Op midzomernacht/ begon voor het lentekind de laatste winter

de eerste eenzame paasdag is bijna voorbij, het enige teken van leven een berichtje van de jongste dat de eitjes in het merelnestje jongen geworden zijn met een enorme grote bek en dat poes nog even huisarrest heeft
ik weet niet waarom, maar elke "hoogdag" is al een dag geweest doorgebracht in volkomen afzondering, terwijl vroeger ons moeder haar huis vol volk was
allez, mijn eenzame paaszondag is bijna om
ik vind dat ondanks alles toch nog steeds de moeilijkste dag van de week
vroeger bij ons moeder een huis vol volk
nu de hele dag geen kat gezien, ook niet neen, want die kat heeft alleen een drol achtergelaten in mijn bloembak

de eerste dag dat mijn hand echt pijn doet, maar de rest van mijn "skelet" speelt ook op: de kou?

dat is de samenvatting van vandaag falcon

gemoedstoestand:zo,zo
fysiek: spierpijn waar komt die nu weer ineens uit?

och ja een mens denkt dan: iemand zal wel iets laten horen, maar neen, je moet telkens zelf initiatief nemen, dus denk ik dat men mij niet tof vindt en dus besluit ik maar niemand meer lastig te vallen en/of een blok aan het been te zijn.......

wat is seniornnet en het libelleforum en fb een zegen en een venster op de wereld en de gazet, de puzzelboeken en de leesboeken een nutteloos tijdverdrijf, het zal wel beteren met warmer weer zeker

tja, ik heb de goedbedoelde hulp daarnet even afgewezen, wegens heel triviaal grote honger
nu hoop ik maar weer dat die hulp me dat niet kwalijk neemt en seffens toch nog even langs komt
ik begrijp mijn eigen zichzelve niet meer goed vrees ik

goei genade zelf sta ik altijd klaar voor een ander, dat is vanzelfsprekend
als iemand klaar staat voor mij, een begripvol iemand, dan durf ik niet ja zeggen

Ingewikkeld, neen ik wou eigenlijk alleen maar eens goe vastgepakt worden en getroost en op mijn eenvoudige vraag om toch nog maar eens langs te komen is dat ook gebeurd,zowel dat vastpakken en troosten, wederzijds trouwens. Dat kan alleen maar onder gelijkgestemden ......
Ik ben dus voor mezelf opgekomen, ben eventjes verwend geweest,
Allez, ik ben rap content, een luisterend oor, een begrijpende aanwezigheid en een foontje achteraf om te vragen of het beter ging, de verzekering als het straks misschien weer moeilijk is te mogen beroep doen op andermans goedheid. Nu eens niet moeten troosten, maar getroost worden door iemand die hetzelfde meemaakte nog niet zolang geleden.

Wat absoluut niet wil zeggen dat jullie ondertussen niet heel vertrouwd geworden zijn en eigenlijk vooral de eerste hulp bij ongevallen op virtueel vlak: dag en nacht bereikbaar en vooral zeer attent.....

jullie zijn allemaal schatten
na twee dagen rust zal ik er morgen maar weer tegenaan gaan zeker
met het vooruitzicht op een gezellige familiereunie van hugo's broers en zussen volgende vrijdag, misschien nog eens een baby op bezoek deze week en toch ook proberen met iemand af te spreken ergens halverwege de twee woonplaatsen

Goeie morgen Helena ik was een dagje afwezig
en vind je hier weer in een niet echt goede doen
Je hebt het vooral moeilijk met de situatie van geen bezoek krijgen
zoals het vroegerwas bij oma-oma.
Wij hebben dat nooit zo gekend omdat we allemaal in een andere
uithoek van België woonden en het niet evident was om elk weekend
of elke feestdag naar huis te gaan, ouders waren dat gewoon en
de kinderen ook. Dat maakt natuurlijk het verschil; de gewoonten hé.
En met openbaar vervoer was dat al helemaal niet zo simpel...

Zoals falcon zegt de mensen zijn veranderd van gewoonten,
en anders opgvoed mssn ook, waar zit het verschil? het zal zeker geen "niet willen" zijn.
Maar ja, je voelt wat je voelt hé. probeer het toch een beetje
te 'overwinnen' dat gevoel... en jezelf wat te verwennen,
We zijn alleen zeker van wat we zelf 'pakken' hé...

De paar dagen 'intense' bezigheid bij de kleinkinderen zal het
'eenzame gevoel' ook versterken vrees ik

Ik wens je sterkt een geef je een goeie knuffel,maar da's
niet hetzelfde natuurlijk...
Lieve groetjes, en tot... Oma-C.

mag niet zagen, maar was het maar mijn jongste kleinkindje dat op bezoek kwam gelukkig is dat babietje een klein beetje vervang

Lieve Helena....

Jou berichten houden me bezig....heb er serieus mijn gedachten over laten gaan....

Bij ons kwam er ook niemand op Pasen, maar ik wist het van tevoren....
We spreken altijd een dag rond Pasen af dat iedereen vrij is om naar thuis te komen en ze blijven eraan houden om met zijn allen paaseieren te rapen...

Misschien zou het voor jou ook belangrijk kunnen zijn om met speciale dagen met de kinderen wat af te spreken, zo vermijd je dat wachten en de onzekerheid en dingen voor niet in huis halen...moet heel ellendig voor jou geweest zijn.

De gewoonten van zovele mensen zijn wel erg veranderd.....
Alle dagen werken en nu een lang weekend, ideaal voor velen om op op reis te gaan...
Als je ziet dat de kust volgeboekt is.....
De feestdagen worden voor velen steeds minder belangrijk denk ik....vrijheid telt..

Bij ons hebben de kinderen ook een schoonfamilie waar ze rekening mee houden, vandaar het afspreken...ze wonen ook te ver om zomaar efkes langs te komen en een Zalige Pasen te wensen.

Ik moet wel zeggen....
Onze jongste had gevraagd voor nog eens zelfgemaakte kroketten....ze zouden ze dolgraag mee komen maken...was vroeger hier de gewoonte....
Zou dus gebeuren op Paasdag...is doorgegaan, maar met Frans en schoondochter.....
Zoon wou solidair zijn met mij en zorgde voor een verschot door uit de zetel op te staan.....dokter moest eraan te pas komen!!
Dus ikke en zoon plat....heb wel een beetje mee geholpen hoor....zittend lukte het wel een tijdje.

En gisteren met zijn tweeën.....ikke en zoon.....natuurlijk om ter kromst!!

Ik kreeg net een heel fijn bericht.
Bij ons jongste kleindochtertje werd 2 weken geleden een lactoseintolerantie vastgesteld...
Vanmorgen was ze bij Kind en Gezin....op twee weken tijd 400 g aangekomen en 3 cm gegroeid.....ze zit nog onder de onderste groeicurve, maar gaat nu met rasse schreden vooruit!!

Ik las ook dat je hele fijne vooruitzichten hebt deze week.....daar ga je vast veel deugd aan beleven.
Proberen deze sombere dagen te vergeten!!

Ik hoop dat het je lukt!!! Proberen!!! Het gaat je zeker lukken!!!!

Een hele dikke knuffel, Reline

Ook niet fijn dat je familie zo ver woont en dat je hen zo weinig kan zien... maag bij mij ook zo zenne..... dus op Pasen ook geen bezoek....

Maar weet je dat daar ook een heel fijn kantje aan is....als ze er zijn is het telkens voor een hele dag en door die tweede zaterdag zijn ze er meestal met zijn allen!!

Aan allen en sterkteknuffel en een fijne dag,
hier gaan de raamwerken verder, ik hoop dat ze vandaag
gedaan krijgen,(de raamzetters bedoel ik,)
al vrees ik dat ze morgen nog moeten
terugkomen, ik zie het wel, met tijd en boterhamen
komt het wel in orde, zoals alles trouwens...

Lieve groetjes,
Oma-C.

iets meer om handen proberen te hebben maar na serieus protest van linkerhand wijselijk gestopt na twee slaapkamers

een hoop onnozel probleempjes opgelost, de mensen waren in hunne goeie deze morgen.

ik word heel goed in uitstel en afstel