Frankrijk
-
Tillie - Lid geworden op: 28 jul 2004, 23:20
- Locatie: Kempen
Macon, onze eerste halte op weg naar Alpe d'Huez.
We logeerden in een mooi voorstadje maar we wilden Macon zelf ook eens verkennen.
We parkeerden achter het mooie postkantoor.
De huizen, onderweg naar het oude stadsgedeelte
De cathédrale Saint Vincent
We passeerden imposante gebouwen
Het was prachtig weer. Dit was een logementshuis voor vrouwen
De préfecture
De oude Saint Vincent
Binnenin een kijkje nemen
via de gezellige oude binnenstad met zijn winkelstraatjes en een houten huis
komen we aan de rivier.
Dan wordt het toch tijd om terug te keren naar ons logement.
We logeerden in een mooi voorstadje maar we wilden Macon zelf ook eens verkennen.
We parkeerden achter het mooie postkantoor.
De huizen, onderweg naar het oude stadsgedeelte
De cathédrale Saint Vincent
We passeerden imposante gebouwen
Het was prachtig weer. Dit was een logementshuis voor vrouwen
De préfecture
De oude Saint Vincent
Binnenin een kijkje nemen
via de gezellige oude binnenstad met zijn winkelstraatjes en een houten huis
komen we aan de rivier.
Dan wordt het toch tijd om terug te keren naar ons logement.
Laatst gewijzigd door Tillie op 30 jun 2010, 00:35, 5 keer totaal gewijzigd.
Zonder vrouwen gaat het niet, dat heeft zelfs God moeten toegeven.
Duse
Duse
-
Tillie - Lid geworden op: 28 jul 2004, 23:20
- Locatie: Kempen
Van Macon trekken we naar de omgeving van Bourg d'Oisans.
Na een steile beklimming van een 6-tal kilometers, vol bochtenwerk komen we aan op een klein plateau. Een paar huizen en ons hotel. Ik heb klamme handjes.Want waar ik maar keek waren er alleen maar dieptes. Ik takseer de dennenbomen in het bos dat op het laatste gedeelte van de helling staat want een verhoogde wegrand is er niet.
Maar eens boven, wat een uitzicht.
Aan de overkant zien we Alpe d'Huez liggen.
Op ongeveer dezelfde hoogte als ons hotel, ligt het dorpje Huez.Maar om tot daar te geraken moeten we eerst onze berg afdalen en daarna terug een andere berg oprijden.
Het laatste dorpje op "onze berg" Verder dan daar gaat de weg niet.
We krijgen onze kamer toegewezen en dan lonkt het zwembad.
Ik vind het te koud. Het heeft pas twee dagen geleden fel geregend en het water is ferm afgekoeld.
Dat kan J. er niet van weerhouden om een frisse duik te nemen.
De achterkant van het hotel. Met de badmintonwei en de petanquebaan.
Onze reisgenoten druppelen alleen, per twee of met drie tegelijk binnen.
Onze eerste dag zit er op. Hier zullen we een week verblijven. Rustig en stil is het er wel, dat zijn wij niet meer gewoon.
Maar we slapen heerlijk. Ik zet mijn reiswekkertje want het verkeer zal me niet wekken morgenvroeg.
Na een steile beklimming van een 6-tal kilometers, vol bochtenwerk komen we aan op een klein plateau. Een paar huizen en ons hotel. Ik heb klamme handjes.Want waar ik maar keek waren er alleen maar dieptes. Ik takseer de dennenbomen in het bos dat op het laatste gedeelte van de helling staat want een verhoogde wegrand is er niet.
Maar eens boven, wat een uitzicht.
Aan de overkant zien we Alpe d'Huez liggen.
Op ongeveer dezelfde hoogte als ons hotel, ligt het dorpje Huez.Maar om tot daar te geraken moeten we eerst onze berg afdalen en daarna terug een andere berg oprijden.
Het laatste dorpje op "onze berg" Verder dan daar gaat de weg niet.
We krijgen onze kamer toegewezen en dan lonkt het zwembad.
Ik vind het te koud. Het heeft pas twee dagen geleden fel geregend en het water is ferm afgekoeld.
Dat kan J. er niet van weerhouden om een frisse duik te nemen.
De achterkant van het hotel. Met de badmintonwei en de petanquebaan.
Onze reisgenoten druppelen alleen, per twee of met drie tegelijk binnen.
Onze eerste dag zit er op. Hier zullen we een week verblijven. Rustig en stil is het er wel, dat zijn wij niet meer gewoon.
Maar we slapen heerlijk. Ik zet mijn reiswekkertje want het verkeer zal me niet wekken morgenvroeg.
Laatst gewijzigd door Tillie op 28 sep 2009, 21:35, 1 keer totaal gewijzigd.
Zonder vrouwen gaat het niet, dat heeft zelfs God moeten toegeven.
Duse
Duse
-
Tillie - Lid geworden op: 28 jul 2004, 23:20
- Locatie: Kempen
Vandaag staat een rit naar La Bérarde op het programma. Boven schijnt de zon al maar het dal ligt nog in de schaduw
Eerst moet er van onze berg worden afgedaald. Iedereen heeft koude handen. Niet te verwonderen er lag vanmorgen een laagje ijs op onze auto.
vanaf hier gaat het iets gemakkelijker, de weg is breder.
iedereen geraakt toch goed beneden Wij verzamelen de jasjes want ondertussen kreeg iedereen het goed warm.
Beneden stroomt de Romanche
Vanaf hier gaat het ook bergop en er zijn zelfs een paar hellingen van 10% te overwinnen.
Wij trekken eerst naar de herfstmarkt in Bourg d'Oisans. Er zijn regionale producten en de plaatselijke handelaars, autoverkopers enz. zijn ook aanwezig. Er is al een gezellige drukte in de straatjes.
Er zijn ook demonstraties van schapenhoeders.
Dan gaan we de fietsers achterna.
De Vénéon. Het water van de bergriviertjes heeft een ijsblauwe kleur
La Bérarde, vanaf hier kan je alleen te voet verder in Les Ecrins.
Het kerkje
Daarna gaan we een terrasje doen. De fietsers moeten nieuwe krachten opdoen voor de afdaling.
Onder de bomen want in de zon is het warm. Ik leun achterover en geniet.
Eerst moet er van onze berg worden afgedaald. Iedereen heeft koude handen. Niet te verwonderen er lag vanmorgen een laagje ijs op onze auto.
vanaf hier gaat het iets gemakkelijker, de weg is breder.
iedereen geraakt toch goed beneden Wij verzamelen de jasjes want ondertussen kreeg iedereen het goed warm.
Beneden stroomt de Romanche
Vanaf hier gaat het ook bergop en er zijn zelfs een paar hellingen van 10% te overwinnen.
Wij trekken eerst naar de herfstmarkt in Bourg d'Oisans. Er zijn regionale producten en de plaatselijke handelaars, autoverkopers enz. zijn ook aanwezig. Er is al een gezellige drukte in de straatjes.
Er zijn ook demonstraties van schapenhoeders.
Dan gaan we de fietsers achterna.
De Vénéon. Het water van de bergriviertjes heeft een ijsblauwe kleur
La Bérarde, vanaf hier kan je alleen te voet verder in Les Ecrins.
Het kerkje
Daarna gaan we een terrasje doen. De fietsers moeten nieuwe krachten opdoen voor de afdaling.
Onder de bomen want in de zon is het warm. Ik leun achterover en geniet.
Laatst gewijzigd door Tillie op 28 sep 2009, 21:58, 1 keer totaal gewijzigd.
Zonder vrouwen gaat het niet, dat heeft zelfs God moeten toegeven.
Duse
Duse
-
Tillie - Lid geworden op: 28 jul 2004, 23:20
- Locatie: Kempen
Wij onderbreken even de afdaling om Venosc te bezoeken.
Destijds dronken we daar een karafje cider tijdens een wintersportvakantie.
Mooi bebloemd
Smalle straatjes
Steile straatjes
Trappen
We wandelen door de steile straatjes naar het kerkje
Een salamander koestert zich in de zon
Stenen hebben ook hun nut
Alvast één bewoner volgt ons doen en laten.
Mooie details
Er wonen blijkbaar veel kunstenaars in het dorpje.
Destijds dronken we daar een karafje cider tijdens een wintersportvakantie.
Mooi bebloemd
Smalle straatjes
Steile straatjes
Trappen
We wandelen door de steile straatjes naar het kerkje
Een salamander koestert zich in de zon
Stenen hebben ook hun nut
Alvast één bewoner volgt ons doen en laten.
Mooie details
Er wonen blijkbaar veel kunstenaars in het dorpje.
Zonder vrouwen gaat het niet, dat heeft zelfs God moeten toegeven.
Duse
Duse
-
Tillie - Lid geworden op: 28 jul 2004, 23:20
- Locatie: Kempen
Maandag,
De renners houden een rustdagje. In de voormiddag spelen we wat badminton of petanque.
Of er wordt een boek gelezen.
Dan wordt het iemand te machtig. Dat zwembad ligt daar in de zon zo verleidelijk te lonken. Hij speelt zijn kleren uit.
We proberen hem nog tegen te houden maar het is te laat.
Tegen de middag rijden we met de auto naar de Col de Sarenne, voorbij l'Alpe d'Huez.Dat laatste kunnen we niet voorbij zonder een bezoekje te brengen en vanop een terrasje naar al die renners te kijken. De één al wat meer getekend dan de andere.
Boven willen sommigen nog een wandeling'etje' maken.
Mij niet gezien, het paadje loopt al snel hard naar beneden.
Ik houd me ondertussen bezig met het fotograferen van de soms zeer nabije omgeving.
De schapen die in de bergen grazen zorgen ook voor mest. De grond is er overal mee bedekt.Bloemen en grassen doen er hun voordeel mee. Ik ontdek een bergherfsttijlloos.
De wandelaars keren afgepeigerd terug.
Om te bekomen stranden we in Bourg d'Oisans op een terrasje.
's Avonds doen andere gasten een poging om de ontregelde schotelantenne bij te stellen. Resultaat: nihil. We zullen het ook de rest van de week zonder TV moeten stellen.
De renners houden een rustdagje. In de voormiddag spelen we wat badminton of petanque.
Of er wordt een boek gelezen.
Dan wordt het iemand te machtig. Dat zwembad ligt daar in de zon zo verleidelijk te lonken. Hij speelt zijn kleren uit.
We proberen hem nog tegen te houden maar het is te laat.
Tegen de middag rijden we met de auto naar de Col de Sarenne, voorbij l'Alpe d'Huez.Dat laatste kunnen we niet voorbij zonder een bezoekje te brengen en vanop een terrasje naar al die renners te kijken. De één al wat meer getekend dan de andere.
Boven willen sommigen nog een wandeling'etje' maken.
Mij niet gezien, het paadje loopt al snel hard naar beneden.
Ik houd me ondertussen bezig met het fotograferen van de soms zeer nabije omgeving.
De schapen die in de bergen grazen zorgen ook voor mest. De grond is er overal mee bedekt.Bloemen en grassen doen er hun voordeel mee. Ik ontdek een bergherfsttijlloos.
De wandelaars keren afgepeigerd terug.
Om te bekomen stranden we in Bourg d'Oisans op een terrasje.
's Avonds doen andere gasten een poging om de ontregelde schotelantenne bij te stellen. Resultaat: nihil. We zullen het ook de rest van de week zonder TV moeten stellen.
Laatst gewijzigd door Tillie op 29 sep 2009, 22:26, 1 keer totaal gewijzigd.
Zonder vrouwen gaat het niet, dat heeft zelfs God moeten toegeven.
Duse
Duse
-
'zonneke' - Lid geworden op: 14 nov 2005, 10:35
- Locatie: Antwerpen
Prachtig!!!!
Heel mooie foto's, heel mooie reportage alsof ik er zelf bij was.... hoogtevrees nee, een beetje kippevel toch wel... maar vooral heb ik genoten van de prachtige omgeving tillie en heel mooie beelden!
mercikes!
liliane
Heel mooie foto's, heel mooie reportage alsof ik er zelf bij was.... hoogtevrees nee, een beetje kippevel toch wel... maar vooral heb ik genoten van de prachtige omgeving tillie en heel mooie beelden!
mercikes!
liliane
Vriendschap zet alles in beweging
-
Tillie - Lid geworden op: 28 jul 2004, 23:20
- Locatie: Kempen
Dinsdag:
de grote dag. Vandaag wordt de Alpe d'Huez aangevallen.
's morgens worden de fietsen nagekeken, banden opgepompt, gelvoeding nageteld, bidons gevuld. J. wil wel eens weten of zo'n koersfiets nu echt het verschil kan maken.
Ja, we zijn vertrokken.
21 haarspeldbochten te gaan. De eerste hellingen zijn de steilste.
De fotograaf wacht op de doortocht van de verschillende atleten.
Ik kijk hoe hoog ze nog moeten rijden. Pffft
Nog 10 bochten te gaan.
En altijd maar klimmen
Bocht 1 = de laatste bocht voor aankomst.
Iedereen haalt de top.
Na een welverdiende aanvulling van het vochtgehalte komt de afdaling. Dat gaat heel wat sneller. In bocht 17 houden we halt voor ons middagmaal. Dat slaatje smaakt.
Daarna nog de klim naar ons hotel.
Afkoelen in het zwembad en daarna nog een partijtje pétanque.
De quiche met sla, gevolgd door kip met curry en tot slot rijstpap met vers fruit doet iedereen weer op krachten komen.
Voor de meesten eindigt de avond al heel snel, ze gaan genieten van een welverdiende nachtrust.
de grote dag. Vandaag wordt de Alpe d'Huez aangevallen.
's morgens worden de fietsen nagekeken, banden opgepompt, gelvoeding nageteld, bidons gevuld. J. wil wel eens weten of zo'n koersfiets nu echt het verschil kan maken.
Ja, we zijn vertrokken.
21 haarspeldbochten te gaan. De eerste hellingen zijn de steilste.
De fotograaf wacht op de doortocht van de verschillende atleten.
Ik kijk hoe hoog ze nog moeten rijden. Pffft
Nog 10 bochten te gaan.
En altijd maar klimmen
Bocht 1 = de laatste bocht voor aankomst.
Iedereen haalt de top.
Na een welverdiende aanvulling van het vochtgehalte komt de afdaling. Dat gaat heel wat sneller. In bocht 17 houden we halt voor ons middagmaal. Dat slaatje smaakt.
Daarna nog de klim naar ons hotel.
Afkoelen in het zwembad en daarna nog een partijtje pétanque.
De quiche met sla, gevolgd door kip met curry en tot slot rijstpap met vers fruit doet iedereen weer op krachten komen.
Voor de meesten eindigt de avond al heel snel, ze gaan genieten van een welverdiende nachtrust.
Zonder vrouwen gaat het niet, dat heeft zelfs God moeten toegeven.
Duse
Duse
-
'zonneke' - Lid geworden op: 14 nov 2005, 10:35
- Locatie: Antwerpen
Ben toch ondanks het late uur, nog even komen genieten
deze vind ik mooi
maar ze zijn allemaal heel mooi.
De beschrijving van het eten probeer ik te negeren... mmmm.....
Wordt vervolgd las ik
tot morgen!
zonneke
deze vind ik mooi
maar ze zijn allemaal heel mooi.
De beschrijving van het eten probeer ik te negeren... mmmm.....
Wordt vervolgd las ik
tot morgen!
zonneke
Vriendschap zet alles in beweging
-
Tillie - Lid geworden op: 28 jul 2004, 23:20
- Locatie: Kempen
Woensdag
Alleen het A-team gaat vandaag fietsen. Later zullen we het verslag horen van twee valpartijen.
Gelukkig bleef de schade beperkt tot blauwe plekken, schaafwonden en beschadigde kleding.
Het B-team trekt naar Briançon. Het hoogst gelegen stadje van Frankrijk.
Onderweg stoppen in La Grave want we zien een werkende "eitjes" kabelbaan. Daar willen we wel eens mee naar boven.
Spijtig, een uur wachten tot het volgende vertrek naar la Meije.
Even overleggen. Neen daar hebben we niet echt zin in. Dus maar verder rijden.
We doen de klim van de Galibier en moeten oppassen voor de koeien die hier zo maar op, maar ook naast de weg wandelen. Ze hebben dan ook vier poten om in evenwicht te blijven op de hellingen.
De weg is maar smal en het waait nogal hard op die kale mastodont. Heel indrukwekkend is het wel. Maar de fietsers hebben niet echt zin in zo'n traject.
Er is ook te veel verkeer om echt veilig te kunnen fietsen
De Chalet de Galibier met in de nabijheid het monument voor de oprichter van de Tour de France.
De top van de pas op 2645m
Tot zover de Galibier.
In het dal passeren we het ene skistation na het andere.
Briançon, omgeven door hoge bergen en veel forten.
Onze parking blijkt aan de kazerne te liggen.
We wandelen door een paar straten
Vauban was heel actief in Briançon. Zo dicht bij de Italiaanse grens had de stad immers ook een strategische functie.
Ondertussen is het middag geworden en we krijgen honger. Aan terrasjes geen gebrek. We kiezen voor Italiaans
Een vier-seizoenen pizza
En spaghetti carbonare. Wel wat veel saus vind ik maar volgens J. was het wel heel lekker.
Poes komt zien of ze de show kan stelen
J. stelt voor om de terugweg via Italië af te leggen. Ver is dat hier niet vandaan, maar we moeten hier altijd wel rond één of andere berg rijden en dat maakt dat de totale afstand wel wat lang zou worden.
Dus rijden we via hetzelfde dal terug maar dan slaan we onderweg af naar Auris en rijden zo terug naar ons hotel
Oef, veilig aangekomen.
Vandaag geen fietskledij op het droogrekje.
Alleen het A-team gaat vandaag fietsen. Later zullen we het verslag horen van twee valpartijen.
Gelukkig bleef de schade beperkt tot blauwe plekken, schaafwonden en beschadigde kleding.
Het B-team trekt naar Briançon. Het hoogst gelegen stadje van Frankrijk.
Onderweg stoppen in La Grave want we zien een werkende "eitjes" kabelbaan. Daar willen we wel eens mee naar boven.
Spijtig, een uur wachten tot het volgende vertrek naar la Meije.
Even overleggen. Neen daar hebben we niet echt zin in. Dus maar verder rijden.
We doen de klim van de Galibier en moeten oppassen voor de koeien die hier zo maar op, maar ook naast de weg wandelen. Ze hebben dan ook vier poten om in evenwicht te blijven op de hellingen.
De weg is maar smal en het waait nogal hard op die kale mastodont. Heel indrukwekkend is het wel. Maar de fietsers hebben niet echt zin in zo'n traject.
Er is ook te veel verkeer om echt veilig te kunnen fietsen
De Chalet de Galibier met in de nabijheid het monument voor de oprichter van de Tour de France.
De top van de pas op 2645m
Tot zover de Galibier.
In het dal passeren we het ene skistation na het andere.
Briançon, omgeven door hoge bergen en veel forten.
Onze parking blijkt aan de kazerne te liggen.
We wandelen door een paar straten
Vauban was heel actief in Briançon. Zo dicht bij de Italiaanse grens had de stad immers ook een strategische functie.
Ondertussen is het middag geworden en we krijgen honger. Aan terrasjes geen gebrek. We kiezen voor Italiaans
Een vier-seizoenen pizza
En spaghetti carbonare. Wel wat veel saus vind ik maar volgens J. was het wel heel lekker.
Poes komt zien of ze de show kan stelen
J. stelt voor om de terugweg via Italië af te leggen. Ver is dat hier niet vandaan, maar we moeten hier altijd wel rond één of andere berg rijden en dat maakt dat de totale afstand wel wat lang zou worden.
Dus rijden we via hetzelfde dal terug maar dan slaan we onderweg af naar Auris en rijden zo terug naar ons hotel
Oef, veilig aangekomen.
Vandaag geen fietskledij op het droogrekje.
Zonder vrouwen gaat het niet, dat heeft zelfs God moeten toegeven.
Duse
Duse