
13.12.2011 - van achter mijn keukenraam.
Regen,
Plensbuien, herfstbuien
na weken van droogte
halen ze hun schade in,
Voor de aarde die gulzig drinkt
is het een goed begin.
Maar de werkman op de baan,
de postbode op zijn fiets...
en schoolkinderen onderweg.
Het is voor hen geen pret
om druipnat naar school gaan.
Elke dag komt ze voorbij,
een vrouwtje, oud en stram,
ik hoop dat ze kan schuilen,
't zij onderweg, of
aan de halte van de tram.
Een paar uur later
een waterzon verschijnt,
ook vogels vliegen weer en
drinken zich aan diepe plassen,
zowaar een uitgelaten kater.
Ik kijk van achter mijn raam,
naar dat geweld daarbuiten.
Ik denk dan stilletjes bij mezelf,
"wat heb ik het toch goed."
Daarmee wil ik in dank besluiten!
ria
Lieve Neske, dank je wel voor je bezoek en mooie illustratie.
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.