Lieve Angel,
het is normaal dat je terug gaat grasduinen in het verleden, alleen dat je nu wat nuchterder kan nadenken over dingen die in het verleden gebeurd zijn. Blijkbaar heb je nu toch een andere ingesteldheid over hoe ze met jou moeten/kunnen omgaan.
Je hebt al een lange weg afgelegd, maar doordat je voet bij stuk houdt moet je je toch echt wel sterk voelen.
Ik vind je schrijven eindelijk zowat "zoals het hoort"... Ed moet werken, je valt hem niet lastig, en ondertussen ga je op zoek naar contacten! Ik had dat in mijn moeilijke periode ook (alhoewel er niemand was waar ik verantwoording moest voor afleggen). Maar soms moet je alleen op zoek... je komt wel altijd iemand tegen om een woordje mee te wisselen, en dat kan enorm deugd doen, want meestal ken je die mensen niet en is de kans groot dat je hen nooit gaat terug zien. Maar het is een emotionele ontlading. Het is logisch dat het soms nog moeilijk tegen Ed kan, want hij heeft het ook al moeilijk en hij zal je zeker wel de mogelijkheid bieden om ergens je verhaal kwijt te kunnen.
Ik denk dat Ed het zelfs fijn vindt, zodat hij ook niet verstikt wordt in gans het gebeuren!
Angel, jij bent nu echt wel op zoek hé... naar het hoe en waarom van je verleden, naar jezelf, en naar je toekomst!
Ooit moest ik in mijn opleiding als opvoeder een plakboek maken met als titel "Wie ben ik". Ik vond het zo absurd en kinderlijk, maar toen ik er mee bezig was moest ik (verplicht) op zoek gaan naar mezelf. Nadien bekeek die leraar mijn werk en voelde dat hij "noodgedwongen" een gesprek met mij moest hebben. Angel..; tot op heden heeft dat werkje voor een groot stuk mijn verdere leven bepaald!
Ik kijk echt uit hoe je het verder gaat doen....
Verder zeg ik altijd dat je geen schuldgevoelens moet hebben met wat je hier verteld... maar eerlijk gezegd, ik heb het nu ook wel... Er komen hier nog lieve mensen op je topic, en door mijn lange epistels heb ik altijd het gevoel dat ik ze een beetje op de achtergrond dring. Maar als ik hun raad lees, en ik ken hen persoonlijk (op Iris na, maar haar kan ik wel heel goed begrijpen!) voel ik me soms een beetje opdringerig..; Daarom... het zijn allemaal lieve mensen met héél veel levenswijsheid, en wil hen allemaal bedanken voor de steun die ze aan jou geven!
Lieve Angel, ik wil jullie beiden nog een rustige nacht wensen, en hopelijk heb je morgen toch een dag die je wat rust kan brengen....
Liefs,
Falcon
Elke dag is hetzelfde... alleen een beetje anders...