Heeft God alles doen ontstaan?

Gloria,wat wil U zeggen "met al dat SPUL"?..........

gloria schreef:Ondertussen heb ik verder nagedacht over het onderwerp van De Schepper. Ik denk dat ik weet wie God is...Dat is nl. het grote NIETS waar alles in gebeurt.

Kijk, eindelijk een goeie kijk op het scheppende. Wat je zegt is, denk ik zelf, helemaal waar enkel met dien verstande dat het niets in de zin van het zijn wordt gezien. En wat is dan het zijn? Dat 96% duisternis van het ons bekende heelal. De wetenschap heeft namelijk ontdekt dat de materie slechts 4% is van wat zij 'duisternis' noemen. Er is geen ontbrekende iets in de zin van niets, ledig of afwezig. Dus in het begin was er enkel diepe duisternis. Er is werking ontstaan en dat is nu al het leven inclusief materie als ook alle hemellichamen. Dus ook de mens. Wij, de mens, zijn uit die duisternis ontstaan en kun je beschouwen als een vertegenwoordiging, manifestatie van datgene wat werkend is geworden vanuit die duisternis.
Die duisternis, dus dat, wat alles in het begin was, noem ik zelf de bron, en dat wat alles doet leven (de werkzaamheid) , instandhoud en doet voortgaan, dat noem ik zelf God. En omdat we zelf een stukje Bron zijn, bekleed met materie, zijn we in principe onuitwisbaar.
Ik hoop dat ik een beetje mijn idee daarover heb kunnen wergeven.

Dit is heel mooi gezegd! Het enige wat ik hierop te zeggen heb, is dat de diepe duisternis geen BEGIN kent en dat de BRON verbonden is aan de duisternis die oneindig is dus wat wij noemen GOD. Of God nu verbonden is aan de duisternis of het zelf is, is eigenlijk niet zo belangrijk. Wel dat Hij ook eeuwig is dus oneindig en zonder begin!

Samenvatting.
Vraag : Heeft God alles doen ontstaan?
Antwoord: Nee!
Reactie: Welles, want God moet.
Etc.

[]

Gloria schreef:Dit is heel mooi gezegd! Het enige wat ik hierop te zeggen heb, is dat de diepe duisternis geen BEGIN kent en dat de BRON verbonden is aan de duisternis die oneindig is dus wat wij noemen GOD.

Juist datgene wat geen begin kent of eind, daaruit is alles ontstaan en is alles. Er is geen buiten of leegte omheen. Voordat er een werkzaamheid ontstond was er enkel diepe duisternis. Die duisternis heeft zichzelf tot een ontwaken en bewustzijn gebracht waardoor het zich ging manifesteren in wat wij noemen leven. Dat zijn wij de mens en alles wat je ziet en nog niet kan zien. Het is dus geen toevalligheid geweest maar een bewuste werking van die intelligentie. En wij zijn daar onlosmakelijk mee verbonden en zullen ons deze bewustzijn ook eigen maken waarmee het doel van de schepping dan bereikt is ,dit voor een verdere ontwikkelingen waar we nu nog geen voorstelling van kunnen maken.
En omdat we die wustzijn ons eigen moeten en kunnen maken, zal dat enkel door ondervinding kunnen geschieden en niet door een opgelegde leerproces. Daarom onze vrijwil binnen de mogelijkheden van het momentele leven en z'n beperkingen veroorzaakt door de de wet van oorzaak en gevolg zonder onderscheid des persoons.
Ik weet wel dat deze gedachten velen niet willen of kunnen volgen omdat dezen gevangen zitten in aangeleerde dogma's die de expansie verhinderen van het momentele bewustzijn van diegenen.

Gloria schreef: Of God nu verbonden is aan de duisternis of het zelf is, is eigenlijk niet zo belangrijk. Wel dat Hij ook eeuwig is dus oneindig en zonder begin!

God is niet een hij of een zij. Het is enkel Leven waarin beide zijn vertegenwoordigt dus zowel het scheppende als het barenden.
Ene ja ... God is het zelfde als Isis, Allah, of welk naam je het ook geeft ... daarboven is geen ander. De mens zelf is de gestalte, personage van de deze, al weten zeer velen het niet, en zullen dit als heiligschending beschouwen. De huidige mens heeft alles inzich maar is nog bezig om het juiste te ontwikken en moet strijdleveren tegen het overgestelde van liefde, om de liefde zelf te kunnen bezitten. En welke liefde bedoel ik hiermee? Het volkomen dienstbaar zijn voor en aan al het leven, evenzo als de Godheid zelve , zonder onderscheid van voor en naar wie.
Ik schrijf het natuurlijk zeer gekomprimeert op , maar het is wel de kern van al het leven.

Voorwaar een respectvolle discussie hier. Mijn tussenkomst hier zal dus navenant zijn.

Ikzelf sluit niet uit dat “iets” een zetje heeft gegeven.
Ik sluit ook niet uit dat er “niets” is dat een zetje heeft gegeven.
Ik weet het gewoon niet.

Tenzij er iets “spectaculairs” gebeurt.
Ik verklaar mij nader.
Ik geloof sterk in “buitenaards intelligent leven”.
Welnu, stel dat de aardse mensheid in contact komt met zulk een buitenaardse intelligentie en dat deze intelligentie miljoenen jaren of misschien wel miljarden jaren op onze evolutie vooruit is, dan zouden wij wel eens op deze manier het antwoord kunnen krijgen.

Over het “Niets” zijn al ellenlange discussies gevoerd op wetenschappelijke fora.
Maar spreken over een onstabiliteit in het “Niets” is een tegenstrijdigheid.
Ik geloof derhalve ook dat ons heelal uitdijt in bestaande ruimte en de ruimte niet vergroot.

Het doorlezen van deze hele discussie heeft mij wel aan het nadenken gezet.
In parallelle en andere universa heb ik nooit sterk geloofd.
Maar nu ik er door deze discussie aan herinnerd word dat de kans op het bestaan van ons universum zo klein is (kleine kans voor het uitdijen tegen de juiste snelheid), denk ik dat statistici daaruit zullen concluderen dat er dan wel meerdere “universa“ moeten zijn.
Toch weer iemand die iets bijgeleerd heeft vandaag.

Groeten,

Strever schreef:Over het “Niets” zijn al ellenlange discussies gevoerd op wetenschappelijke fora.

ja ...'k heb er aan mee gedaan zo'n 3 jaar terug denk ik.
Maar zelf ben ik tot de conclusie gekomen dat enkel het woordje "niets" voor de mens iets te betekenen heeft in de zin er is leegte of er ontbreekt( niet aan te tonen) iets. Ik zelf ben eigenlijk overtuigt dat 'niets' niet mogelijk is kosmisch gezien. Wij de mens denken dat er een leegte is omdat we het niet kunnen zien of meten. Als voorbeeld ,neem alle radiofrequentie's zij vertegenwoordigen een energie die in diverse hoedanigheden ( wij noemen het frequentie's) aanwezig is rondom de aarde. Zouden we deze kunnen zien dan zou het een overstelpende hoeveel zijn waardoor ander zicht onmogelijk zou zijn. Maar we zien deze niet, maar het is er omdat we het kunnen meten en gebruik van kunnen maken. Hoeveel is er nog waarvan we geen enkele weet van kunnen hebben binnen de kosmos?

Janx,

Als het “Niets” “Iets” is ben ik het met je vorige post helemaal eens.
Want ikzelf geloof niet in het “Niets”.
Vandaar dat ik zei:
“Ik geloof derhalve ook dat ons heelal uitdijt in bestaande ruimte en de ruimte niet vergroot.”
Want uitdijen in het “Niets”, is het omvormen van het “Niets” naar het “Iets”, en dat kan volgens mij niet.

Ik sluit niet uit dat een instabiliteit in het “Iets” ons heelal heeft doen ontstaan.

Janx,

Als het “Niets” “Iets” is ben ik het met je vorige post helemaal eens.
Want ikzelf geloof niet in het “Niets”.
Vandaar dat ik zei:
“Ik geloof derhalve ook dat ons heelal uitdijt in bestaande ruimte en de ruimte niet vergroot.”
Want uitdijen in het “Niets”, is het omvormen van het “Niets” naar het “Iets”, en dat kan volgens mij niet.

Ik sluit niet uit dat een instabiliteit in het “Iets” ons heelal heeft doen ontstaan.

Oké Strever we zijn wat dit betreft met elkaar eens. Maar je antwoord had echt niet dubbel gehoeven hoor! ik snapte het bij de eerst al.

Het spijt me, ik ben het niet helemaal eens dan NIETS niet bestaat. In het NIETS bevindt zich geen materie en dus is er geen afstand, tijd en plaats. Pas als er zich IETS bevindt in het Niets dan ontstaat er een plaats, afstand en tijd. Het hele gebeuren van heelallen bevinden zich in het NIETS. Kijk, dat men zegt dan NIETS een soort ZIJN is, daar kan ik in meegaan. Want het is inderdaad een ZIJN zoals ook IETS een ZIJN is. Alleen moet men wel weten wat het is. Dát wat ik hier beschreef. Het begin van het ZIJN: IETS dat is dan het zetje wat ooit is gebeurd. Het IETS is een ZIJN dat een begin en een einde kent en dat is bij het NIETS niet zo dat heeft geen begin en geen einde en dat wordt dan gezien ook als de BRON waarin het gebeurde....De bron die wij mensen voor het gemak dan GOD noemen. Daar dit allemaal voor veel mensen nogal ingewikkeld is, wordt de mens de meest eenvoudige versie verteld dat er een God is die alles geschapen heeft. En dan de rest van de fantasieverhalen om de mens gerust te stellen. Het vermogen om zo diep door te denken hebben ze niet en dus is dit voor hen het eenvoudigste...

Nu er een nieuwe wereld is gevonden en het haast wel zeker is dat er leven op voorkomt, zullen de mensen die een geloof hebben het best moeilijk krijgen. Tot nu toe was alles alleen gericht op de aarde. Ondanks de moderne wetenschap schijnt de aarde het middelpunt te zijn op religieus gebied.
Dat is natuurlijk grote onzin! Ik heb al heel lang geweten dat wij niet de enige zijn in het hele heelal. Dus dan moet het geloof ook anders gericht worden. Ik zie al die geloven meer als een steun voor de mensen en een troost dat ze niet voor altijd ophouden met bestaan. Het geeft angst om te weten dat het na het sterven het leven over is en er niets meer is dan vergetelheid.
Dan krijg je de bekrompen gedachten van de heel erg gelovigen,dat ze later weer terug komen op aarde na het laatste oordeel. Dat is grote onzin want de aarde zal eens ook ophouden met bestaan doordat de zon sterft. Dat willen ze dan niet inzien net als ze niet willen inzien dat de mens nooit uit een man en een vrouw is ontstaan. Dit is echter alleen een verhaal om de mensen iets proberen duidelijk te maken en vooral vroeger toen de mensen nog niet in staat waren om abstracte dingen te begrijpen.

Het is alleen jammer dat de afstand te groot is van die nieuwe wereld en we dus bij leven geen contact kunnen maken. Het zou dan ook een heel grote verwarring veroorzaken bij de streng gelovigen!

GLoria

Met grote bewondering lees ik al uw post.
Maar het feit dat er een nieuwe wereld is gevonden wil nog niet zeggen dat God dit niet heeft doen ontstaan. Of toch?

mensen die "God" uitgevonden hebben moeten toch begrijpen dat "Hij" de schepper is van het "heelal" en dat is groter dan alléén maar onze aardbol..... of zijn ze nu werkelijk zo bekrompen die gelovigen