Lieve Lia,
sorry dat ik er even niet was, maar ik heb ook enkele moeilijke dagen achter de rug...
Ik vind het eigenlijk zo raar dat alles wat je schrijft zo herkenbaar is voor mij... Even voel je je goed en hetzelfde moment overvalt je zo een droefnis... Ik weet dat ik die periode enorm veel geweend heb... maar ergens was dat ook een opluchting... die spanning die dan even weg valt... het is een heel normale en natuurlijke reactie denk ik. Heel mijn leven heb ik nooit een knuffel gegeven en in die periode voelde ik dat enorm sterk aan... ik weet ook niet waarom, maar het gaf me een ontladend gevoel!
Ergens voel ik dat je er weer even "door zit" maar dat gevoel zal binnen enkele maanden wel minderen.
En inderdaad, dat alles alleen doen, wat je vroeger met twee deed is een enorme aanpassing... ik zeg wel aanpassing, want je zal het wel stilaan leren hoor!
Je zegt ook ergens dat ik het geluk gehad heb om Veertje te leren kennen, maar toen ik zo ver stond als jij nu, was dat nog niet zo... op dat moment maakte ik hetzelfde door als jij nu... Je levensweg zal nu volledig veranderen, maar dat wil niet zeggen dat je nooit meer gelukkig zal worden... geef dat nog de tijd... Je bent nu aan het rouwen, en je kan er momenteel niet onderuit... je hebt nog duiizendeneen vragen die moeten opgelost worden..; je moet je weg nog vinden in dit nieuwe leven zonder je lieve Cor... die.trouwens altijd zal bij je blijven hoor!
Je moet nu echt je leven in eigen handen nemen, je hebt geen andere keuze! Probeer er nog iets moois van te maken, met Cor diep in je hart!
Gelukkig heb je je kinderen nog die je steunen, al zou je dat misschien liever niet willen. Maar ze hebben je nu meer nodig dan ooit! Zij delen ook mee in dat rouwproces en kunnen alleen bij jou terecht... momenteel beteken je enorm veel voor hen!
Lieve Lia, we leven heel erg mee met je verdriet, maar anderzijds willen we je ook verder helpen in je leven... en stapje voor stapje zal je dat wel lukken... Houdt er wel rekening mee dat je leven nu totaal zal veranderen... hoe weet ik niet... maar ik wens voor jou dat je terug wat gelukkig mag worden!
Een rustige nacht nog...
Liefs
Veertje & Falcon
sorry dat ik er even niet was, maar ik heb ook enkele moeilijke dagen achter de rug...
Ik vind het eigenlijk zo raar dat alles wat je schrijft zo herkenbaar is voor mij... Even voel je je goed en hetzelfde moment overvalt je zo een droefnis... Ik weet dat ik die periode enorm veel geweend heb... maar ergens was dat ook een opluchting... die spanning die dan even weg valt... het is een heel normale en natuurlijke reactie denk ik. Heel mijn leven heb ik nooit een knuffel gegeven en in die periode voelde ik dat enorm sterk aan... ik weet ook niet waarom, maar het gaf me een ontladend gevoel!
Ergens voel ik dat je er weer even "door zit" maar dat gevoel zal binnen enkele maanden wel minderen.
En inderdaad, dat alles alleen doen, wat je vroeger met twee deed is een enorme aanpassing... ik zeg wel aanpassing, want je zal het wel stilaan leren hoor!
Je zegt ook ergens dat ik het geluk gehad heb om Veertje te leren kennen, maar toen ik zo ver stond als jij nu, was dat nog niet zo... op dat moment maakte ik hetzelfde door als jij nu... Je levensweg zal nu volledig veranderen, maar dat wil niet zeggen dat je nooit meer gelukkig zal worden... geef dat nog de tijd... Je bent nu aan het rouwen, en je kan er momenteel niet onderuit... je hebt nog duiizendeneen vragen die moeten opgelost worden..; je moet je weg nog vinden in dit nieuwe leven zonder je lieve Cor... die.trouwens altijd zal bij je blijven hoor!
Je moet nu echt je leven in eigen handen nemen, je hebt geen andere keuze! Probeer er nog iets moois van te maken, met Cor diep in je hart!
Gelukkig heb je je kinderen nog die je steunen, al zou je dat misschien liever niet willen. Maar ze hebben je nu meer nodig dan ooit! Zij delen ook mee in dat rouwproces en kunnen alleen bij jou terecht... momenteel beteken je enorm veel voor hen!
Lieve Lia, we leven heel erg mee met je verdriet, maar anderzijds willen we je ook verder helpen in je leven... en stapje voor stapje zal je dat wel lukken... Houdt er wel rekening mee dat je leven nu totaal zal veranderen... hoe weet ik niet... maar ik wens voor jou dat je terug wat gelukkig mag worden!
Een rustige nacht nog...
Liefs
Veertje & Falcon
Elke dag is hetzelfde... alleen een beetje anders...



