Wil. schreef: OK, voor jou hebben die geschriften bewijskracht en waarde. Ze overtuigen je van "het Godsrealiseren". Maar er vallen geen raadgevingen uit te distilleren voor andere mensen, want je schreef in de laatste zin hierboven: "Maar dat is iets dat slechts ieder voor zichzelf kan nagaan of niet."
Daarmee bedoel ik dat lang niet iedereen iets ziet in die (of andere) geschriften.
Er zijn immers talloze mensen die ze naar de wereld der fantasie verwijzen of gewoon geen enkele interesse ervoor hebben.
De waarde van die geschriften zijn dus helemaal afhankelijk van degene waar ze wel of geen aansluiting bij vinden.
Dat geldt uiteraard zo voor alle soorten van informatie.
Je kunt m.a.w. geen "10 geboden" opstellen waaraan men zich best houdt om bij te dragen tot het 'Godsrealiseren'. Wellicht is het enige zinvolle dat erover te zeggen valt dan: lees die Vedische geschriften ook maar eens. Klopt dat?
Zoals ik het zelf bedoel kunnen er geen enkele geboden of stappen ondernomen worden ter ‘Godsrealisatie’ omdat al deze geboden en stappen middelen zijn om tot een beter menszijn te komen en dat is niet waar het om gaat.
De grootste misdadiger kan nog tot Godsrealisatie komen, zomaar zonder enige aanwijsbare reden terwijl hij in ’t cachot z’n straf zit uit te zitten.
Het is wat mij betreft zuiver en alleen ’n kwestie – en hier gaat weer ’n woord volgen waar de geconditioneerde haren van overeind zullen gaan staan – 'genade.'
Maar die ‘genade’ is ook iets heel simpels, a.h.w. zelfs rationeels.
Het heeft wat mij betreft allemaal niets te maken met boven- of buitennatuurlijke zaken o.i.d.
De Natuur moet tot in z’n kern gewoon gezien worden maar juist die natuur die door de wetenschap zo bestudeerd wordt is voor de mens nog veel gebaseerd op geloof.
Niet in religieuze zin maar in de zin van ‘aannames.’
Maar die aannames zijn zo gewoon en generaties lang doorgegeven dat het in de menselijke geest (denken) tot waarheid is (geworden) simpelweg omdat hij niets anders weet dan dat waar hij mee is grootgebracht.
Het maakt dus geen ene moer uit waarmee die 7 miljard mensen bezig zijn met betrekking tot het 'Godsrealiseren', als ik het juist begrijp. M.a.w.: er is altijd 'Godsrealisatie' bezig.
In feite heb je daar gelijk in Wil want waar elk der 7 miljard mensen mee bezig is wordt gedaan door God. (God = SO TO SPEAK!)
Het punt is idd dat elk mens voortdurend op zoek is naar geluk, liefde en vrede en dat gebeurt op de meest waarschijnlijke en onwaarschijnlijke manieren.
Maar deze voortdurende zoektocht van elk mens IS idd de Godsrealisatie.
Ook ons denken over dingen, ons ontleden van toestanden, ons discussiëren en elkaar in de haren vliegen en niet begrijpen, is allemaal 'Godsrealiseren'. Ook jouw inzicht of gevoel van zekerheid over de juistheid van de Vedische getuigenissen, is 'Godsrealiseren'. De ontkenning daarvan door anderen is 'Godsrealiseren'.
Zo is dat idd.
En die zaken zullen zo lang plaats vinden totdat de mens inziet dat het daarin allemaal niet te vinden is (onbevredigend) of anders gezegd - het belang in de wereld verdwenen is – dat de zoektocht over een andere boeg gegooid zal worden, nl. de zoektocht naar binnen. (het onderzoeken van je eigen menselijke natuur, ‘wie/wat ben ik?’)
Mooi, maar wat is dan nog het nut van je laatste alinea waarin je schrijft:
Ik ben ervoor om NU te kijken, wat er NU is en te ZIEN dat alles beweegt. (innerlijk/binnen en uiterlijk/buiten, so to speak!)
En NU het hoe en wat daarvan te onderzoeken.
Waarom wil je uberhaupt nog iets onderzoeken? Je eindconclusie zal zijn: dit is 'Godsrealiseren'. Meer niet. Het maakt niet uit welke verlichte gedachten je en passant nog mag beleven.
Wat mij betreft Klopt dat exact Wil.
En om je vraag te beantwoorden ’ waarom je uberhaupt nog iets wil onderzoeken’ dat is wat ik eerder schreef; dat gebeurt op ’t punt waar men tot de conclusie komt dat geluk, vrede en liefde niet in de wereld te vinden is.
Dan begint de (onderzoek)tocht naar binnen – de oudste vraag der mensheid: - “Wie/wat ben ik? ”