Hallo,
hier nog een van de transmissietroepen, en wel een op de valreep.
Ik kreeg mijn oproep binnen met bestemming Turnhout. De avond voor mijn vertrek, ik was afscheid aan het nemen bij mijn lief (nu al 35 jaar mijn echtgenote). Plots telefoon van mijn pa met de mededeling dat de rijkswacht nieuwe papieren aan huis had afgegeven nieuwe bestemming Baron Michel Mechelen.
Ikke blij want ik had van vrienden (en mijn schoonbroer) gehoord dat het daar goed van eten was. Wat ook waar was. Maar voor de rest was het maar best dat ik al jaren bij de scouts was, want voor mij was het "jezelf behelpen". Verder was het kommer en kwel, slapen in de kamer van de telexmannen en dienst lopen bij de lijleggers en wachten en wacten... want ik was nergens voorzien. Het liedje van Turnhout, rijkswacht en Mechelen zoals boven bescgreven heb ik tientallen keren mogen zingen. Er waren geen kleren, pas, enz voor mij voorzien. Ik heb trouwens nooit een cinemakaart gehad en nooit mijn militaire bril.
Niemand wist wat ik daar kwam doen of waar ik naar toe moest. Tot de dag na kerstmis ik bij de com.overste moest komen die me meedeelde
"je vertrekt op 4 jan. (72) naar de 4 pantser infanteriebrigade" en dat was het. Dat kon dus overal in Duitsland zijn.
Pas op 4 jan wist ik meer nml de co HK in Kazerne Adam Soest. jubbel jubbel die kende ik want mijn schoonbroer lag daar ook (nog 1 maand) maar wel in de MD. In jullie was ik er trouwens met mijn lief en toekomstige schoonouders geweest en wij hadden Bernard (schoonbroer dus) daar begin augustus met de bus opgepikt om te spelen in Paderborn (Liborifeesten). Wij beiden waren muzikanten bij de Koninklijke scoutsgroep en Harmonie St. Leo uit Brugge, vandaar.
Ik ben dus alleen en met pak en zak (kitbag) en het pissertje duidelijk op mijn muts op de ... DVT gestapt enige vrije plaats juist, in een coupé met suppers (afzwaaiers eind van de maand), ik moet niet meer vertellen zeker ???
Zij die er ooit waren zullen wel weten dat op het stationsplein het er vol staat met mil. bussen en camions een tegen de tijd dat ik besefte dat ik daar ook ergens op moest waren ze al weg
Maar de MP's waren er nog, en die brachten me netjes terplaatse. Schoonbroer canuit het wachthuis op geroepen en van toenaf is mijn dienst een lik mijn lipjes geweest.
Toen ik mijn eerste stappen op de kamer zette was een der eerste vragen vanwaar ik was. Toen ze Brugge hoorden was iedereen het erover eens dat het voor mij snor zou zitten onze peletons kommandant was ook van Brugge. En jawel, de dag nadien maakte ik kennis met hem en het klikte en het heeft blijven klikken tot een eind na mijn dienst.
Ik vertrok regelmatig op vrijdag avond met zijn familie richting Brugge terwijl ik er ander pas de maandag tegen de middag pas was (pas op, geen extra verlofdagen aan moeten spenderen hé.
Ik kocht op het eind van mijn dienst zijn wagen over en ben 7 maanden later op huwelijksreis geweest naar Soest. Aan te raden als vakantie bestemming (ik was er nog in mei 2008).
Zo, dat was het dus en och ja voor ik het vergeet ik deed dienst bij de ttr met een unimog waar de telefoonlijnen via een fug werden omgezet in draadloze golven Hoe het noemde weet ik niet meer, maar het was geen Hertzkabel). Ik deed ongeveer 24 grote en kleine maneuvers mee als verbindingsmogelijkheid en of als chauffeur. Bv eens 4 weken met de schade kommandant waar ik geen km zelf heb gereden, maar wel in een gracht ben terecht gekomen. Die majoor (nog in de Koreaanse oorlog geweest) betrouwde geen andere achter het stuur maar zijn rijsteil was verre van dat. Verder was het een heeeel toffe man en het was een leuk maandje.
Ik zal maar stoppen zeker want ik kan nog zeker een half boek schrijven over mijn belevenissen in het leger.
Oh ja nog even dit om aan te geven hoe graag ik er was. Ongeveer een jaar na mijn afzwaaien kwam er een brief aan en die haalde mijn vrouw op de middag uit de bus. Ik werkte in ploeg, had de nacht gehad en sliep. Tot ze bedremmeld kwam melden dat ik 14 dagen naar Leopoldsburg moest "op kamp". Ikke direkt wakker en in feeststemming, wat haar dan weer niet beviel.
Groeten Gérard
hier nog een van de transmissietroepen, en wel een op de valreep.
Ik kreeg mijn oproep binnen met bestemming Turnhout. De avond voor mijn vertrek, ik was afscheid aan het nemen bij mijn lief (nu al 35 jaar mijn echtgenote). Plots telefoon van mijn pa met de mededeling dat de rijkswacht nieuwe papieren aan huis had afgegeven nieuwe bestemming Baron Michel Mechelen.
Ikke blij want ik had van vrienden (en mijn schoonbroer) gehoord dat het daar goed van eten was. Wat ook waar was. Maar voor de rest was het maar best dat ik al jaren bij de scouts was, want voor mij was het "jezelf behelpen". Verder was het kommer en kwel, slapen in de kamer van de telexmannen en dienst lopen bij de lijleggers en wachten en wacten... want ik was nergens voorzien. Het liedje van Turnhout, rijkswacht en Mechelen zoals boven bescgreven heb ik tientallen keren mogen zingen. Er waren geen kleren, pas, enz voor mij voorzien. Ik heb trouwens nooit een cinemakaart gehad en nooit mijn militaire bril.
Niemand wist wat ik daar kwam doen of waar ik naar toe moest. Tot de dag na kerstmis ik bij de com.overste moest komen die me meedeelde
"je vertrekt op 4 jan. (72) naar de 4 pantser infanteriebrigade" en dat was het. Dat kon dus overal in Duitsland zijn.
Pas op 4 jan wist ik meer nml de co HK in Kazerne Adam Soest. jubbel jubbel die kende ik want mijn schoonbroer lag daar ook (nog 1 maand) maar wel in de MD. In jullie was ik er trouwens met mijn lief en toekomstige schoonouders geweest en wij hadden Bernard (schoonbroer dus) daar begin augustus met de bus opgepikt om te spelen in Paderborn (Liborifeesten). Wij beiden waren muzikanten bij de Koninklijke scoutsgroep en Harmonie St. Leo uit Brugge, vandaar.
Ik ben dus alleen en met pak en zak (kitbag) en het pissertje duidelijk op mijn muts op de ... DVT gestapt enige vrije plaats juist, in een coupé met suppers (afzwaaiers eind van de maand), ik moet niet meer vertellen zeker ???
Zij die er ooit waren zullen wel weten dat op het stationsplein het er vol staat met mil. bussen en camions een tegen de tijd dat ik besefte dat ik daar ook ergens op moest waren ze al weg
Maar de MP's waren er nog, en die brachten me netjes terplaatse. Schoonbroer canuit het wachthuis op geroepen en van toenaf is mijn dienst een lik mijn lipjes geweest.
Toen ik mijn eerste stappen op de kamer zette was een der eerste vragen vanwaar ik was. Toen ze Brugge hoorden was iedereen het erover eens dat het voor mij snor zou zitten onze peletons kommandant was ook van Brugge. En jawel, de dag nadien maakte ik kennis met hem en het klikte en het heeft blijven klikken tot een eind na mijn dienst.
Ik vertrok regelmatig op vrijdag avond met zijn familie richting Brugge terwijl ik er ander pas de maandag tegen de middag pas was (pas op, geen extra verlofdagen aan moeten spenderen hé.
Ik kocht op het eind van mijn dienst zijn wagen over en ben 7 maanden later op huwelijksreis geweest naar Soest. Aan te raden als vakantie bestemming (ik was er nog in mei 2008).
Zo, dat was het dus en och ja voor ik het vergeet ik deed dienst bij de ttr met een unimog waar de telefoonlijnen via een fug werden omgezet in draadloze golven Hoe het noemde weet ik niet meer, maar het was geen Hertzkabel). Ik deed ongeveer 24 grote en kleine maneuvers mee als verbindingsmogelijkheid en of als chauffeur. Bv eens 4 weken met de schade kommandant waar ik geen km zelf heb gereden, maar wel in een gracht ben terecht gekomen. Die majoor (nog in de Koreaanse oorlog geweest) betrouwde geen andere achter het stuur maar zijn rijsteil was verre van dat. Verder was het een heeeel toffe man en het was een leuk maandje.
Ik zal maar stoppen zeker want ik kan nog zeker een half boek schrijven over mijn belevenissen in het leger.
Oh ja nog even dit om aan te geven hoe graag ik er was. Ongeveer een jaar na mijn afzwaaien kwam er een brief aan en die haalde mijn vrouw op de middag uit de bus. Ik werkte in ploeg, had de nacht gehad en sliep. Tot ze bedremmeld kwam melden dat ik 14 dagen naar Leopoldsburg moest "op kamp". Ikke direkt wakker en in feeststemming, wat haar dan weer niet beviel.
Groeten Gérard
