Fabieke,
blijkbaar zijn er hier nog die weten wat "rouwen" is...
De ene dag lukt het je wel wat, de andere dag wordt dan weer de wereld onder je voeten weggehaald...
Ik heb daarstraks nog van iemand gelezen hoe het voelt je echtgenote te verliezen... Ik durfde het hier niet zetten... maar ga het nu toch doen omdat het nu eenmaal zo is...
Het eerste jaar... verschrikkelijk moeilijk... voor de eerste maal allemaal dingen doen en beleven... Voor de eerste maal alleen... Kerstmis, nieuwjaar, Pasen, verjaardagen... Voor de eerste maal alleen naar plaatsen die je normaal met je geliefde deed.... Deze periode kan echt je hart breken.
Maar het tweede jaar wordt het iets beter... zeker niet gemakkelijker, maar toch... Al die momenten zullen je wel blijven achtervolgen maar niet meer zo intens...
Dan zijn er nog al die dingen die aan je geliefde doen denken waardoor er zoveel verdriet kan zijn... een liedje, zijn hobby, zijn kleren, zijn geur op zijn kussen, de plaatsen waar hij zat, zijn zetel.... Al die dingen kunnen je plots heel erg emotioneel overkomen...
Maar vergeet niet... hij is er nog... dat zul je gewoon wel voelen... Dit kan ik je niet uitleggen... maar het is zo!
Ik hoop dat je lieve man je toch wel wat rust gaat geven... ben ik zeker van... dat is nu wat hij wil... en daar moet je nu vooral aan denken!!!
Wens je nog een rustige nacht...
Liefs,
Veertje & Falcon
blijkbaar zijn er hier nog die weten wat "rouwen" is...
De ene dag lukt het je wel wat, de andere dag wordt dan weer de wereld onder je voeten weggehaald...
Ik heb daarstraks nog van iemand gelezen hoe het voelt je echtgenote te verliezen... Ik durfde het hier niet zetten... maar ga het nu toch doen omdat het nu eenmaal zo is...
Het eerste jaar... verschrikkelijk moeilijk... voor de eerste maal allemaal dingen doen en beleven... Voor de eerste maal alleen... Kerstmis, nieuwjaar, Pasen, verjaardagen... Voor de eerste maal alleen naar plaatsen die je normaal met je geliefde deed.... Deze periode kan echt je hart breken.
Maar het tweede jaar wordt het iets beter... zeker niet gemakkelijker, maar toch... Al die momenten zullen je wel blijven achtervolgen maar niet meer zo intens...
Dan zijn er nog al die dingen die aan je geliefde doen denken waardoor er zoveel verdriet kan zijn... een liedje, zijn hobby, zijn kleren, zijn geur op zijn kussen, de plaatsen waar hij zat, zijn zetel.... Al die dingen kunnen je plots heel erg emotioneel overkomen...
Maar vergeet niet... hij is er nog... dat zul je gewoon wel voelen... Dit kan ik je niet uitleggen... maar het is zo!
Ik hoop dat je lieve man je toch wel wat rust gaat geven... ben ik zeker van... dat is nu wat hij wil... en daar moet je nu vooral aan denken!!!
Wens je nog een rustige nacht...
Liefs,
Veertje & Falcon
Laatst gewijzigd door falcon1 op 21 aug 2011, 23:58, 1 keer totaal gewijzigd.
Elke dag is hetzelfde... alleen een beetje anders...

