Poëzie en proza

Gewoon, gedichten - 4

Gestart door sunset op 17 apr 2011, 22:25 2771 berichten 564.227 keer gelezen Reageer
sunset Startte dit onderwerp 11 nov 2011, 23:24 Eindhoven, Nederland 5.430 berichten



dan

telkens als ik jouw stem hoor
denk ik mij een onbekommerd;
vloei niet terug in de stad
die niet mijn thuis is, maar:

zie stralend blauwe weiden
blinkende ogen aan een einder
waar ik de taal spreek en niemand

verstaat de jaren van zwijgen
-stom zwemmend als een vis -
die ik tussen kieuwen draag

- slechts af en toe komt mijn adem boven
en wie haar vangt, hoort mij fluisteren;
dan.
**********
sunset 11-11-2011
**********
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
    Citeer
    sunset Startte dit onderwerp 12 nov 2011, 08:49 Eindhoven, Nederland 5.430 berichten



    zaterdagmorgen

    de deur laten wij nog potdicht
    enkel wolkenlicht mag erin
    op jouw lippen danst al
    het schuim van de melk; wij reik-

    halzen de dag tegemoet en onze
    honingvingers delen de krant
    tot een zomer ontwaakt in jouw lach
    en plots geurt het naar lavendel

    in 't simpele van zulke momenten
    waar woorden bij elkaar liggen
    eten wij later hemel en aarde

    en lief ik in jou het gewone
    maar meer nog dat lichte beven
    in je ogen echoot onze nacht.
    **********
    sunset 12-11-2011
    **********
    Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
      Citeer
      sunset Startte dit onderwerp 13 nov 2011, 12:21 Eindhoven, Nederland 5.430 berichten



      herkennen kan ik het niet

      ik ga in ‘t zout wandelen: strand, golven en zeewind
      later vergeet ik zelfs de geheime naam van de branding
      - jouw voelen in ‘t zand, gestorven hout; eender wat
      de zee aanspoelt in tijden van stormen ben jij, hier
      niet enkel maar een vriendin uit gouden tijden

      wat uit je handen valt, vormt het strand
      en bewegingen verbleken, schemeren in het duister
      - de nacht opent de kosmos en sterren zijn ‘t kunstlicht

      waarin jij verdwijnt net als zeldzame planten, stenen,
      houd jij jouw schildpad met een blauwe draad
      strak aan het lijntje – ik kan het niet herkennen:
      is het de wereld die verzinkt, mij een ader
      uit mijn huid trekt, of is het toch dat monster
      vanuit mijn vroege jeugd.
      **********
      sunset 13-11-2011
      **********
      Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
        Citeer
        sunset Startte dit onderwerp 14 nov 2011, 17:02 Eindhoven, Nederland 5.430 berichten




        de aarde kleurt grijs

        zo moe is mijn hart, moe mijn oog
        als ruige bergen mijn gezicht
        een verwoest landschap
        dorre velden waarin ik slaap

        gele lampions, een raadseljeugd
        heeft me verward; een stuwmeer
        waarin overstroomde dorpen
        ’s nachts oplichten

        de aarde kleurt tinten
        grijs op een huid
        wijl in plantages bomen
        het heelal bestormen

        rondom mij de lege weiden
        die zich aan mijn voeten vlijen
        en ’t beekje aan mijn zijde
        vloeit onmerkbaar naar zee.
        **********
        sunset 14-11-2011
        **********
        Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
          Citeer
          sunset Startte dit onderwerp 15 nov 2011, 06:16 Eindhoven, Nederland 5.430 berichten



          woorden in blauw

          ik wacht het af
          zie stoflaag na stoflaag en ook de klok
          die staat; zelfs spinnen zijn geëmigreerd
          hun webben uitgeraffeld

          komt er nu wind
          - een deur die piept in zijn scharnieren -
          kun je gedichten schrijven

          maar het is stil
          en ‘k durf zelfs bijna niet te ademen
          uit angst de wereld zou
          misschien nog gaan bewegen

          op tafel ligt zwijgend een blad
          met letters die zich weven in blauw
          zijn zij van mij, van jou?
          **********
          sunset 15-11-2011
          **********
          Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
            Citeer
            sunset Startte dit onderwerp 16 nov 2011, 06:53 Eindhoven, Nederland 5.430 berichten



            woorden

            ramen met hun glas in lood
            - verblekende verlorene symbolen

            heilig de woorden, afgesleten
            als koperen deurklink op 't portaal
            gotiek de sierlijke vensterbogen
            wandelt de toren in zijn tijd
            en staat

            parochies tekenend
            - verweerd verouderd en zo stil

            woorden lang geleden weggegeven
            aan een geloof dat wankelt
            in 't liegen van een hoop
            en aangevreten door de duivenstront
            staat hij nog steeds

            graftafels met vergeten namen
            - schrifttekens niet te lezen, rond

            woorden die nooit zijn vergeten
            ons tot genegenheid gevormd
            schalt in de hoge ruimte
            hun echo's van een weten
            staat hij nog altijd daar

            al is de kerk reeds dood.
            **********
            sunset 16-11-2011
            **********
            Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
              Citeer
              _Nele_ 16 nov 2011, 12:43 2.802 berichten
              Afbeelding

              lieve Sunset,

              genoten van je mooie gedichten,
              zo fijn als de berijmde takken.

              Bewonder je onuitputtelijke inspiratie,
              en je eigen schrijfstijl

              lieve groeten,bij de eerst winterprik

              Nele
                Citeer
                sunset Startte dit onderwerp 16 nov 2011, 12:51 Eindhoven, Nederland 5.430 berichten
                .
                .
                .

                Nele,
                Dank je voor je mooie warme woorden en ook voor je prachtige geplaatste foto; een beauty; nog een heel fijne dag verder.
                Liefs en warme genegenheid, sunset
                .
                .
                .
                Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
                  Citeer
                  sunset Startte dit onderwerp 17 nov 2011, 07:03 Eindhoven, Nederland 5.430 berichten


                  en was het gisteern pas

                  daar hang ik, voor een tijdje
                  aan de lippen van de zee
                  plaats duizend schreden
                  in het zand en ook één
                  in een onbekende richting
                  en voor de rest houd ik
                  de voeten stil om in de tuin
                  van 't hart geen vogels
                  te vertrappen die niet willen
                  vliegen naar de kale takken
                  maar blijven zitten op
                  hun goed verstopte nesten

                  'k ben nu sociaal en aan-
                  gepast wissel ik gedachten
                  met Noach en wat anderen
                  die 's nachts in alle dromen
                  komen en leer hen talen
                  die mij weer nuttig zijn
                  bij 't zoeken naar verloren
                  dagen zonder de gedichten
                  die ook voor mij
                  in metaforen spreken;
                  en was het gisteren pas
                  dat ik niet liefde, leefde?
                  **********
                  sunset 17-11-2011
                  **********
                  Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
                    Citeer
                    sunset Startte dit onderwerp 18 nov 2011, 08:04 Eindhoven, Nederland 5.430 berichten



                    de kaarsen blozen

                    begraven in het schemer van een binnen
                    het venster toe en de lamellen dicht
                    liggen de lijven naakt op ’t zwarte laken
                    in ’t zich bewonderen – jouw schouder
                    vangt de blik van heel mijn honger

                    wat zich naar buiten verder zet
                    is enkel maar verbeelding, verhit
                    gevoed door het niet weten van
                    de rijm en mist van ´t jaargetijde
                    dat zich onmisbaar roemt als herfst

                    heffen de vingers, vermoeid en uit-
                    geblust van liefde-spelen, voor licht-
                    inval de stroken open voor een moment
                    betovert maan, uinodigend lachend
                    blijft even op de huid als zoete streling

                    en kaarsen die in staanders staan
                    zij blozen, blazen zichzelf snel uit.
                    **********
                    sunset 18-11-2011
                    **********
                    Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
                      Citeer
                      sunset Startte dit onderwerp 19 nov 2011, 08:19 Eindhoven, Nederland 5.430 berichten




                      grijns hemel open

                      wij wandelen in warme
                      gebreide schaduw van
                      jouw wollen pullover
                      zijn grove steken de jouwe

                      - zo voorspelbaar hakend -
                      in het tonende
                      van wat roze tussenhuid
                      wanneer lucht rimpelt
                      jij je rug recht

                      met jouw door de wind
                      in de war gebracht haar
                      en je hand in mijn broek
                      lach ik in regenplassen
                      grijns de hemel open.
                      **********
                      sunset 19-11-2011
                      **********
                      Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
                        Citeer
                        sunset Startte dit onderwerp 20 nov 2011, 12:02 Eindhoven, Nederland 5.430 berichten



                        wat rest er nog

                        ’s middags, wanneer de zon net tot op ’t gras reikt
                        struinen schreden huiswaarts, verloren als oud papier
                        dat door lege gangen waait en ‘t puntje van mijn vinger
                        wrijft het aangekoekte stof van namenloze bellen
                        de zon wisselt van plaats en vanuit binnenpleintjes

                        kinderstemmen en niemand die er is te zien
                        anders dan vorst in novemberlucht klinkt
                        het knarsen van deuren en een kitten dat wegrent
                        weldra houdt ook dit leven zijn adem in en vraag je
                        wat er nog rest van een gouden herfst.
                        **********
                        sunset 20-11-2011
                        **********
                        Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
                          Citeer
                          sunset Startte dit onderwerp 21 nov 2011, 08:11 Eindhoven, Nederland 5.430 berichten




                          stoppen met dobbelen

                          stenen zo hard tegen elkaar wrijven
                          tot er vlinders komen die luisteren
                          naar je woord dat in 't hart echoot
                          je op een handrug naar huis draagt

                          aan de schors ruiken en weten
                          welke boom opnieuw bloeit

                          met gesloten ogen door de wereld
                          simpel de doorn in je ziel volgen
                          knoken terug geven voor je heengaat
                          en eindelijk stoppen met dobbelen.
                          **********
                          sunset 21-11-2011
                          **********
                          Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
                            Citeer
                            Bosrankje 21 nov 2011, 15:40 Antwerpen 9.308 berichten
                            Afbeelding

                            Beste sunset,

                            Zoveel bijzonder mooie gedichten heb je weer geschreven !

                            Een waaier van gevoelens, belevenissen, gemoedstoestanden...

                            Jouw rode draad is toch Liefde - en ik schrijf het bewust met

                            een grote L - in al haar facetten...


                            Bedankt en tot schrijfs...

                            Lieve novembergroetjes van Alter en Rankje
                            Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
                            Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
                            woord en zin.....
                              Citeer
                              sunset Startte dit onderwerp 22 nov 2011, 19:31 Eindhoven, Nederland 5.430 berichten
                              .
                              .
                              .

                              Bosrankje,

                              Bijzonder mooi weer wat je tijdens je bezoekje hier achtergelaten hebt; dank je wel en geniet van een heel fijne rustige dinsdagavond verder.
                              Liefs en knuf, warme groet,
                              sunset
                              .
                              .
                              .
                              Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
                                Citeer

                                Schrijf gerust een antwoord

                                Om te antwoorden heb je een gratis account nodig. Heb je al een account, klik dan op "Aanmelden". Via "Gratis account maken" maak je er eenvoudig een in enkele minuten.