In het begin van de 20ste eeuw telde de rechteroever van de Schelde ten noorden van Antwerpen nog negen zelfstandige poldergemeenten, namelijk: Zandvliet, Berendrecht, Lillo, Stabroek, Oorderen, Hoevenen, Wilmarsdonk, Ekeren, en Oosterweel. Deze streek speelde in de militaire en politieke geschiedenis van ons land een niet onbelangrijke rol. Vanaf de tachtig jarige oorlog (1568-1648) bleef de Schelde en het Antwerpse het inzet van van heel wat conflicten,die hun stempel drukten op het leven van de polderbewoners. Zo kwamen bij de onafhankelijkheidsstrijd van België 25km² polder door de Nederlanders onder water gezet. Het zou tot 1839 op zich laten wachten alvorens de Hollanders uit het voort verdwenen en zelfs tot 1845 alvorens de dijken werden gedicht, en de polders opnieuw konden worden ontgonnen. Als gevolg van de stelselmatige uitbreidng van de Antwerpse haven, en de vestiging van industriële bedrijven, hebben de meeste polderdorpen hun zelfstandigheid verloren.
Erger nog een drietal verdween gewoon van de kaart. De opslorping door Antwerpen gebeurde respectievelijk in 1877, 1887, 1903, en 1914, toen telkens grote delen van Oosterweel werden aangehecht. In 1929 werd het overgebleven deel van de gemeente samen met Oorderen, Wilmarsdonk, en delen van Ekeren, Lillo, en Hoevenen bij de stad gevoegd. Dan bleef het een tijdlang rustig tot in 1958 Berendrecht, Lillo en zandvliet werden geannexeerd, zoals men dat toen noemde. Ekeren verloor zijn onafhankelijkheid in 1983, maar intussen was Hoevenen al in 1977 bij Stabroek gevoegd, als gevolg van de wet op de gemeentefusies die toen in België werd doorgevoerd. Van het voormalige polderdorp Lillo bleef na de grote havenuitbreiding in de jaren zestig alleen het Fort en zijn bewoners over.
Wilmarsdonk-de kerk van het verdwenen polderdorp
Wilmarsdonk-het "Hof"
In 1963 Verdween Wilmarsdonk volledig van de kaart
Antwerpen-Egyptische tempel (zoo)
Antwerpen-Van Eycklei (halte bibliobus)
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...