Gewoon, gedichten - 4

[sunset]

herfst!

natuur past zich snel aan
toen wij de nesten bouwden
lag er nog lente in de lucht

nu heerst al dagen
uitverkoop in etalages
draagt men reeds zwart

klokken luiden vroeg het duister
vleugels dragen jongen
in tijd om weg gaan.
**********
sunset 07-10-2011
**********

[sunset]

in door doodgedrenkte struiken

stervende vlinders breken
tegen het roodbruine grauw
van afbraakrijpe huisruïnes

- koploze koningen van
in kelders verscholen
duisternis -

slechts tranenstof blijft
van gele narcissenvleugels
verstrikt in grijpgrage takken
van zwarte knokenbomen

in door doodgedrenkte struiken
sijpelen gebleekte mantels weg
vergeten hun prachtige printen
in 't stof geweven.
**********
sunset 08-10-2011
**********

[sunset]

afscheid nemen

hard spookt in dromen
koude nachtlucht door
de vensters, bladeren
scheuren uit de bomen

het lover groeit in wind
over de hoogste toppen
legt zich onder de regen

het groene van de zomer
is voorgoed voorbij en ik
neem afscheid nu 't nog kan.
**********
sunset 09-10-2011
**********

[bo'ke]

Een goeie morgen Sunset,

In deze topic kom ik nog zelden lezen
omdat ik verkies om bij 'Magic of Sunset'
te gaan lezen. Het voelt er knus en warm.

ik lees jou graag
een lieve groet
bo'ke

[Morgenstern]

[_Nele_]

[sunset]

.
.
.
Morgenstern,

Dank je wel voor je mooie herfstgroet die je hier plaatste. Ik wens jou (en Herman) een heel fijne liefst rustige herftsmaandag.
Liefs en knuf, groetjes
sunset



Nele,
Blij je weer eens te zien hier en dank je voor het mooie dat je achterliet; dank je wel daarvoor. Ik voel me soms zo schuldig dat ikzelf geen tijd heb om te lezen, te reageren elders (maar het is voorlopig niet anders). Nog een heel rustine herfstmaandag voor jou en de jouwen.
Liefs en warme omarmende genegenheid, sunset
.
.
.

[sunset]

ik ken nog steeds die angsten

je vindt hen tussen bomen
knotwilgend met vingers
die wijzen naar de hemel
onthullen hol liggende
ogen als donker perkament
tonen geen geschrift

hun ruisen door het stervend lover
glijdt slingerend over je gezicht
als in runen gevlochten steen
en slierten mos hangen strak

ook anderen leven hier
hun manisch lachen echoot
in 't roepen van de woudsnip
maar zij blijven steeds komen
tussen twee ademhalingen door
gezichtsloos en zonder stem

andere dan de jouwe.
**********
sunset 10-10-2011
**********

[sunset]

.
.
.
bo''ke
Ik heb jou door de fleurige plaatjes eerst helemaal niet gezien. Dat heeft wel zijn voordeel dat ik je afzonderlijk bedank (want jij bent en blijft toch voor mij ook wel een bijzonder iemand). Heerlijk dat je mij na al die tijd nog trouw leest. En inderdaad, mijn eigen website is toch nog net iets anders (en er staat ook regelmatig meer in). Wanneer ik tijd vind om mijn abbo te betalen, kan ook weer het gastenboek grebruikt worden daar *glimlacht*. Maar tot zolang hebben we - gelukkig - nog emails.
Dank je wel voor je bezoekje hier, je lezen daar en mijn excuses voor het jou in eerste instantie over het hoofd zien. Ik doe mijn best dat zoiets nooit meer gebeurt.
Liefs, warme knuf en heel prettige dag, sunset


PS: Ik mag je bijzonder graag, geloof me maar.
.
.
.

[sunset]

en altijd nog oktober

levend onder open hemel
zie ik de beelden krom:
nazomerdagen
liegen gemakkelijk
buigen wervels recht;
dat maakt ons heilig
en de dieren stom

muggen dansen rond een lamp
wemelen over stille vijvers
lachen heser trekken sporen
zachter hun gezoem;
zo fel de lucht vandaag
en nog blijft de oktober helder
licht na licht na licht.
**********
sunset 11-10-2011
**********

[sunset]

veel te langzaam

ik loop de rood wordende dag achterna
die in de einder verdwijnt alsof hij
zich schaamt voor de nacht
die zich over het land legt
als een onzichtbaar vuur

(ben echter te traag)

knik door mijn benen
in schaduwen die langs achter
knieholtes raken met gerichte slagen
wijl de hemel bomen belicht
tot zij zwart vergroeien met het duister

(geef het moedeloos op)
**********
sunset 12-10-2011
**********

[sunset]

licht, gedragen

licht, met de ogen
hierheen gedragen, gered
geuren uit kleuren
voor het vallen in slaap

licht, in tuinen
rustend op steen

gedragen onder voetstappen
mooier dan schilderen
met tinten die plots
niemand meer kent.
**********
sunset 13-10-2011
**********

[sunset]

milderen in de tijd

roodbruin vervormd landschap
zo-even nog fiere fruittuinen
vol met appels (van gisteren)
en ergens tot sap verwerkt;
ik moet preciezer, juister zijn

wij weten van de herfst
nemen hem zoals hij komt;
elk jaar intenser, lijkt het
dat ik (hoe ouder ik word)
hem uiteindelijk accepteer.
**********
sunset 14-10-2011
**********

[sunset]

zarte Töne / zachte tonen

wo deine suchenden Finger
spielerisch über meine Haut gleiten
und Liebe Musik malt
kann ich deine Seele sprechen hören
mit Wörter die sich noch nie
aus deiner Mund getraut haben

und auch morgen lassen sie
immer noch zarte Töne
auf unser Himmelbett regenen.

………………………………………………….

waar jouw tastende vingers
speels over mijn huid glijden
en liefde muziek kleurt
kan ik je ziel horen spreken
met woorden die nog nooit
uit je mond kwamen

morgen regenen nog steeds
zachte tonen op ons hemelbed.
**********
sunset 14-10-2011
**********

[sunset]

herfstige zondagen

een blauw huis
aan de hemel
een rood paard
springt over het veld
op het zelfde moment
een haas over het hek

golven rollen
de branding in, breken
het hart van liefde glanst
roodzilver de achtergrond
zwart en toch vol licht
in seconden van tijd
langzaam een pluim
zwevend naar benee

in de zonneschijn
vang ik haar op.
**********
sunset 16-10-2011
**********