dan
telkens als ik jouw stem hoor
denk ik mij een onbekommerd;
vloei niet terug in de stad
die niet mijn thuis is, maar:
zie stralend blauwe weiden
blinkende ogen aan een einder
waar ik de taal spreek en niemand
verstaat de jaren van zwijgen
-stom zwemmend als een vis -
die ik tussen kieuwen draag
- slechts af en toe komt mijn adem boven
en wie haar vangt, hoort mij fluisteren;
dan.
**********
sunset 11-11-2011
**********
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
