Zelfdoding echtgenoot - Noodkreet

[liapia]

Voor al mijn lieverds,

Voor de mama's een héél gelukkige moederdag gewenst.
In Antwerpen vieren wij dit op 15 augustus, maar toch wens ik jullie heel veel goede momenten vandaag en alle geluk van de wereld.

Voor mij is het weer een eenzame dag, zoals al die andere. Zit hier eigenlijk maar wat te niksen .... Met zo'n zonnig weer gingen Cor en ik gewoonlijk naar 't zeetje of toch zeker een flinke wandeling doen, een terrasje, enz. ... dit moet ik nu allemaal missen.
Alleen trek ik er niet op uit, want wat heeft dat voor zin.
Seffens eens naar het kerkhof om terug wat bij Cor te zijn, meer kan ik niet meer doen !

't valt me weer enorm zwaar vandaag !

Dikke kussen en bedankt voor de lieve moederdagwensen !

Lia

[RIEKSKE]

STERKTE LIEVE LIA
IK DENK AAN JOU LIEVEKE
HET ZAL ECHT ZWAAR ZIJN VOOR JOU
IK GELOOF HET METEEN
IK WENS JOU VEEL STERKTE EN WEET IK DENK AAN JOU
KNUFFEL MAATJE

[falcon1]

Lieve Lia,

ben je je de dag doorgekomen?
En al die herinneringen hoe het ooit geweest is, ik begrijp dat het nu heel moeilijke periode is voor jou.
Toch zal er een moment komen dat de eenzaamheid te zwaar wordt, dan zal je toch weer de mensen gaan opzoeken, al is het maar om even te winkelen. Nu durf je dat misschien nog niet.
Ik weet ook nog de periode dat ik niet onder de mensen durfde komen. En dan ging ik eens alleen naar de stad, maar had dan ook het gevoel dat ik zoiets alleen niet kon. Door mezelf te verplichten lukte het toch. Moeilijk waren die plaatsen die we vroeger samen bezochten, maar dat is nu ook geminderd.
Nu zijn er zeker nog momenten dat je in een diepe put geraakt, maar later zal die minder en minder diep worden.
Ik vertel je steeds veel over wat nog komen zal, omdat je op dit moment het te moeilijk hebt om daar mee bezig te zijn. Je hebt nu nog zoveel te verwerken hé. Je hebt nu nog veel ogenblikken dat je denkt; waarom?, is dit wel echt?, kan ik dan die verdomde klok niet terugdraaien, is er niemand die me kan helpen... je verdriet is nu zo onmenselijk groot...
Je bent nu te zwak om aan morgen te denken, het rouwen kost te veel energie... het minste kan je aan zetten om wenen...
En toch... zal het je stilaan gaan lukken om dingen voor jezelf te doen, zonder je schuldig te voelen... alles heeft zijn tijd nodig...

Blijf dingen van je afpraten of afschrijven... toon je gevoelens, zeg wat er in je omgaat... blijf er niet alleen mee zitten... en ... als het nodig is, zullen we je hier wel helpen... we zijn allemaal heel erg om jou begaan!

We wensen je nog een fijne avond en hopelijk een rustige nacht...

Liefs,

Veertje & Falcon

[liapia]

Lieve Veertje en Falcon,

Vandaag was het weer zo'n vreselijke dag, inderdaad. Ik ben enkel even naar ons moeke naar het rusthuis geweest en dan een hele tijd bij het graf van Cor gaan zitten, dat is het enige wat ik nog kan doen. Ik heb het zo moeilijk, ik kan het niet aan, ik weet echt niet hoe het verder moet. Het zal allemaal wel normaal zijn, zoals je schrijft, maar ik ben zo radeloos, het wordt alsmaar erger, ik mis hem meer en meer.... Kom ik dat echt ooit nog te boven, ik kan het niet geloven .
Voor mijn part mogen ze mij ook vlug komen halen, want zonder Cor kan ik niet verder. Ik weet het, ik moet verder voor de kinderen, kleinkinderen, moeke en schoonvader, maar ik weet echt niet hoe ik dat moet doen, het doet zo'n verschrikkelijke pijn ! Ik mag hen niet in de steek laten, weet ik wel, maar .... ik kan niet zeggen hoe ik me voel, daar heb ik geen woorden voor !
Ik ben jullie zo dankbaar dat jullie zo nu en dan eens naar me willen luisteren, al heb ik maar altijd hetzelfde te zeggen, ik weet niet meer wat te doen.

Ik moet even het huis uit, ik kan hier niet blijven zitten.

Tot morgen misschien.

Liefs,
Lia

[falcon1]

Lieve Lia,

je mag nu niet wanhopen, je hebt al zo je best gedaan.
Ben je al naar de dokter geweest? Heb je iets gekregen omp deze moeilijke periode door te geraken... ik denk wel dat het nodig is hoor!!!
Hoe kunnen we je helpen... ik weet dat troostende woorden nu gaan tekort schieten!
Momenteel geloof je er blijkbaar niet meer in, en wil je terug dicht bij Cor zijn, maar je moet geloven dat hij nog bij je is, diep in je hart, en dat zal nooit verdwijnen... maar jou leven gaat nog verder, al is het voor de kinderen en kleinkinderen... ze hebben u nog zo nodig!
Je moet er gewoon doorheen...
Ik dacht net even hoe moeilijk ik het in die periode had en ik ga proberen om even nog iets op te zoeken op Hoekje van Troost in die tijd, om je duidelijk te maken dat je het zeker niet moet opgeven!!!
En ik heb toen ook dikwijls berichten gekregen, iets wat ik nu ook tegen jou ga zeggen... doe geen domme dingen alsjeblief...

Ik hoop dat je toch een beetje rust vindt deze avond, en als het je lukt, kom dan hier nog even langs?

Knuff,

Veertje & Falcon

[SDW]

Dank voor de bekomen uitleg, op tijd even komen praten is noodzakelijk hoor

Ik zeg niet veel want FALCON met zijn ervaring kan u van dienst zijn

Laat ook op het FORUM bij HET BABBELHOEKJE nu en dan iets van je horen a.u.b, er zijn daar ook vrienden en vriendinnen welk via hun verhaal u bij het gebeuren kunnen betrekken

[falcon1]

Lieve Lia,

ik heb hier nog een tekst van Troost gevonden, ongeveer één maand en een week na het heengaan, die ik toen geschreven heb... herken je dat?

Bedankt allemaal voor jullie steun!
Maar ik geraak er helemaal niet overheen. Elke dag wordt moeilijker en moeilijker, om niet te zeggen ondraaglijk. Soms vraag ik mij af; hoe moet het nu verder. Het is net of al mijn energie is opgebruikt. Hoe ik er ook tegen vecht, mijn verdriet en het gemis van mijn lieve echtgenote wordt er steeds groter door... Soms word ik er echt bang van!
Wonderen bestaan niet. ik zal mezelf doorheen moeten helpen. Het ene moment denk je dat het een béétje lukt, maar het andere moment wordt je door zo'n verdriet overweldigd dat niets of niemand je nog kan helpen. Het kan gelijk waar, gelijk wanneer gebeuren. Ik heb mezelf dan niet meer onder controle... Misschien zullen verschillende onder jullie dit gevoel herkennen, maar hoe ga je er mee om?
Of moet ik toch maar ergens deskundige hulp gaan zoeken?

En had men toen tegen mij gezegd wat ik tegen jou nu vertel, ik zou er ook hard aan getwijfeld hebben dat het nog ooit goed zou komen...
Veertje heeft net hetzelfde meegemaakt... dus zal het wel ergens normaal zijn denk ik... al is het moeilijk te geloven...
Maar het leven kan soms rare wendingen nemen... niemand kan de toekomst voorspellen...

Lia, houdt nog even vol, we zullen trachten van jou er doorheen te helpen...

Veertje & Falcon

[Gast]

Lieve lia,

Ik zie dat je een hele slechte dag hebt,
en wat falcon en veertje zeggen is de waarheid,
maar nu al geloven is nog vroeg,
blijf vechten lieverd, en doe zeker geen domme dingen,
je kinderen en kleinkinderen hebben je ook zo nodig, en zijn allemaal
de kinderen van Cor en jou tesamen, vergeet dat niet, in je kinderen zie je Cor, en Cor zou heel verdrietig zijn, als je nu al naar hem zou gaan,

lieverd ik hoop dat je een beetje een goede nacht mag hebben,

en wij helpen met zijn allen je er doorheen, zal een lange tijd worden,
maar we komen er.

dikke knuffel en twee armen om je heen, om je verdriet een beetje lichter te maken,

tot morgen lieve lia

liefs nine.

[RIEKSKE]

LIEVE LIA
MEISJE IK LEES JE PIJN EN VERDRIET
DOE GEEN STOMME DINGEN
DENK AAN JE KINDEREN EN KLEINKINDEREN
DIE HEBBEN JOU ZO ERG NODIG
EN LEES GOED WAT FALCON SCHRIJFT
HET IS DE ECHTE WAARHEID
MAAR HET IS EEN LANGE WEG ,DIE HEEL HARD IS
LIEVEKE SCHRIJF OP WAAR JE MEE ZIT
EN ZIE JE KRIJGT ANTWOORDT
SAMEN ZIJN WIJ STERK LIEVERD
IK HOOP DAT JE WAT KAN SLAPEN
LIEFS RIEKSKE
IK DENK AAN JOU

[marietteke]

lieve liapia

ik kom ook effe langs , om je sterkte toe te wensen ,
wat een leed en pijn je moet dragen ,
zal niet makkelijk zijn ,
en iemand die zooo dierbaar is , te moeten missen ,
daar heb je veel moed en troost voor nodig ,
lieveke , sterkte , ik denk aan jou
veel liefs van marietteke

[liapia]

Lieve vrienden allemaal,

Ik ben juist terug binnen, moest er even uit, want ik barste bijna.

Zopas is ook mijn zoon terug thuis gekomen en hij blijft slapen vannacht en daar ben ik blij voor. Ik zou echt niet alleen kunnen zijn vannacht in huis.
Ik ben toch al een beetje rustiger, heb Temesta genomen. Heb vrijdag a.s. terug afspraak met huisarts en morgen bel ik terug naar het CAW om te horen of ze me kunnen ontvangen en helpen...
Ik ben zo dankbaar dat jullie er zijn voor mij, jullie zijn zowat mijn enige uitlaatklep.
Ik weet het wel, ik zal geen domme dingen doen, ik realiseer me ook wel dat ik er moet zijn voor de kinderen en kleinkinderen en moeke en schoonvader, maar soms wordt het me soms zo te veel. Ik maak er een goede gewoonte van om, als ik me zo rotslecht voel, buiten te gaan en een wandelingetje te gaan maken, want anders hou ik het niet.

Bedankt voor de aangereikte site i.v.m. rouwen. Ik ga die nu eventjes openen en eens alles lezen, ik zal er wel wat uit leren zeker, hoop ik toch.

Lieve schatten allemaal, ik ben zo blij dat jullie er voor mij zijn en Veertje en Falcon, jullie hebben het ook allemaal meegemaakt hé, ik trek me op aan het feit dat jullie nu toch terug gelukkig kunnen zijn !

Hoop nog een babbel te kunnen doen met onze Frank en dat ik een beetje een rustige nacht mag hebben.

Liefs voor iedereen van
Lia

[falcon1]

Lieve Lia,

ondanks de moeilijke dag heb je toch weer een stapje voorwaarts gezet!

Laat het ons zeker weten als het te moeilijk wordt..

We hopen dat je nu een rustige nacht hebt...

Liefs,

Veertje & Falcon

[RIEKSKE]

GOEDE MORGEN LIEVE LIA
WAT ERG FIJN DAT FRANK BIJ JOU WAS
GEEFT TOCH RUST HE MAATJE
WENS JOU VEEL STERKTE VANDAAG
KNUFFIE RIEKSKE
TOT LATER MAATJE

[liapia]

Lieve Riekske,

Jij bent toch altijdop post hé, ook al heb je het zelf zo moeilijk. Ik moet je daarvoor echt bewonderen !

Vandaag weer een beetje geloop naar hier en ginder en dan straks ga ik een einde Nordic Walken. Ik heb dat ontdekt via een verre buur en het al eens een eerste keer mee gaan doen verleden week, dan heb ik toch een klein beetje verzet hé. Hopelijk word ik een beetje aanvaard in het groepje vrouwen, want ik heb al ondervonden dat je nogal moeilijk binnenraakt in groepjes die al lang geleden gevormd werden, maar ik wil het er toch op wagen !

Ik heb toch een beetje kunnen slapen vannacht en vanmorgen had ik zelfs moeite om uit bed te raken, maar onze Frank moest om 8 u vertrekken, dus had ik toch de wekker gezet en heb ik hem een ontbijtje klaargemaakt zodat hij fris en monter de deur uit kon.

Hopelijk verloopt jouw en mijn dag vandaag een beetje rustig, ....

Lieve dikke zoen voor jou en Gerhard !

Lia

[Gast]

lieve lia,

één stapje vooruit, als je zich rot voeld, dat je naar buiten gaat,
mooi van Frank om bij jou te blijven, hoop lieverd dat je een beetje heb kunnen slapen, en dat je wat rustig was, en met Frank nog een goede babbel kon hebben,

en dat je deze dag ook een beetje goed mag doorkomen,
alle dagen een heel klein stukje meer, en een terugval zal je ook beleven,
het is heel mooi van falcon en veertje, hebben het allemaal moeten meemaken, en ze zijn nu gelukkig. maar lieverd je weg is nog lang,
heel veel sterkte lieverd,

een dikke knuffel,

liefs nine.