In Leviticus staat te lezen wanneer en hoe offers werden gebracht. Het kon gaan van jonge stieren, rammen, schapen of geiten, maar ook jonge (tortel)duiven mochten als brandoffer aangeboden worden. Dat zien wij bij de geboorte van Jezus, toen Joseph en Maria tortelduiven offerden in de tempel wanneer hun moment aangebroken was om te offeren zoals het in de Wet van Mozes voorgeschreven was. (Lukas: hoofdstuk 2)socrates schreef:Is dit niet het beste bewijs dat god eigenlijk geen God kan zijn ? Immers het discrimineren van groepen of individuen, is een typisch menselijke "eigenschap"; was god misschien de eerste racist ?bluevelvet schreef:De Israëlieten of het verkozen volk van God, hadden het voorrecht de Messias voort te brengen en de priesters uit de Levistam brachten offers ter vergeving van hun zonden, totdat de Messias kwam die zich voor eens en voor altijd geofferd had, een veel grotere waarde dan het offeren van stier, ram edm......
Hoe wisten die priesters dat zij zonden hadden gedaan en dat ze die met offers zouden hebben kunnen "afkopen ?"
Hier getuigt het een God van liefde te zijn omdat hij ook de 'armen' toeliet een offer van geringere waarde te brengen.
De eerste hoofdstukken van Leviticus beschrijven heel goed wanneer en welke offers te brengen voor zonden begaan door de priester, een overste, door de ganse de gemeente, een individu, zelfs voor onopzettelijke zonden waren er voorschriften voorzien, enz........
Die offers wezen vooruit naar het 'volmaakte offer' van Jezus. Na het lijden en de dood van Jezus werden al die offers nutteloos en had de Wet van Mozes geen zin meer

