mijn man is overleden

Dag Tina, ik hoop dat je een beetje geslapen hebt...?
Je kan alle rust gebruiken want rouwen is erg energieverslindend.
Ik stuur je nog een warme knuffel en een mandje moed.
Elke dag is er ene trek je op aan de steun van mensen die het meemaakten en die kunnen zeggen hoe zij het "overleefd" hebben
Neem maar van ieder van ons iets mee waar je hopelijk steun aan hebt.

Davang, mensen hebben schrik van wat ze niet kennen ...
en kijken neer op zogezegde "zielige mensen" maar wij hebben meegemaakt (ieder op z'n eigen manier)
wat Tina nu meemaakt en we willen alleen maar een steunpunt zijn
waar ze haar verdriet mag vertellen.. en kan optrekken.
Echt helpen kunnen we niet,.. maar we zijn er allemaal
op deze manier doorgeraakt na ons zware verlies....
Je weet pas wat iemand doormaakt als je het zelf hebt ondervonden
en dan weet je ook welke woorden men wil en kan horen...

Hopelijk kan je zien hoe belangrijk dit hoekje van troost is ..
Ik wens je het beste in het leven en hoop dat je het hoekje
nooit nodig zult hebben...

Respectvolle groeten van Oma-C.

De toekomst

Niemand weet wat de toekomst te bieden heeft...
Waar het leven je naar toe zal brengen...
Je kan er over nadenken,over fantaseren of er aan werken...
Maar denk nooit ....ik ben alleen

Tot weldra Tina

Ik slaap nog altijd niet veel Met die slaappil pppfff 3 uurtjes maximum en dan ben ik alweer wakker Ik was erbij toen mijn man zijn laatste adem uitblies ,dat geluid zal ik nooit vergeten en dat zie en hoor ik telkens weer als ik mijn ogen dichtdoe Dat was verschrikkelijk ,ik wilde hem vastpakken en dooreen schudden omdat hij toch maar zou blijven ademen Ik ben de mensen hier dankbaar davang ze zijn werkelijk een steun voor mij ,hier kan ik praten over mijn man ,niemand die zegt het is nu genoeg het leven gaat verder vergeet het Want dat hoor ik nu soms in mijn omgeving Hij is wel nog geen 3 maand dood en nu zou ik al moeten lachen en doen of hij er al jaren niet meer is En dan zal ik hem nog missen Toen mijn mama en papa en zuster zijn gestorven in een korte tijd kon ik uithuilen bij hem ,EEn knuffel een schouder om op uit te huilen dat mis ik nog het meest Bedankt oma om steeds weer de juiste woorden te vinden en Nietje bedankt voor je mooie prent Ik ben blij dat ik jullie heb

Lieve tina ....

Blijf gewoon wie je bent ,huil als je wilt huilen...lach als je wilt lachen ..lezen wanneer je wilt ....en schrijf als je er behoefte aan hebt ,gewoon doen ... want dit doe ik ook

Een schouder om op te huilen ,ja dat is juist ,dat mis je é ...maar je hebt ons nog

Knuffel

Nietje

Het was een mooie dag ,en heb dus wat minder op mijn pc'ke gewerkt..
Een streling aan je katjes

Lieve Tina, Laat je niet doen door de mensen die vinden dat je al een blij iemand moet zijn. Dat kan onmogelijk, dat begrijpen wij hier nog maar het best van al. Wat Nietje schrijft is heel waar: blijf gewoon jezelf.
Bijna een jaar geleden en nog betrap ik me erop dat ik niet kan zwijgen over mijn man. Hoe lief ik hem gehad heb, hoe fijn de laatste maanden samen waren. Mensen die het niet zelf meemaakten weten echt niet wat het met iemand doet zijn allerliefste te verliezen.

Moed Tina, net als iedereen hier ga je er komen, uur per uur, dag per dag...
Ja Tina en inderdaad die knuffel, die schouder om op uit te huilen of om op te steunen, dat is wat we het allerergste missen.

Het is een virtuele knuffel, maar ik pak je via de pc eens goed vast, heb je het gevoeld?

Een dikke knuffel van Helena

Ja nietje dat zonnetje was heel welkom Het maakt een mens minder depressief al denk ik dan weer aan arnold mijn man dat was een echte buitenmens ,hij zat zo graag in de zon ,hij nam altijd de krant of een boek mee en als ik dan ging kijken lag hij te snurken Ik mis hem toch zo erg

Tina laat u gerust gaan met wenen, het zal wel verminderen maar daarom zult ge uw man niet vergeten dat zal nooit weggaan.Maar het is zeker erg dat ge daar geen troost krijgt van de mensen. Gelukkig dat dit forum er is.
Ikzelf kon mezelf wat troosten met het feit als hij toch moest sterven dat ik blij was dat hij niet lang geleden heeft.En tracht u te troosten dat uw man feitelijk in uw armen gestorven is. Een magere troost maar ge kon het niet tegenhouden.Ik denk wel dat hij het zal gevoelt hebben dat ge bij hem was hoor. Ik zat ook bij mijn man toen hij aan het sterven was en op een gegeven ogenblik wilde ik hem laten verstaan dat ik er was en wreef ik eens over zijn arm en de monitor waar hij aan verbonden lag reageerde.
Tracht in uw verdriet ook aan de aangename dingen te denken die ge toch samen hebt gehad en niemand u dat kan afnemen.
Dat helpt wat om het uit te houden.Nu denkt ge misschien( zoals ik ook deed )wat loop ik hier nog te doen zonder hem, maar toch voel ik me nu al beter doordat ik nieuwe mensen heb leren kennen en die vrienden geworden zijn. Wie weet komen we niet eens met enkele van hen samen.
Daar reken ik nog op en doet gij het ook maar.

Groetjes Gerarda

Mooie wooren en o zo waar.. neem de tijd lieve Tina,
laat je door niemand een schukdgevoel anpraten,
jij voet wat je voelt en jij alleen weet hoeveel pijn het doet
Wij weten dat ook maar bij ons is het al een klein beetje gebetert
door de tijd die eroverheen gegaan is..en dat komt voor jou ook..
Alles mag en niks moet, zorg goed voor jezelf want wij kunnen dat niet deo...
De schouders vindt je hier wel...kom je hartje leegkippen
en het verdriet.
Huil als je het nodig hebt want tranen verdunnen je verdriet..
Achteraf geloof je dat pas... maar het is echt zo!
Je zal je lieve man altijd blijven missen.. da's waar..
maar het zal "met tijd en boterhammen" minder pijnlijk zijn
dat beloof ik jou...
Een warme knuffel via deze pc...ik hoop dat je 't voelt..?
groetjes en tot....

bedankt gerarda en oma Ik denk inderdaad heel veel wat doe ik hier nog waarom moet ik hier blijven rond sukkelen zonder hem en denk ik weer bij alles wat ik doe wat een levensgenieter mijn man was en hij alles wat hij graag deed niet meer kan doen Het doet heel veel pijn Hij had ook zijn slechte kanten hoor maar hij stond altijd klaar voor zijn gezin en iedereen mocht altijd zijn hulp vragen hij stond altijd klaar om te helpen Op zijn begrafenis heb ik er van verschoten dat er zoveel volk was Zelfs mensen die ik nooit heb gezien maar hem wel kenden omdat hij ooit iets voor hen had gedaan 159 mensen waren er zoals velen op hun kaartje gezet hebben Hij was een echte volksmens Het doet wel deugd dat ze zo over hem denken maar daar ben ik natuurlijk niets mee Ik ben degene die moet voortdoen zonder hem en dat gaat nu heel moeilijk Zoals jullie zeggen met de tijd zullen de tranen minderen en ik hoop het ook want ik voel mij elke dag slechter en eenzamer
groetjes en een dikke knuffel voor jullie steun bedankt

Probeer je recht te houden aan de mooie herinneringe Tina,
Niemand heeft gezegd dat het gemakkelijk is
Maar je zal mettertijd wel voelen, dat er steun van hierboven komt
(of ergens anders) om je te helpen erdoorheen te geraken..
dat jouw man je zal helpen het verdriet te verwerken..
Hij zaal goedkeurend kijken hoe je sterker wordt,
elke dag een milimeterke, maar het zal komen..
Iedereen die hier iets komt schrijven heeft het ook nooit geloofd
en toch zijn we er allemaal min of meer terug bovenop geraakt.
Met de steun en bemoedigingen van lieve vrienden hier en elders.
Elke dag is er een en je kan altijd terugkijken dat je het al
zolang overleefd hebt En wat je gisteren kon, kan je vandaag ook hé,...
Zo heb ik het gedaan. één dag met de keer
Veel sterkte een moed stuur ik jou...
lieve groetjes...

Lieve Tina,onze diepste medeleven bij het verlies van je man.
Veel sterkte in de toekomst en weet,je bent niet alleen.....
groetjes,baron

Dag Tina, Ik sluit me volledig aan bij falcon...
Neem de tijd ...en laat maar de tranen vloeien,
Sterkte-groetjes en tot later
Nog een knuffeltje..