Ziehier mijn belevenissen op:
Donderdag 09-09-1976
Vandaag hebben we zo’n 156 km gereden richting Essentho. We hebben de ganse dag stortbuien gehad, oei, niet zo plezant zeg, en het ergste was die koude.
We zijn om 8Hr te Siegen vertrokken richting Erndtebruck, Girkhausen waar we smiddags aten. Daarna vertrokken we richting Winterberg, Medebach, Usseln, om dan te Essentho aan te komen zo rond 16Hr, na 156 Km gereden te hebben
Hier nog een grafische overzicht van de rit.
Nog wat voor de romantische ziel:
Wat muzikale poezie:
de morgen schuift langzaam zijn sluier van licht
met zilveren hand op het nachtelijk gezicht
de mensen ontwaken nog loom van de slaap
het is tijd
hoog boven de aarde zweef ik in mijn droom
de morgen heeft schouders en heupen van room
ik drink sterren douw van een maan witte mond
het is tijd
en klokken doorboren met brekende stem
de stervende nachtklucht en roepen tot hem
de meester en schepper van hemel en aard
het is tijd
het is tijd
de stad rekt zich uit als een monsterlijk dier
vol stinkende braaklucht vol walgelijk wier
en stikt elk geluid in een bruisende stroom
van mensen machines die als in een droom
zicht haasten al kruipend door haar in bedwang
een god tegemoet hij geeft geld in de hand
en niemand die nu nog het klokkenspel hoort
want luide serene die huilen in koor
het is tijd
het is tijd
het is tijd
de avond schuift langzaam in duisternis dicht
zijn dromende handen vol schaduwend licht
hij geeft alle mensen de rust van de slaap
het is tijd
en schuchter verheft nog een toren zijn stem
maar niemand die zo laat nog luistert naar hem
hij staat vast geankerd in staal en beton
en reikt tevergeefs naar de stervende zon
maar ieder is eenzaam die slechts uren telt
de klok de sirene roepen beide om geld
zij jagen de mens als een slaaf door de tijd
en roepen aldoor:
het is tijd
het is tijd
het is tijd
het is tijd
het is tijd
hoog boven de aarde zweef ik in mijn droom
de morgen heeft schouders en heupen van room
ik drink sterren douw van een maan witte mond
het is tijd
MVGr.
PapaFreddy