Ik word niet graag oud...

Dàt kan, door gewoon positief te blijven denken.
Niet iedereen wordt ziek bij het ouder worden. En wie gezond is en positief ingesteld is, kan 100 jaar worden.

Dus pak je biezen, neem je fiets en je vrouw bij de hand, wandel of fiets of doe eens een terrasje, ga op reis, noem maar op maar blijft niet binnen zitten.

Denk eraan, tegenwoordig is iemand van in de zeventig nog een jong persoon.

Weet je dat iemand die ouder is een enorm voordeel heeft...
Je weet dat je meer kans hebt om ziek te worden, om te sterven...
Maar je leert ook beseffen dat elke dag die je krijgt een enorm cadeau is...
Probeer het positief te bekijken. Misschien kan je dan de pillen in de vuilnisbak gooien (na overleg met de dokter).
En, zoals Kwezel zegt.."Probeer je biezen te pakken............en geniet van elke dag!! Ook van de kleine dingen!!
En....voel de lente!!

dag Josephinetim

je doet mij lachen ,wie wordt er nu graag oud ?maar dat is nu eens iets dat voor iedereen op deze aardbol hetzelfde is ,we worden namelijk allemaal ieder jaar een jaartje ouder !
maar mensen die zoals jij zo negatief reageren ,die worden nog sneller oud ,en die zoeken achter ieder pijntje een groot onheil !
Dus ,zo snel mogelijk het roer omgooien ,en een andere richting uitvaren ,en denken dat je 74 jaar jong bent ,misschien wordt je dan wel 94 !!!
Ik heb ooit een oom gehad die altijd zaagde dat hij zijn pensioen niet zou halen ,en dat was vroeger echt op 65 ,en hij is er meer dan 85 geworden .
Denk eraan:OPTIMISTEN LEVEN LANGER

josephinetim, niet graag oud worden?
Al eens gedacht aan het alternatief?
Juist, ik kon hier ergens lezen dat je dan jpng moet sterven.
Is dat geen goed alternatief?

Mijn moeder ging al van haar 53 j. sterven ik heb die niet anders horen zeggen. Ze is ook wel dikwijls geopereerd, o.a. ook een nier uitgenomen.
Ze heeft er zeker niet naar geleefd, pillen dat ze geslikt heeft, ik zou ze niet graag op een hoop zien liggen.
Nu binnenkort wordt ze 89j. ze is wel dement maar voor de rest werkt alles nog prima.
Als kind was dat voor ons een zware last, ze zag alles zwart in en bij het minste liep ze naar de dokter.
Ik heb mij voorgenomen beleef elke dag of het je laatste is, geniet ervan
ik zie het zeer positief in.
Tenandere ik zou geen 30j. meer willen zijn, ouder worden heeft ook zijn voordelen, niks moet en alles kan.

Tim , ouder worden kan ook een depressie opleveren , juist door je manier van denken . Probeer zelf uit die put te kruipen .
angst voor de dood is angst voor te leven .
Keer zo snel je kunt de zaken om en besluit van elke dag zoveel te genieten , dingen te doen , die je nog kan
Ons leven is te kort om erover te piekeren .
ik weet het hoor : als we jong zijn , duwen de dood ver weg , het kan ons immers niet gebeuren ?
Nu komt dit dichterbij , maar je kan het niet afwenden door piekeren , dan komt het juist dichter : optimisten leven langer . Gooi die angst van je af en geniet , lieverd , geniet ! Op onze eigen manier weliswaar , maar kom!
En kom op het forum wat vertellen , je knapt er van op .

Al diegenen die mij moed hebben ingesproken wil ik van harte bedanken voor hun bijdrage. Het gaat inmiddels toch wat beter met mijn "zwarte gedachten" ook al brengt elke dag zijn zorgen en problemen. In het Engels zegt men "that's life" en ze hebben gelijk natuurlijk. Eigenlijk weet men dat allemaal wel: dat optimisten langer leven, dat het geen zin heeft om te piekeren, dat men de "dag moet plukken" enz. enz. alleen volstaat het niet om dat te WETEN, men moet ook de energie hebben om er naar te handelen. Hoe dan ook: bedankt!

Josephinetim,

Als het kan, blijf komen op het forum . Misschien kan je er vertellen hoe het voelt.
Je krijgt berichtjes terug van anderen. Dat contact met anderen kan al zulke belangrijke extra steun voor jou betekenen.
Probeer je aandacht ook op dingen, op mensen om je heen te vestigen.
Je mag/ je moet aan later denken, maar hou voor ogen wat nu voor jou belangrijk is, dat is de dag van vandaag en geniet ervan, en zo verder elke dag telkens weer.
En als het kan niet altijd in je zetel blijven zitten, kom buiten....
Je komt er wel...

Reline

Ik heb er geen last mee met ouder worden. Ik heb voor het ogenblik misschien nog wat geluk dat ik geen pillen moet slikken , dat ik goed slaap en nog op het gemak mijn huishouden kan doen.
Ik durf zelfs nog eens op een step rijden van de kleinkinderen en ik doe mijn best om mij verzorgd te kleden. MAAR WAAR IK MIJ AAN ERGER is het feit dat we het niet kunnen wegsteken dat we oud zij en dus heel wat rimpeltjes hebben en dat dat jong volk in verkooppunten u behandelen als een klein kind.Ze kunnen niet voorstellen dat ze u wel wat uitleg mogen geven en als ze het doen is het soms met een stemmetje als tegen een klein kind.
Daar kan ik me kwaad over maken.
Zo dat moest ook eens van mijn hart. spijtig dat dat jong volk dat hier niet komt lezen.
Ze zouden het beter doen , ze zouden er slimmer van worden.



Groetjes Gerarda

Gerarda , we moeten eerlijk zijn : wij waren als jongeren juist hetzelfde :
mensen van 40 en ouder waren oude peekes .
Nu worden we daarvoor gestraft blijkbaar , want we krijgen hetzelfde etiket opgeplakt .
De beste remedie is : tracht zoveel mogelijk met mensen van gelijke leeftijd om te gaan , daar valt nog veel plezier mee te beleven .
Je wordt niet betutteld , eerder bestoeft om wat je nog kan .
Ik krijg het er soms ook van hoor , je eigen kinderen die doen alsof je er niet meer bijhoort . En zwijgen moet je om zure gezichten te vermijden .
Maar ik durf gerust te zeggen : ik ben veel beter in mijn keuken en huishouden dan vele snotneuzen , die alles maar kant en klaar uit de supermarkt halen .
Daar mogen we fier en trots op zijn . Laat ze dus maar in hun wijsheid.

Reini schreef:Gerarda , we moeten eerlijk zijn : wij waren als jongeren juist hetzelfde :
mensen van 40 en ouder waren oude peekes .
Nu worden we daarvoor gestraft blijkbaar , want we krijgen hetzelfde etiket opgeplakt .
De beste remedie is : tracht zoveel mogelijk met mensen van gelijke leeftijd om te gaan , daar valt nog veel plezier mee te beleven .
Je wordt niet betutteld , eerder bestoeft om wat je nog kan .
Ik krijg het er soms ook van hoor , je eigen kinderen die doen alsof je er niet meer bijhoort . En zwijgen moet je om zure gezichten te vermijden .
Maar ik durf gerust te zeggen : ik ben veel beter in mijn keuken en huishouden dan vele snotneuzen , die alles maar kant en klaar uit de supermarkt halen .
Daar mogen we fier en trots op zijn . Laat ze dus maar in hun wijsheid.

Reini Ja hoor ik ben volledig akkoord met uw uitleg. gelukkig heb ik inderdaad leeftijdsgenoten en zelfs jongere vriendinnen die met mij omgaan alsof ik hun ouderdom heb. Maar het is ook wel vooral bij verkoopspunten en administatiegebieden bijvoorbeeld.heb al ondervonden dat ze kwaad waren omdat ik al iets in orde had met papieren omdat ik ze op de pc had kunnen downloaden zoals de stad zelf voorstelde maar de mevrouw daar maakte zich zenuwachtig en kwaad omdat die formulieren een beetje anders waren als deze die op hun bureau gebruikt werden. Gelukkig een oudere collega bemoeide er zich mee zodat ze kon kalmeren. Mijn papieren waren volledig in orde ,Ze heeft ze moeten afstempelen.


hahaha inderdaad het doet plezier om eens met andere mensen te praten. zo weet ik dat ik niet alleen ben .

Groetjes gerarda

Tja Gerarda , als je zoiets meemaakt moet je fijntjes zeggen ; "wel dan heb jij een probleem hé meisje "?
Ik zou daar binnenpretjes in hebben dat het zo'n kipje zonder kop is .
Weer een bewijs dat we een stuk wijzer zijn dan de jeugd ....

Reini schreef:Tja Gerarda , als je zoiets meemaakt moet je fijntjes zeggen ; "wel dan heb jij een probleem hé meisje "?
Ik zou daar binnenpretjes in hebben dat het zo'n kipje zonder kop is .
Weer een bewijs dat we een stuk wijzer zijn dan de jeugd ....

gelijk hebt ge Reini

groetjes gerarda

Beste Josephine, al wat ik hier gelezen is zo positief, en moet ik dit alles beamen. Ik zelf word toekomende maand 83, en verblijf in een rustoord en heb het hier best naar mijn zin. Toen ik in het begin hier was, had ik ook van die nare gedachten, op een moment dat ik in put zat kreeg ik een goede raad van onze directrice hier, en ik herhaal hier letterlijk haar woorden die ik nooit vergeten ken " Stanneke je woont hiet in een rustoord dit wil zeggen dat gij hier niets anders te doen hebt dan te rusten en de zorgen die ge hebt daar zijn wij voor laat dat maar aan ons over."" En rusten is niet heel den dag in uw zetel zitten, ik ga nog elke dag wandelen wel traag maar ik wandel en onderweg ga ik op een bankske zitten en geloof mij ik zit daar niet lang alleen er is altijd wel iemand die zich naast mij komt zitten, en heb daarmee dikwijls een positief gesprek, fijn toch.
Natuurlijk pas ik mij aan om te beginnen leef ik dag per dag en elke morgen als ik wakker word heb ik een goed en dankbaar gevoel dat ik weder aan een nieuwe dag kan beginnen en probeer deze zo positief mogelijk door te brengen, en probeer ik ook positief te blijven denken.
en ben ik dankbaar voor het leven dat ik nu nog krijg, velen komen daar niet aan toe dus neem ik deze gunst dankbaar aan.
En natuurlijk gaat alles wat trager dan 50 jaar geleden, maar het gaat nog en daar profiteer ik nog van en ben wel zinnens dit nog een tijdje vol te houden, maar dat zien we nog wel, en ik doe stlle voort en het werkt, dus blijven positief denken en het leven word aangenamer, nog groetjes en tot later nog eens.