angelica schreef: Het goddelijke is te vinden in de mens zelf, maar daarvoor dien je serieuze zelfstudie te verrichten. Het is het onder ogen zien van al zijn eigenschappen, alle fraaie en minder fraaie kantjes.
Afgezien van het feit dat de term 'het goddelijke' zeer misleidend is hier, denk ik niet dat 'serieuze zelfstudie' datgene is wat geciteerde auteurs bedoelen. Met zelfstudie, introspectie, beschouwingen, levenswijzen geraakt men niet verder dat hetgeen het bewuste kan bevatten. Maar waar het om gaat is juist een herschikking van het bewuste met zijn 'ik' t.o.v. het onbewuste, een herpositionering. Zoiets kan het bewuste per definitie niet sturen. Daar heb je geen enkele controle over.
Auteurs wijzen dan ook op onderuithalen van het totnogtoe bewuste, rationele, ik, waar men voordien op steunde, door inhouden uit het onbewuste ("... lost zich op onder invloed van de botsing met het onbewuste", "ontkrachting van het bewustzijn", "... werd me beroofd – een uiterst pijnlijk proces", "een sterven en een geboorte", "psychische krachten worden er binnenwaarts door gestuwd", "periode van anonimiteit", "periode vol grote gevaren, handicaps en tenachterstelling", "gevangen in zijn eigen diepten", "een onbekende duisternis").
Dit is geen gewone zelfstudie, geen rustige introspectie. Dit is iets dat je
overkomt, waar je niet alleen elke controle afgenomen wordt, maar zelfs die zaken waarmee je je placht te handhaven in je vertrouwde omgeving. Het onbewuste overspoelt wat je tot dan was. Duister, zwart.
“Vermesse dich, die Pforter aufzureissen, an dener jener gern vorüberschleicht…”
