Maar in die 3 u duisternis , toen Hij de zonde op Zich nam , moest de Vader zijn Zoon loslaten ; dat bedoelde ik met Heiligheid en zonde kunnen nooit samen gaan , en dat was vreselijk voor beiden , daarom riep Hij ontzet uit : Vader , waarom hebt U mij verlaten ! en daar waren wij de oorzaak van !
Tja, een zoon die drie uur door zijn vader "los" gelaten wordt (terwijl die zoon één in wezen is met de vader die overigens verondersteld is overal te zijn), erg is dat . Misschien dat de Jezus figuur dacht dat hij definitief verlaten was, dat zo pas erg zijn. Maar dat denken is al vreemd voor een gewone gelovige , laat staan als men "weet" de enig geboren zoon te zijn van God. Jezus was echter blijkens de verhalen overtuigd nog geen drie dagen later al in vol ornaat aan de rechterkant van zijn vader te zijn, en dat tot in de eeuwigheid. En dan nog beginnen panikeren en om zijn vader roepen als een klein kind omdat hij het enige uren in zijn eentje moet zien te redden?
Vele anderen zijn (met het louter besef niet meer te zijn dan gewone stervelingen en dat het definitief gedaan is na de dood) op verschrikkelijke manieren gestorven maar met meer waardigheid dan in dit verhaal . Men zou kunnen denken dat die Jezus figuur dermate bang was voor de dood dat hij zich al deze toestanden heeft ingebeeld om die angst te overwinnen ('tis allemaal niet zo erg, ik ben de zoon van god, ik ga door te sterven heel de mensheid redden - wat een heel goeie reden is om vroegtijdig te sterven lijkt mij - , en na drie dagen zal mijn almachtige vader - die niet de biologische vader kan zijn natuurlijk , die heeft geen macht tot heropstanding - mij terug in zijn armen nemen, en alles is OK. Eindelijk van de wereld verlost". En met een diepe zucht gaf hij de geest)
Jezus schijnt overigens niet op de hoogte geweest te zijn dat hij de zonde op zich kreeg, want als hij die zelf bewust 'genomen" heeft en wist - zou toch moeten zelf god zijnde - dat dit niet samengaat met heiligheid, waarom moet hij dan vragen "Waarom hebt u mij verlaten"?
Misschien dat de vader aan de zoon eerder had beloofd dat zijn zoon van al die martelingen niets zou voelen ' Bid het Onze Vader , beste zoon, en alle pijn gaat weg" . Maar dat wilde maar niet lukken. Je zou voor minder ontzet zijn als iemand je zo in het ootje neemt.
En dan zitten we nog met de - naar het mij voorkomt- incongruentie met het "wie zonder zonde is werpe de eerste steen", wat indien het bovenstaande citaat klopt, impliceert dat iedere mens gedurende heel zijn leven door god "losgelaten" wordt en verlaten is , of men zou al moeten beweren dat na de legendarisch komst van Jezus niemand nog zondig is geweest.
Het gaat waarschijnlijk om de bevrijding van het goddelijke uit het wereldse, de zonde dat de mens ondanks al zijn mogelijk geestelijke kennis en goddelijke connecties (en daarom "Zoon van God") gevangen zit op deze wereld met alle ongemak, lijden en afzien dat daar bij komt. Wat vertwijfeling kan doen zaaien, dus de "Zoon van God" is ook niet vrij van twijfel, en dus ook niet de Jezus figuur in de verhalen.
