor ik bijna 3weken heb geslapen, dag en nacht
Nadien is het gebeterd, heel, heel langzaam.
Ik had wel een schat van een buurvrouw waar ik alle dagen
mijn klachten en verdriet bij kwijt kon en zij liet mij maar ratelen.
praten,praten en nog eens praten, en zij luisterde alleen maar
Die schat is ondertussen ook al 5jaar overleden (ook aan K)
en ik heb dan weer samen met andere buren
haar man opgevangen en gesteund.
En zo blijven we rondgaan hé
En nu ga ik naar m'n kofferke,
slaapwel en nog een schepke moed
Groetjes en tot zondag.
Oma-C

Hallo Helena,
Een stralend zonnige Zondag vandaag
en ik kwam even kijken hoe het met je gaat
Ik heb gisteren an 't zeetje de goeie lucht jouw richting uitgeblazen
ik hoop dat het aangekomen is
Heb je wat kunnen slapen en heb je wat genoten
van de zon in je tuin? (zo goed of kwaad als het kan)
Niet teveel last van je hoofd meer na de val?
Ik stuur je nog een voorzichtige knuffel en een pakje moed
lieve groetjes en tot de volgende......

omaC ik heb het gevoeld de zeelucht Verder zie bergtopic.
Falcon, veertje, reline, ons dochter heeft het heft in handen genomen, de ontstoken arm nagekeken en beslist dat we de volle 48 uur gingen wachten om de antibiotica zijn werk te laten doen. Samen met de oudste zoon hebben we de namiddag en vooravond hard gewerkt bij ons moeder in het huis en de tuin, gegeten bij dochter, kleinkindjes nog eens gezien, een filmpje meegepikt bij hen thuis op hun grote scherm, gen dolby surround hoor !
Ze zijn heel inventief en met een handige Harry in huis kan het voor veel minder centen ook. Moe maar voldaan naar ons bedje gegaan.

Vandaag hebben we recht op rust en dat gaan we dan doen

Helena...ben heel blij je even te horen....

De hulp kwam er aan hé.....en zo samen werken met de kinderen moet heel fijn geweest zijn en daarna nog de kleinkindjes geknuffeld.....en verder...kortom in de watten gelegd door jou kinderen en kleinkinderen....ben heel blij voor jou!!!

Waarschijnlijk werkt de antibiotica.....zeker als je zo hard kon werken...ik hoop dat het ook zo is....

Helena.....ik wens je voor vandaag een hele rustige dag toe....een beetje genieten van de zon....ze geeft nu zo'n zalige warmte die je helemaal doordringt.....

Liefs, Reline

Hi Helena,
Ik kom nog even een avondknuffel geven en een
nachtzoen, zodat je goed kan slapen
Zo zie je, de éne dag is de andere niet, en als je de kleinzoon
weer geknuffeld hebt ben je weer efkes gelukkig hé
Je hebt goede kinderen, ook al hebben ze 't zelf heel druk.
Zo gaat dat, hun werk, hun gezin, en dan komt dit er bij
dat zijn ze ook nog niet zo gewoon
Als je ze verteld waar, en hoe moeilijk je het hebt
dan weten ze dat, alles is heel erg veranderd nu
Ik ga naar m'n kofferke, tot morgen en beterschap.