in vuur en vlam
wat wij nodig hebben
murmel je vaag
je mond tegen de mijne
en ik, op mijn knieën
kus de geslagen wonden
als afdrukken op dit laken
wat wij nodig hebben
rankt zich fluisterend
als klimop om mijn beven
en nooit wandelmoe trekt het mij
richting storm
dit zacht windstrelend lied
[mijn lijf, nu in vlammen
schreeuwt beangstigend zwak
de botten die ik in mij draag
als vogelschrikken lichterlaai
op ontwakende akkers; elk kruis
elke borst stort zich in duizend-
voudige ogen van een dood]
wat wij nodig hebben
voelt als regen op mijn verhitte huid
en in die eerste ogenblikken
streelt mijn as je vuur-rood
**********
sunset 26-03-2012
**********
Laatst gewijzigd door sunset op 07 apr 2012, 11:19, 1 keer totaal gewijzigd.
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.

